تفسیر آیات قرآن در نهج البلاغه - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد تفسیر آیات قرآن در نهج البلاغه ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +تفسیر +آیات +قرآن +در +نهج +البلاغه را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت دین و زندگی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد تفسیر آیات قرآن در نهج البلاغه را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

تفسیر آیات قرآن در نهج البلاغه

 

تفسیر آیات قرآن در نهج البلاغه,تفسیر قرآن در نهج البلاغه,تفسیر آیات در نهج البلاغه

تفسیر آیات قرآن

در معنی عاکف و بادی

"... سواء العاکف فیه والباد..."(حج/25)

حضرت در این خطبه می فرماید که:

و مر اهل مکة ان لا یاخذوا من ساکن اجرا فان الله سبحانه یقول:" سواء العاکف فیه و الباد." فالعاکف المقیم به والبادی الذی یحج الیه من غیر اهله. وفقنا الله و ایاکم لمحابه.(1)

و مردم مکه را بگو تا از ساکنان- شهر- اجرت نگیرند که خدای سبحان می فرماید:" عاکف و بادی در آن یکسان هستند." عاکف مقیم مکه است و بادی کسی است که به حج می آید و از مردم مکه نیست. خدا ما و شما را بدانچه دوست دارد توفیق دهد.

 

یاد خدا

"رجال لا تلهیهم تجارة ولا بیع عن ذکرالله..."(نور/37)

مردانی که هیچ تجارت و خرید و فروشی آنها را از یاد خدا غافل نمی کند...

حضرت علی علیه السلام پس از تلاوت این آیه چنین فرمود که:

ان الله سبحانه جعل الذکر جلاء للقلوب تسمع به بعدالوقرة، و تبصر به بعد العشوة... و یسمعون ما لا یسمعون.(2)

آکاایران: خداوند سبحان ، یاد خود را  روشنی بخش  دلها قرار داد  که به پرتو آن شنوا شوند، هر چند قبل از آن ناشنوا بوده اند، و بینا گردند هر چند، زان پیش نابینا بوده اند و آرامش یابند، هر چند پیش از این ستیزه جو بوده اند. همواره خدا را در پاره ای از روزگار پس از پاره ای دیگر، و در زمانی میان آمدن دو پیامبر، که پیامبری نبوده، خداوند فراخ بخشایش و نعمت را، با آنها از راه فکرتشان- به الهام- راز گوید و از طریق عقولشان به هدایت و راهنمایی سخن گوید و آنان به نور بینایی که در گوش و چشمها و دلهایشان می افکند چراغ هدایت را روشن می دارند. ایام الله را به یاد مردم می آورند.

و آنان را از عظمت و جلال خداوندی بیم می دهند. اینان همانند راهنمایانی هستند در بیابانها که هر که از راه میانه رود طریقه اش را بستایند و او را به رهایی مژده دهند و هر که به راه راست یا چپ رود طریقه اش را نکوهش کنند و از هلاکتش برحذر دارند و در این حال، چونان چراغهایی هستند که تاریکیها را روشن می سازند و راهنمایانی که دیگران را از گرفتار شدن در شنبه ها باز می دارند.

مردمانی هستند که یاد خدا را به جای دنیا برگزیده اند و تجارت و خرید و فروش، آنان را از آن مانع نشود، سراسر عمر را با یاد خدا گذرانند و نهی و منع خداوند را در آنچه حرام کرده به گوش غافلان می خوانند. مردم را به عدالت فرمان می دهند و خود به عدالت کار می کنند. مردم را از کارهای زشت باز می دارند و خود مرتکب آن نمی شوند.

گویی دنیا را طی کرده اند و به آخرت رسیده اند و اکنون در جهان آخرت و آنچه را که آن سوی دنیاست به عیان دیده اند. گویی به حالات پوشیده اهل برزخ با وجود طولانی بودن اقامتشان در آنجا آگاه اند و می دانند که چه مدت است که در آن عالم به سر می برند. قیامت، وعده هایش را بر ایشان تحقق بخشیده و غبار تردید را از دلشان زدوده است. و اکنون برای مردم دنیا پرده از آن برمی گیرند، چنانکه گویی می بینند آنچه مردم نمی بینند و می شنوند آنچه را که نمی شنوند.

 

وارثان روی زمین

"و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثین."(قصص/5)

و ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روی زمین نعمت دهیم و آنان را پیشوایان و وارثان گردانیم.

 در اکثر تفاسیر قرآن کریم ذکر شده که این آیه مختص به امام زمان علیه السلام است که خداوند به مستضعفان روی زمین نوید می دهد در آخرالزمان حکومت جهان به دست آخرین ذخیره الهی می رسد که حضرت علی علیه السلام در توضیح این آیه می فرماید:

و قال علیه السلام: لتعطفن الدنیا علینا بعد شماسها عطف الضروس علی ولدها و تلاعقیب ذلک " ونرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثین."(3)

امام علیه السلام فرمود: دنیا پس از سرکشی هایش به ما روی خواهد کرد و مهربان خواهد شد. چونان ماده شتر بدخویی که به بچه خود مهربان شود.(سپس این آیه را خواند) " و ما بر آن هستیم که مستضعفان روی زمین را نعمت دهیم و آنان را پیشوایان و وارثان گردانیم."

 

امتحان الهی

"ام حسب الناس ان یترکوا ان یقولوا امنا و هم لا یفتنون."(عنکبوت/2)

آیا مردم پنداشتند که چون بگویند ایمان آوردیم رها شوند ودیگر آزمایش نشوند؟

حضرت علی علیه السلام در زمینه آزمایشات الهی می فرماید:

( و قام الیه رجل فقال یا امیرالمومنین اخبرنا عن الفتنة و هل سالت رسول الله صلی الله علیه و اله عنها فقال علیه السلام) ... بای المنازل انزلهم عند ذلک؟ أ بمنزلة ردة أم بمنزله فتنة؟ فقال: " بمنزلة فتنة"(4)

مردی برخاست وگفت: یا امیرالمؤمنین ما را از فتنه خبر ده. آیا در این مورد از رسول الله صلی الله علیه وآله سخنی پرسیده ای؟ امام فرمود: هنگامی که این آیه نازل شد:" آیا مردم پنداشته اند که چون بگویند ایمان آوردیم رها شوند و دیگر آزمایش نشوند؟" دانستم ، که تا رسول الله در میان ماست، فتنه ای بر ما فرود نیاید. پرسیدم: ای رسول خدا، این فتنه ای که خدا از آن خبر داده، چیست؟ گفت: یا علی، امت من بعد از من گرفتار فتنه خواهد شد. گفتم: ای رسول خدا، آیا تو در روز احد که جماعتی از مسلمانان به شهادت رسیده بودند و من شهید نشده بودم و این بر من دشوار می آمد، مرا نگفتی: بشارت باد تو را که شهادت در پی توست؟ پیامبر صلی الله علیه و آله مرا گفت: چنین است که گویی. در آن هنگام چگونه صبر خواهی کرد؟ گفتم: ای رسول خدا، آنجا جای صبر نیست، بلکه جای شادمانی و سپاسگزاری است.

گفت: یا علی، این مردم فریفته داراییهای خود شوند و از این که دین خدا را پذیرفته اند بر خدای منت نهند و رحمت او را تمنا کنند و از خشم او خود را در امان پندارند. با شبهه های دروغ  و هوای نفس، حرام خدا را حلال شمارند  وشراب را نبیذ نام نهند و حلال کنند و ربا را عنوان خرید و فروش دهند. رشوه را هدیه خوانند. گفتم: یا رسول الله ، در آن زمان مردم را در چه پایگاهی فرود آرم، از دین برگشتگان یا فریب خوردگان. فرمود: آنها را در پایگاه فریب خوردگان بنشان.

 

پی نوشت ها:

1- نامه 67، ص 352.

2- خطبه 222، ص 255.

3- کلمات قصار، ش 209.

4- خطبه 156، ص 156.

 گردآوری: بخش دین و اندیشه آکاایران

تفسیر آیات قرآن در نهج البلاغه گردآوری توسط بخش نهج البلاغه سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات