پیامبران از جنس بشرند و از میان انسان ها براى هدایت بشر معبوث شده اند، ولى از ویژگى هایى برخوردارند که در پرتو آن ویژگى ها مى توانند هدف آفرینش انسان و راه هاى رسیدن به آن را بیابند، احکام الهى را از مبدأ غیب دریافت کنند و به هدایت مردم بپردازند. اما با سایر مردم از جمله نوابغ تفاوت هایی دارند که برخى از تفاوت هاى آنان عبارت است از:

1. نوابغ، معمولا در محیط هاى علمى ظهور مى کنند و آن چه را مى دانند انجام مى دهند، نه آن چه را مردم مى خواهند و نیز کارشان همیشه در محدوده معیّنى است، ولى پیامبران در میان توده مردم ظهور مى کنند و معجزات آنان هیچ گونه محدودیتى ندارد و طبق درخواست مردم (البته مردمى که جویاى حق بودند، نه بهانه جویان) صورت مى گرفت.

2. کار نوابغ از سنخ کار بشرى است، در حدّى بالاتر از حدّ عادى; در حالى که معجزه و کار انبیا از نوع کار بشرى نیست، زیرا نبوغ نوابغ جهان و استعداد فراوان و کم نظیر آنان تفاوت اساسى و جوهرى با نبوت دارد.

علم و ره آورد پیامبران از نوع شهود و یافتن حضورى است، نه از سنخ فکر و دانش حصولى. فکر و دانش حصولى، مربوط به مفاهیم ذهنى و تصورات و تصدیقات است که همگى قابل تعلیم و تعلّم و انتقال مى باشد، ولى شهود پیامبران چنین نیست; به همین جهت اعجاز پیامبران، راه تعلیم و تعلّم ندارد.

اگر کسى از نوابغ باشد، بالاخره در طىّ اعصار و قرون، همتاى او خواهد آمد، ولى کسى که درس نخوانده و امّى است، ره آوردى ویژه دارد و به همه دانشمندان و نوابغ جهان پیشنهاد مبارزه مى کند;

نوابغ، معمولا در محیط هاى علمى ظهور مى کنند و آن چه را مى دانند انجام مى دهند، نه آن چه را مردم مى خواهند و نیز کارشان همیشه در محدوده معیّنى است، ولى پیامبران در میان توده مردم ظهور مى کنند و معجزات آنان هیچ گونه محدودیتى ندارد و طبق درخواست مردم (البته مردمى که جویاى حق بودند، نه بهانه جویان) صورت مى گرفت

براى نمونه، پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) از همگان دعوت مى کند تا سوره کوچکى مانند قرآن بزرگ او بیاورند; این هم‌آورد طلبى نشان مى دهد که نبوت پیامبران، غیر از نبوغ نوابغ است. اگر پیامبر نابغه باشد، دیگر نوابغ جهان نیز باید بتوانند در مسائل عقلى و علمى و اخلاقى، مانند ره آورد او بیاورند و اگر نمى توانند، براى آن است که راه نبوغ با راه نبوت تفاوت اساسى دارد.

3. اخلاق و رفتار صاحب اعجاز، لزوماً منطبق بر عالى ترین رفتارهاى انسانى است، در حالى که در نوابغ لزوماً چنین نیست.

4. نوابغ، معمولا با تعلیم و تربیت، استعدادهاى درونى خود را شکوفا مى سازند و بدون تحصیل علم و تمرین، قادر بر انجام دادن کارى نیستند، ولى ـ چنان که بیان شد ـ این مسئله درباره انبیا صادق نیست.

5. معجزه کنندگان، اهداف والایى دارند که براى اثبات آن، معجزه انجام مى دهند، ولى کار نوابغ این گونه نیست، بلکه معمولا براى کسب شهرت و یا جمع مال و ثروت و [کشف و اختراع و خدمت به علم و ...] مى باشد.

بخش اعتقادات شیعه تبیان


شما احتمالا با جستجوی کلمات زیر وارد مقاله شده اید چنانچه مطلب مرتبط با جستجوی شما نبوده همان کلمه را در جستجوی سایت وارد کنید

فرق بین امامان وپیامبران

گردآوری توسط بخش نبوت سایت آکاایران
تبلیغات