ترجمه قرآن ارفع، ترجمه قرآن ارفع در ترازوی نقد - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد ترجمه قرآن ارفع، ترجمه قرآن ارفع در ترازوی نقد ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +ترجمه +قرآن +ارفع را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت دین و زندگی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درموردترجمه قرآن را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

ترجمه قرآن ارفع,ترجمه ارفع,ترجمه آیات قرآن ارفع

ترجمه قرآن ارفع

آکاایران: این ترجمه در سال 1381 توسط انتشارات فیض کاشانى در 5200 نسخه به چاپ رسیده است. مزیت این ترجمه در روانى عبارات و خوشخوانى آنهاست. عبارات آن بسیار ساده و بى‏پیرایه و قابل فهم عموم است و هر کس مى‏تواند به راحتى از این ترجمه استفاده کند و مترجم محترم در این راه توفیق خوبى حاصل کرده است. از نظر حروفچینى و چاپ نیز در حد مطلوب است، به ویژه آنکه شماره آیات در ترجمه سر سطر آورده شده و کار خواننده را آسان‏تر کرده است.

اما معایب و ایرادات آن هم کم نیست؛ اولاً فاقد مقدمه یا مؤخره مترجم است؛ از این رو نمى‏توان از روش کار وى آگاه شد.

ثانیاً هیچ گونه شرح و توضیحى ـ ولو در موارد ضرورى ـ داده نشده، لذا ممکن است خوانندگان گرامى درباره برخى آیات دچار شبهه شوند. بدیهى است که ترجمه صِرف بسیارى از آیات قرآن کریم بدون توضیحات لازم، چه در مسائل فقهى و چه در مسائل کلامى، ایجاد شبهه مى‏کند و در موارد تاریخى نیز موجب ابهام مى‏گردد که باید ابهام‏ها زدوده شود.

ثالثاً بى‏دقتى‏هاى فراوانى در آن به چشم مى‏خورد که در یک نگاه اجمالى حدود 40 مورد از اشتباهات غیر قابل گذشت در نظر آمد که اکنون به 30 مورد از آنها اشاره مى‏شود:

1. بقره، 106: مَا نَنسَخْ مِنْ آیَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَیْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا .... «هیچ حکمى را محو نمى‏کنیم و یا متروک نمى‏سازیم، مگر آنکه بهتر از آن یا همانندش را جایگزین آن مى‏نماییم».

در این آیه «ما» در «ما ننسخ» که شرطیه است «ما»ى نافیه گرفته شده و براى اصلاح معناى آیه یک «الاّ» (مگر) که در آیه نیست در ترجمه افزوده گشته است.

2. بقره، 187: عَلِمَ اللّهُ أَنَّکُمْ کُنتُمْ تَخْتانُونَ أَنفُسَکُمْ ... «خداوند مى‏دانست که شما دلهاى خویش را به خیانت وامى‏دارید... و بخورید و بیاشامید تا از طلوع صبح رشته سپید از رشته سیاه براى شما آشکار گردد».

اولاً «انفسکم» به «قلوبکم» ترجمه شده و صحیح آن چنین است: «خداوند مى‏دانست که شما (به سبب نزدیکى با همسرانتان در شبهاى ماه رمضان) به خود خیانت مى‏ورزید...».

ثانیاً اشتباه برخى از مترجمان تکرار شده و «الخیط الابیض من الخیط الاسود» که مراد خط سپید فجر از خط سیاه شب است، به تشخیص رشته سپید از رشته سیاه در روشنایى فجر، ترجمه شده است.

3. بقره، 188: وَتُدْلُواْ بِهَا إِلَى الْحُکَّامِ «... و براى خوردن قسمتى از مال مردم به گناه بخشى از آن را نزد حکام جور مى‏فرستید...» در اینجا «تدلوا» که عطف به «لاتأکلوا» و فعل نهى است، به صورت «تدلون» ترجمه شده، یعنى «نفرستید» به «مى‏فرستید».

4. نساء، 33: وَلِکُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِیَ مِمَّا تَرَکَ الْوَالِدَانِ وَالأَقْرَبُونَ ... «براى همه وارثان از میراث پدر و مادر و نزدیکان سهمى قرار داده‏ایم».

در اینجا معلوم نیست که کلمه «سهمى» را از کجا آورده‏اند؟ و کلمه «موالى» هم ترجمه نشده است و شاید «سهمى» را ترجمه «موالى» قرار داده است! در صورتى که این آیه را دو گونه مى‏توان ترجمه کرد:

الف) و براى هر مالى که پدر و مادر و نزدیکان به جاى نهند وارثانى قرار داده‏ایم.

ب) و براى هر میتى نسبت به مالى که به جاى نهد وارثانى قرار داده‏ایم که آنها پدر و مادر و نزدیکانند.

5. مائده، 62: وَتَرَى کَثِیرًا مِّنْهُمْ یُسَارِعُونَ فِی الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ... «و مى‏بینى که بسیارى از آنها در انجام گناه و دشمنى و خوردن مال حرام بر یکدیگر سبقت مى‏گیرند...».

در اینجا «یسارعون» (پیش مى‏تازند) به صورت «یتسارعون» و «یتسابقون» (بر یکدیگر سبقت مى‏گیرند) ترجمه شده است. منظور آیه این که لازم نیست با یکدیگر مسابقه دهند و بر یکدیگر سبقت گیرند، بلکه هر یک بدون توجه به دیگرى به سوى این کار پیش مى‏تازد.

6. مائده، 63: لَوْلاَ یَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِیُّونَ وَالأَحْبَارُ ... «اگر علماى یهود و نصارا آنها را از سخنان گناه و حرام‏خوارى مانع نمى‏شوند چه بدعمل مى‏کنند». در اینجا «لولا» که براى تحضیض و به معناى «چرا نهى نمى‏کنند» است، لولاى شرطیه و امتناعیه به معناى «اگر نهى نمى‏کنند» گرفته شده است.

7. انعام، 30: وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُواْ عَلَى رَبِّهِمْ ... «و اگر ببینى آنها را در آن هنگام که در پیشگاه پروردگارشان ایستاده‏اند...». در این آیه «وُقِفُوا» فعل مجهول (بازداشت شده‏اند) به صورت وَقَفُوا فعل معلوم (ایستاده‏اند) ترجمه شده است.

8. انعام، 108: وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ ... «به آنانى که غیر خدا را مى‏خوانند ناسزا نگویید تا آنان از روى دشمنى و نادانى به خداوند ناسزا گویند». در اینجا «الذین» که به بتها برمى‏گردد و در واقع مفعول «یدعون» است، به مشرکان برگردانده شده و در واقع فاعل «یدعون» قرار داده شده است. معناى صحیح آیه چنین است: «به آنهایى که مشرکان به جاى خدا مى‏خوانند (یعنى به معبودهاى مشرکان) ناسزا نگویید تا آنان نیز از روى دشمنى و نادانى به خداوند (که معبود شماست) ناسزا نگویند».

9. اعراف، 156: إِنَّا هُدْنَـا إِلَیْکَ «ما به سوى تو هدایت یافته‏ایم». «هدنا» که از «هود» است(بازگشتیم) به صورت «هدینا» که از «هدى» است (هدایت یافته‏ایم) ترجمه شده است.

10. یوسف، 41:یَا صَاحِبَیِ السِّجْنِ «اى هم زندانى‏هاى من». این اشتباه در بسیارى از ترجمه‏ها رخ داده که یاى تثنیه به جاى یاى متکلم دانسته شده و کلمه «مَن» اضافه گردیده است، در حالى که در اصل «یا صاحبین السجن» بوده که نون تثنیه در حالت اضافه حذف گردیده و «یا صاحبى السجن» شده است. بنابراین «اى دویار زندانى» صحیح است.

ادامه دارد ....

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران

ترجمه قرآن ارفع، ترجمه قرآن ارفع در ترازوی نقد گردآوری توسط بخش قرآن و اندیشه قرآنی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات