,پیامبر, پیامبر اهل سنت, پیامبر شیعه,نبوت

مصون بودن از خطا

در این مقاله برآنیم تا دیدگاه شیعه و سنی پیرامون سنت

پیامبر اهل سنت

آیا پیامبر از یک مۆمن هم پایین تراست؟

ما در مورد مۆمنان در قرآن می‌خوانیم‌«قَدْ أَفْلَحَ الْمُۆْمِنُونَ * الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاَتِهِمْ خَاشِعُونَ * وَالَّذِینَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ» «مۆمنان رستگار شدند * آنها که در نمازشان خشوع دارند * و آنها که از لغو و بیهودگى روى‏گردانند» حال چگونه است که مۆمنان در نماز خود خشوع دارند (و حداقل این است که تعداد رکعات نماز را کم و زیاد نمی‌کنند) و از لغو می‌پرهیزند، اما رسول گرامی اسلام که خود الگوی همه انسان‌هاست و خود مفسر و مبین این احکام است، آنها را رعایت نمی‌کند؟ کدام یک از علمای اهل سنت حاضر است که این نسبت‌ها به او گفته شود؟

در ادامه به مواردی دیگر از اشارات اهل سنت و شیعه پیرامون پیامبر اکرم صلی الله و علیه و آله می پردازیم:

پیامبر اهل سنت وقتی به پیامبری مبعوث شد، مطمئن نبود به این مسئولیت مهم از جانب خدا انتخاب شده است بلکه خیال می کرد، شاید جن زده شده یا شیطان بر او غلبه یافته است. به همین جهت نزدیک بود خودکشی کند تا اینکه شخصی بنام ورقه بن نوفل به او اطمینان می دهد که پیامبر است.(صحیح بخاری، باب اول ما یبدی به رسول الله(صلی الله و علیه وآله) ، جزء 21 ،‌ص329).

در حالی که شیعیان معتقدند پیامبر(صلی الله و علیه وآله) وقتی به پیامبری مبعوث شد ‌چنان برایش روشن بود که از جانب خدا به پیامبری مبعوث شده که خورشید را در آسمان ببیند.[1] از نظر شیعه هرگز پذیرفته نیست که اطمینان ورقه به نبوت حضرت محمد(صلی الله و علیه وآله) بیش از اطمینان پیامبر(صلی الله و علیه وآله) به نبوت خودش باشد.

2. از نظر اهل سنت، شیطان بر پیامبر(صلی الله و علیه وآله) مستولی می شود و از زبان او در وصف بت ها سخنانی می گوید که :‌" تلک الغرانیق العلى وشفاعتهم ترتجی "(المعجم الکبیر طبرانی، جزء 12، ص53). اما شیعه افسانه غرانیق را دروغ می دانند و شأن حضرت پیامبر(صلی الله و علیه وآله) را بالاتر از این می دانند که شیطان بر او  نفوذ کند.

وهابیت در ادعا حضرت محمد بن عبد الله (صلی الله و علیه وآله) را پیامبر می دانند، اما در عمل محمد بن عبد الوهاب را پیامبر خود می دانند و اگر سخن پیامبر با سخن محمد بن عبد الوهاب تعارض داشته باشد،‌ آنان سخن محمد بن عبد الوهاب را در عمل می پذیرند

3. در مورد عصمت پیامبر در کتب اهل سنت؛ مانند تنزیه الانبیاء فخر رازی،[ امام فخر رازی، عصمة الانبیاء، ص 40 – 50] ذکر شده است که غیر از دریافت و ابلاغ پیام، اهل سنت قائل به عصمت پیامبر نیستد، بلکه آنها فقط اتفاق نظرشان در مورد دریافت و ابلاغ وحی است که عصمت را برای پیامبر لازم می دانند و علت آن هم این است که ما باید اعتماد کنیم که هر چه پیامبر می گوید درست است و وحی الهی را درست دریافت کرده و درست هم به ما می رساند.[ إسماعیل الشربینى، عماد السید محمد، کتابات أعداء الإسلام و مناقشتها، ص 58]

البته برخی از اهل سنت هم هستند که معتقد به وجوب عصمت پیامبر از گناهان کبیره و صغیره ای که موجب تنفر مردم باشد هستند، چه قبل از بعثت پیامبر و چه بعد از بعثت پیامبر. [زمخشری محمود ابن عمر، تفسیر کشاف، ج 4، ص 235.]

در این مسئله فقط مذهب شیعه است که عصمت را در همه حالات برای پیامبر (صلی الله و علیه وآله) لازم می دانند.

 

نتیجه

مصداق پیامبر در هردو فرقه اسلامی شیعه و اهل سنت یکی است  و همه مسلمانان به جز وهابیت، حضرت محمد بن عبد الله (صلی الله و علیه وآله) را پیامبر خدا می دانند که برای هدایت آخر الزمان مبعوث شده است.

فرآوری: زهرا اجلال      

بخش اعتقادات شیعه تبیان

منابع:

اسک دین

مقاله حسین طبیان؛ کتابخانه تبیان

وبلاگ حقگو

وبلاگ شیعه چه می گوید

 

گردآوری توسط بخش نبوت سایت آکاایران
تبلیغات