اثر باستانی در قرآن، چند اثر باستانی در قرآن - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد اثر باستانی در قرآن، چند اثر باستانی در قرآن ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +اثر +باستانی +در +قرآن را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت دین و زندگی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد آثار باستانی در قرآن را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد. 

1. کعبه:

یکى از نام هاى کعبه، «بیت العتیق» است: «وَ لیَطَّوَّفوا بِالبَیتِ العَتیقِ.» (حج/22، 29) درباره علّت وصف کعبه به عتیق، وجوهى گفته شده است[33]: برخى مى گویند: از آن جهت که بنایى بس کهن و باستانى است، به آن «بیت العتیق» گفته شده؛ زیرا کعبه، نخستین بناى ساخته شده در زمین براى پرستش خداوند است: «إنّ أوَّلَ بَیت وُضِعَ لِلنّاسِ لَلّذى بِبَکّةَ» (آل عمران/3، 96) از این رو مى توان گفت: کعبه کهن ترین اثرباستانى به شمار مى رود که قرآن از آن نام برده است.

2. آیات بیّنات و مقام ابراهیم:

خداوند در خانه خود، نشانه هایى روشن و مقام ابراهیم را برجاى گذاشته است: «فِیه ءایـتٌ بَیّنـتٌ مَقامُ إبرهیمَ.» (آل عمران/3، 97) مقصود از آیات روشن، آثار برجاى مانده از ابراهیم(علیه السلام)در کنار کعبه و تاریخ مجسّمى از اعصار گذشته و روشن گر خاطره هاى جاویدان پیشین، چون زمزم، صفا، مروه، رکن، حطیم، حجرالاسود، و حجر اسماعیل است.[34] در بین این نشانه ها، از مقام ابراهیم جداگانه یاد کرده؛ زیرا سنگى است که ابراهیم هنگام ساختن کعبه بر روى آن مى ایستاده و اثر گام هایش بر روى آن باقى مانده است.[35]

3. تابوت بنى اسرائیل:

تابوت، صندوقى بود که موسى(علیه السلام)در واپسین روزهاى عمر خود، الواح تورات را که احکام خدا در آن نوشته شده بود، به ضمیمه عصا و لباس خود و لباس هارون و یادگارهاى دیگر در آن نهاد[36] و به وصیّش «یوشع بن نون» سپرد. این یادگار، سالیان سال با کمال احترام در میان بنى اسرائیل نگاه دارى مى شد تا آن که دشمنان،آن را از ایشان گرفتند؛امّا یکى از پیامبران بنى اسرائیل به نام «اشموئیل» براى اثبات مدّعاى خود مبنى بر شایستگى طالوت براى زمام دارى بنى اسرائیل، این صندوق را بار دیگر به آن ها نشان داد و گفت: نشان لیاقت طالوت آن است که فرشتگان آن تابوت را براى آنان خواهند آورد:[37]«و قالَ لَهُم نَبیُّهُم إنّ ءایةَ مُلکِه أَن یَأتِیَکُم التّابوتُ فیه سَکینَةٌ مِن ربِّکُم وَ بَقِیَّةٌ مِّما تَرَک ءَالُ موسى و ءَالُ هـرونَ ... .» (بقره/2، 248) این امر نشان مى دهد که تابوت، با آثار برجاى مانده از آل موسى و هارون تا این زمان هم چنان باقى بوده است.

آثار برجاى مانده از ابراهیم(علیه السلام)در کنار کعبه و تاریخ مجسّمى از اعصار گذشته و روشن گر خاطره هاى جاویدان پیشین، چون زمزم، صفا، مروه، رکن، حطیم، حجرالاسود، و حجر اسماعیل است

4. بدن فرعون:

آکاایران: فرعون* به رغم آن که تا واپسین لحظه، از عناد و لجاجت در برابر موسى و آیین او دست نکشید، هنگام غرق شدن، از ایمان خود خبر داد؛ امّا به او خطاب شد که ایمان تو اکنون سودى نمى بخشد: «ءآلــَـنَ وَ قَد عَصیتَ قَبلُ و کُنتَ مِن المُفسِدینَ» (یونس/10،91) آن گاه خداوند خطاب به فرعون فرمود: ما بدن تو را پس از غرق شدن از آب بیرون مى افکنیم تا بماند و عبرت آیندگان شود: «فَالیَومَ نُنَجّیکَ بِبَدنِک لِتَکونَ لِمَن خَلفَکَ ءَایةً». (یونس/10،92) طبق وعده الهى، بدن فرعون به صورت اثرى باستانى و عبرت انگیز باقى ماند و هم اکنون در موزه مصر نگه دارى مى شود.[38]

5 . بقایاى آبادى ها:

قرآن خرابه هاى شهرهاى قوم لوط، عاد و ثمود را نشانه هاى برجاى مانده از آنان دانسته و چون این نشانه ها در روزگار نزول آیات در دسترس مردم بوده، از آن ها خواسته است تا از سرگذشت این اقوام درس بگیرند. بر پایه روایتى، امام على(علیه السلام)در عبور از آثار بر جاى مانده از کسرا در مدائن به یکى از همراهانش که براى بى اعتبارى دنیا شعرى خوانده بود فرمود: «چرا این آیه را نخواندى؟ «کَم تَرکَوا مِن جَنّـت وَ عُیُون * وَ زُرُوع وَ مَقام کَریم * وَ نَعمَة کَانوا فِیها فـکِهِینَ * کَذلِکَ و أَورَثْنـها قَومًا ءَاخَرِینَ * فَما بَکَت عَلَیهِم السّماءُ وَ الأَرضُ و مَا کَانوا مُنظَرِینَ». (دخان/44،25 ـ 29)[39]

یکم. بقایاى آبادى قوم لوط:

خداوند بر اثر گناهان پى در پى و زشت قوم لوط، از آسمان بر آنان سنگ فرود آورد. «... لِنُرسِلَ عَلیهم حِجارَةً مِن طین» (ذاریات/51 ، 33) و دیار آنان را درهم کوبید: «فَجَعَلنا عَـلیها سافِلَها» (حجر/15، 74) با این حال، براى عبرت دیگران، گوشه هایى از ویرانه هاى آن را باقى گذاشت: «وتَرَکنا فِیها ءایةً» (ذاریات/51 ،37) از این رو، به شهر قوم لوط از آن جهت که بر اثر عذاب الهى زیر و رو شده، «مؤتفکات*» گفته شده است:[40]«المُؤتَفِکـتِ أَتَتهم رُسُلُهم.» (توبه/9، 70) از برخى آیات قرآن برمى آید که این ویرانه ها تا عصر پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله)وجود داشته و اهل مکّه در مسیر رفت و آمد خود به شام، از کنار آن عبور مى کرده اند:[41]«... و إنَّکم لَتَمرّونَ عَلیهم مُصبِحین * و بِالّیل أفلا تَعقِلون». (صافات/37، 137 و 138)

دوم. ویرانه هاى قوم عاد:

قوم عاد*، خانه هاى خود را بسیار باشکوه مى ساختند؛ به گونه اى که در روزگار خود مانند نداشت: «... إرَمَ ذاتِ العِمادِ * الّتى لَم یُخلَق مِثلُها فِى البِلـدِ ...» (فجر/89 ، 7 و 8) امّا بر اثر سرپیچى از دعوت هود(علیه السلام)کیفر الهى بر آنان فرود آمد و فقط ویرانه اى از خانه هایشان برجاى ماند: «تُدَمِّرُ کُلَّ شَىء بِأمرِ رَبِّها فَأصبَحوا لایُرى إلاّ مسـکِنُهُم.» (احقاف/46،25) از آیه «و عاداً و ثمودا و قَد تَبَیّن لَکم مِن مَّسـکِنِهم» (عنکبوت/29، 38) برمى آید که ویرانه هاى قوم عاد در مسیر تبوک بوده و تا عصر پیامبراکرم(صلى الله علیه وآله)وجود داشته است.[42]

سوم. ویرانه هاى قوم ثمود:

ثمود، خانه هاى خود را از سنگ و در میان کوه مى ساختند: «و ثَمودَ الَّذین جابوا الصَّخرَ بِالوادِ» (فجر/89 ، 9) امّا آن گاه که بر اثر سرپیچى از دعوت صالح(علیه السلام)عذاب الهى فرود آمد، همین خانه هاى بس مستحکم نتوانست آنان را محافظت کند و به ویرانه اى تبدیل شد: «... فتِلکَ بُیُوتُهُم خـاویةً بِمـا ظَلَموا.» (نمل/27، 52) برخى مفسّران با استناد به این که «تلک» به مکانى اشاره دارد که در دسترس بوده، گفته اند: ویرانه خانه هاى قوم ثمود تا عصر پیامبر(صلى الله علیه وآله)باقى بوده است.[43] افزون بر آیه «... و قَد تَبَیّن لَکم مِن مَسـکِنِهم ...» (عنکبوت/29،38) که با صراحت بر این مدّعا دلالت دارد، شواهد تاریخى نیز نشان مى دهد که مردم مکّه هنگام سفر تجارتى به شام، از کنار سرزمین حجر که ویرانه هاى قوم ثمود در آن قرار داشت، عبور مى کردند.[44]

___________

[33] مجمع البیان، ج 7، ص 130.

[34] مجمع البیان، ج 2، ص 798؛ نمونه، ج 3، ص 15.

[35] کشف الاسرار، ج 2، ص 216.

[36] مجمع البیان، ج2، ص614 ؛ ابن کثیر، ج 1، ص 309.

[37] مجمع البیان، ج 2، ص 614 ؛ نمونه، ج 2، ص 240 و 241.

[38] نمونه، ج 8 ، ص 378؛ المنیر، ج 11، ص 260.

[39] العترة و القرآن، ص 60 ؛ کنز الفوائد، ص 145.

[40] لسان العرب، ج 1، ص 166 «اَفک»؛ القاموس المحیط، ج 2، ص 1235، «افک».

[41] مجمع البیان، ج 8 ، ص 715.

[42] التحریر و التنویر، ج 20، ص 248.

[43] نمونه، ج 16، ص 128.

[44] نمونه، ج 16، ص 270.

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران

اثر باستانی در قرآن، چند اثر باستانی در قرآن گردآوری توسط بخش قرآن و اندیشه قرآنی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات