رمز رستگاری، توبه؛ رمز رستگاری!(محتوای سوره مریم) - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد رمز رستگاری، توبه؛ رمز رستگاری!(محتوای سوره مریم) ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +رمز +رستگاری را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت دین و زندگی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد رموز رستگاری را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد. 

به نقل از آکاایران: إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا یُظْلَمُونَ شَیْئاً (مریم60)؛ مگر آنان که توبه کنند، و ایمان بیاورند، و کار شایسته انجام دهند چنین کسانى داخل بهشت مى‏شوند، و کمترین ستمى به آنان نخواهد شد.

از آنجا که برنامه قرآن در همه جا این است که راه بازگشت به سوى ایمان و حق را باز بگذارد در اینجا نیز بعد از ذکر سرنوشت نسلهاى ناخلف راه توبه را نشان می دهد.

بنابر این چنان نیست که اگر کسى یک روز در شهوات غوطه‏ور شود براى همیشه مُهر یاس و نومیدى از رحمت خدا بر پیشانى او کوفته شود، بلکه تا نفسى باقى است و انسان در قید حیات دنیا است، راه بازگشت و توبه باز است.

معمولًا قرآن کریم بدنبال آیات عذاب، جمله‏ى «إِلَّا الَّذِینَ تابُوا» یا جمله‏ى «إِلَّا مَنْ تابَ» را آورده تا بگوید: راه اصلاح، هرگز بر کسى بسته نیست.

توبه، واجب است. زیرا فرمان خداوند است. «تُوبُوا إِلَى اللَّهِ» (تحریم، 8)

قبول توبه‏ى واقعى قطعى است، زیرا نمى‏توان باور کرد که ما به امر او توبه کنیم ولى او نپذیرد. «هُوَ الَّذِی یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ» (شورى، 37)

«هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ» (بقره، 37) خداوند هم توبه را مى‏پذیرد و هم کسانى را که بسیار توبه مى‏کنند دوست دارد. «یُحِبُّ التَّوَّابِینَ» (بقره، 222)

توبه، باید با عمل نیک و جبران گناهان همراه باشد. «تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً» (فرقان، 71)«تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ» (انعام، 54)، «تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَیَّنُوا» (بقره، 160)

توبه، رمز رستگارى است. «تُوبُوا ... لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» (نور، 31)

توبه، وسیله‏ى تبدیل سیئات به حسنات است. «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ» (فرقان، 70)

توبه، سبب نزول باران است. «تُوبُوا ... یُرْسِلِ السَّماءَ» (هود، 52)

توبه، سبب رزق نیکو است. «تُوبُوا إِلَیْهِ یُمَتِّعْکُمْ مَتاعاً حَسَناً» (هود، 3)

توبه در هنگام دیدن آثار مرگ و عذاب پذیرفته نمى‏شود. «حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّی تُبْتُ الْآنَ» (نساء، 18)

خداوند علاوه بر قبول توبه، لطف ویژه نیز دارد. «هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ» (بقره، 37) «ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (انعام، 54)، «ثُمَّ تابَ عَلَیْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُفٌ رَحِیمٌ» (توبه، 117) «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ» (مریم، 60) «ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّی رَحِیمٌ وَدُودٌ» (هود، ) در این آیات در کنار توبه به مسئله رحمت و رأفت و محبّت الهى اشاره شده است.

قرآن ترک توبه را ظلم و هلاکت دانسته است. «وَ مَنْ لَمْ یَتُبْ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ» (حجرات، 11) «ثُمَّ لَمْ یَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ» (بروج، 10)

و در آخر دو نکته اساسی طبق آیه 60 سوره مریم که مورد بحث است:

توبه، یک تحول است نه تظاهر. «تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً» 

شرط رستگارى و ورود به بهشت، توبه و ایمان و عمل صالح است. «تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ... یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ»

چنان نیست که اگر کسى یک روز در شهوات غوطه‏ور شود براى همیشه مُهر یاس و نومیدى از رحمت خدا بر پیشانى او کوفته شود، بلکه تا نفسى باقى است و انسان در قید حیات دنیا است، راه بازگشت و توبه باز است

 

سه قاعده تربیتى‏

وَ کانَ یَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ وَ کانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِیًّا (مریم- 55)؛ او همواره خانواده‏اش را به نماز و زکات فرمان مى‏داد و همواره مورد رضایت پروردگارش بود. در این آیه سه مسئله مهم است:

یکى آن که مهمترین ارکان تربیت خانوادگى تربیت فرزندان است به اداى نماز. زیرا نماز پایه و اساس دیگر اعمال نیک است و نماز موجب تقرب انسان به خدا مى‏شود.

هیچ لزومی ندارد که ما کودک خود را به انجام همه واجبات و اخلاقیات وادار کنیم، بلکه اگر میان او و خدا یک رابطه ایمانى ایجاد کنیم بقیه کارها خود بخود درست می شود. این رابطه فقط به وسیله نماز است و بس.

اگر فرزند ما در کودکى، مؤمنى صادق گردد هنگامى که بزرگ شود علاوه بر واجبات، مستحبات را هم به جاى خواهد آورد. اما اگر ایمانش بر پایه استوارى قرار نداشته باشد، مسلم است، اگر از تعالیم دینى هم بر خوردار باشد به حالش سودمند نخواهد بود.

نماز کارى منظم است و هر شبانه روز، پنج بار انجام دادن آن کارى دشوار است. اگر کسى از کودکى به نماز عادت کرده باشد نماز جزیى از زندگى‏اش خواهد بود، چنان که گویى هرگز از آن احساس بى‏نیازى نخواهد کرد.

مطلب دوم زکات است. به معنى یک فریضه خاص که به غلات چهارگانه و ستوران سه گانه و طلا و نقره تعلق مى‏گیرد. گاهی زکات به معنى مطلق انفاق و عطاست. در هر حال خود تمرینی است براى این که به انسان  بیاموزد فقط به خود فکر نکند بلکه به مردم دیگر نیز توجه داشته باشد.                    

مطلب سوم که برداشت می شود، مسئله رضا و خشنودى است که بارها در این سوره تکرار شده و از زورگویى نهى گردیده است و این به دو علت است:

اول این که: هر کس موظف است که کودک خود را طوری تربیت کند که داراى شخصیتى کمال یافته باشد تا مردم از معاشرت با او و از اعمال و رفتارش راضى باشند. نه به گونه‏اى که هیچ به فکر دیگران نباشد.

دوم: طبیعت انسان اقتضا مى‏کند که انسان در جامعه داراى مقبولیت اجتماعى باشد. از وظایف والدین این  است که فرزند خود را طورى تربیت کنند که در عین مقبولیت در نزد مردم در نزد خدا هم آبرومند و مقبول باشند. یعنى در محدوده پرهیزگارى، به راه و روش پیامبرش سیر کنند.

هیچ لزومی ندارد که ما کودک خود را به انجام همه واجبات و اخلاقیات وادار کنیم، بلکه اگر میان او و خدا یک رابطه ایمانى ایجاد کنیم بقیه کارها خود بخود درست می شود. این رابطه فقط به وسیله نماز است و بس

 

قوم هلاکت یافته، بنى امیّه اند!

وَ کَمْ أَهْلَکْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِکْزاً (مریم98)

و چه بسیار نسل‏هایى که پیش از آنان هلاک کردیم. آیا کسى از آنها را مى‏یابى یا کمترین صدایى از ایشان مى‏شنوى؟

این آیه‏ى شریفه، مایه‏ى تسکین و دلدارى پیامبر اکرم (صلى اللَّه علیه و آله) است و تلویحاً به او نوید مى‏دهد که دشمنان لجوج تو به زودى نابود خواهند شد چنان که بسیارى از حقّ ستیزان در گذشته به هلاکت رسیدند.

امام صادق (علیه السلام) در پاسخ جابر درباره آیه فرمودند: قوم هلاکت یافته بنى امیّه هستند، هیچ یک از آنان را به حالى که امیدى داشته باشد و یا در ترس و وحشت نباشد نبینى. جابر مى‏گوید: عرض کردم آیا این شدنى است؟ فرمودند: بسیار زود اتفاق خواهد افتاد. (بحار، ج 46، ص 30)

 

منابع:

1- تفسیر نور، ج 7

2- تفسیر نمونه، ج 13

3- تفسیر هدایت، ج 7

گردآوریک بخش دین واندیشه آکاایران

رمز رستگاری، توبه؛ رمز رستگاری!(محتوای سوره مریم) گردآوری توسط بخش قرآن و اندیشه قرآنی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات