انبیا

از جمله ادله ی مشهور برای اثبات لزوم و وجوب بعثت انبیاء قاعده ی لطف است. براساس این قاعده ی عقلی ، پیامبران بایستی از جانب خداوند متعال فرستاده می شدند چون لطف الهی واجب است. ما در این نوشتار می کوشیم این استدلال را تبیین نماییم و توضیح دهیم چگونه چنین موضوعی درست است و آیا مخالفی برای این نظریه وجود ندارد؟!

 

باید می آمدند!

براساس نظر اندیشمندان شیعی و متفکران عقلی بعثت و نبوت  پیامبران واجب است! یعنی بر خداوند متعال لازم بود که انبیاء را برای هدایت بشر بفرستد. استدلال این مطلب آن است که تکالیفی که از طریق گفته ی انبیاء و اوامر و نواهی آن ها برای ما ثابت می شوند، الطافی هستند در تکالیف عقلی. یعنی هر گاه انسان برانجام واجباتی که شرع معین کرده است کوشا باشد و از نواهی که شرع معین نموده است برحذر باشد به انجام واجبات عقلی و خودداری از نواهی عقلی نزدیکتر می گردد. زیرا شرع و احکام شرع را به بشر ارزانی دارند. بنابراین ,بعثت انبیاء ,قاعده ی عقلانی لطف, ارتکاب معاصی ,نبوت

لطف واجب!

حال که تعریف دقیق لطف معلوم شد باید گفت لطف و لطف کردن برخداوند متعال واجب است زیرا در غیر این صورت نقض غرض شارع مقدس می شود. به بیان واضح تر لطف خداوند موجب تحقق غرض شارع می شود. زیرا شرع نیز نزدیکی به واجبات و ترک از معاصی را می خواهد و لطف ، مسیر بنده را در این راه هموار می نماید، بنابراین لطف برخداوند واجب است!

 

گروههای مخالف لطف!

البته باید تصریح نمود که وجوب لطف برخداوند از نظر همه ی اندیشمندان اسلامی مورد قبول نیست! گروهی از متکلمان اسلامی به نام اشاعره هستند که معتقدند لطف برخداوند واجب نمی تواند باشد زیرا در این صورت خداوند را مجبور ساخته اند که لطف نماید!

براساس به ما لطف فرمودند! - آکا

یکی از مسائل متفرع بر مسئله عدل الهی، «قاعده لطف» است. هرچند این قاعده یگ قاعده کلامی است ولی نقشی اساسی در اصول فقه دارد. فقها و متکلمین بزرگی چون سید مرتضی و شیخ طوسی، قاعده لطف را مبنای کلامی مسئله اجماع یکی از منابع چهارگانه امامیه در اصول فقه دانسته

دلایل عقلی اثبات امامت؛ قاعده لطف

در مقالات گذشته به مسئلۀ امامت از دیدگاه شیعه پرداختیم. گفتیم از دیدگاه ما شیعیان، همانطور که خداوند برای هدایت انسان ها پیامبرانی فرستاده است، بعد از پیامبران، امامانی را نیز منصوب کرده است تا شریعت الهی از تحریف و تغییر مصون بماند. مقام امامت یک استعداد

فرق سنت و قرآن

نسبت قرآن و سنّت، از دیرباز مورد توجّه محقّقان بوده است. مبحث حجیّت ظواهر کتاب در منابع اصولی، عهده دار تحقیق ابعادی از موضوع است. برخی گمان کرده اند که حجیّت ظواهر کتاب، نوعی استقلال در فهم آیات کریمه را به ارمغان می آورد.
گردآوری توسط بخش نبوت سایت آکاایران
  • فال
  • بازار
  • تست هوش آنلاین
تبلیغات