در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد منجی گرایی در آیین یهود را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

بشارت ظهور منجی آخرالزمان در کتاب حزقیال نبی(علیه السلام)

 منجی گرایی

از جمله بشارتهایی که راجع به آخرالزمان در آثار دینی یهود به چشم می خورد، بشارتهای حزقیال،پیامبر الهی قوم یهود می باشد. کتاب حزقیال در ردیف بیست و ششم از سری کتب عهد قدیم کتاب مقدس به شمار می رود و مطابق تقسیم بندی یهودی، از بخش کتاب های انبیاء محسوب می شود. حزقیال به معنی "خداوند قوت می دهد"، می باشد. او یکی از سه نبی(پیشگو) است؛ که در زمان حمله بابلی ها نبوت می کردند، وی در یهودیه متولد گردید و نیز ایام طفولیت خود را در همانجا سپری کرد .(1) در سال 598 قبل از میلاد در حمله بخت النصر به بابل، آن پیامبر الهی اسیر گشته و در اراضی کلدانیان در کنار نهر خابور، مسکن گزید.(2) حزقیال چون از خاندان کاهنین بود،و می توانست به عنوان کاهن خدمت کند؛ او به عنوان کاهنی برگزیدند تا به اسرای یهودی خدمت کند.(3) وی ماموریت رسالت خویش را در سال 592 ق.م خدمت خود را آغاز نموده و به مدت بیست و دو سال ماموریت الهی خویش را به انجام رسانید.(4)

یهودیان معتقدند که بیشتر مباحث این کتاب و نگارش آن، مربوط به نیمه اول قرن ششم قبل از میلاد است.(5) مسیحیان و یهودیان حزقیال نبی را پیامبر الهی، و نگارنده این کتاب می دانند.(6) اما برخی معتقدند، که هرچند قسمت عمده این کتاب را گفتارهای حزقیال نبی تشکیل داده، اما دیگران بعداً مطالبی بر آن افزوده اند.(7) برخی دیگر نیز بر این باورند که این کتاب در اصل به دلیل شباهت محتوایی زیادی  که با کتاب ارمیای نبی دارد.؛در اصل یک کتاب و یک اثر بوده؛ که به دو گونه استنساخ شده است(8) با این حال برخی از نقادان جدید، نگارش این کتاب را مدت ها پس از حزقیال و در قرن سوم قبل از میلاد می دانند.(9) در ترجمه تفسیری کتاب مقدس آمده است: «این کتاب به «حزقیال» منسوب است؛ که همراه قوم اسرائیل به اسارت بابل برده شده است. وی در این کتاب پیشگویی می کند، که یهودی ها به زودی به وطن خود خواهند برگشت و اورشلیم را دوباره بنا خواهند کرد».(10)

آکاایران: باید توجّه داشت که منظور از «پسر انسان» مانند کلمه «مسیح»، حضرت عیسی (علیه السلام)نیست; بلکه مراد از آن، حضرت مهدی (علیه السلام)است، زیرا در عهد عتیق بیش از 80 بار کلمه «پسر انسان» آمده است که تنها در 30 مورد آن حضرت مسیح (علیه السلام)اراده شده است

به طور کلی می توان گفت که کتاب حزقیال به لحاظ محتوا به سه بخش اصلی تقسیم می شود:

بخش اول: کتاب مذکور در بخشهایی  خطاهای قومبنی اسرائیل را گوشزد کرده، آنان را از عواقب کارهایشان بر حذر می دارد؛

بخش دوم: در باب بیست و پنجم به اموری درباره اقوام دیگراز جمله  آمون، موآب، اروم، فلسطین و صور،سخن می گوید که در آن به احوال عمومی این امت و اتفاقاتی که آنها  پرداخته شده است؛

بخش سوم: از وعده ظهور منجی، پایان اسارت، و بازگشت به اورشلیم حکایت دارد.

باب های اولیه این کتاب، گویای ماموریت حزقیال نبی در میان بنی اسرائیل است.(11) در این کتاب حزقیال به نشانه هایی از محاصره بنی اسرائیل اشاره نموده و از از ویرانی ها و از هم پاشیدن کوهها و خانه های این قوم روایت می کند.

باب هشتم تا بیستم این کتاب به جریان بت پرستی قوم یهود در هیکل مقدس اشاره داشته و در باب محکومیت انبیای کاذب و بت پرستان مطالبی را بیان می دارد. در باب هجدهم درباره مرگ و مجازات گناه، سخن به میان آمده است که هر کس سزای اعمال خودش را خواهد دید و گناه کسی به دیگری منتقل نخواهد شد: «هر که گناه کند، او خواهد مرد. پسر متحمل گناه پدرش نخواهد بود و پدر متحمل گناه پسرش نخواهد بود؛ عدالت مرد عادل بر خودش خواهد بود و شرارت مرد شریر بر خودش خواهد بود».(12) باب بیستم این کتاب قوم اسرائیل را به عنوان  افرادی یاغی ،سخت دل، و سرکش، معرفی می کند؛ که با ترک احکام و دستورات او موجبات خشم و نارضایتی خداوند را فراهم ساختند.

این کتاب در بخشهایی پیرامون ظهور منجی، سرنوشت قوم اسرائیل، جهانی شدن آیین توحید، و اجرای احکام و حدود الهی در آن عصر درخشان،سخن می گوید و با زبان بشارت از آن روزگار سخن به میان می آورد:

«... و امّا تو ای پسر انسان! خداوند یَهْوَه چنین می فرماید: که به هر جنس مرغان و به همه حیوانات صحرا بگو: جمع شوید و بیایید و نزد قربانی من که آن را برای شما ذبح می نمایم فراهم آیید. قربانی عظیمی که بر کوههای اسرائیل، تا گوشت بخورید و خون بنوشید. و خداوند یَهْوَه می گوید: که بر سفره من از اسبان و سواران و جبّاران و همه مردان جنگی سیر خواهید شد. و من جلال خود را در میان اُمّتها قرار خواهم داد و جمیع اُمّتها داوری مرا که آن را اجرا خواهم داشت و دست مرا که برایشان فرود خواهم آورد، مشاهده خواهند نمود. و خاندان اسرائیل از آن روز و بعد، خواهند دانست که یَهْوَه خدای ایشان، من هستم. و اُمّتها خواهند دانست که خاندان اسرائیل به سبب گناه خودشان جلای وطن گردیدند; زیرا که به من خیانت ورزیدند». (13)

از جمله بشارتهایی که راجع به آخرالزمان در آثار دینی یهود به چشم می خورد، بشارتهای حزقیال،پیامبر الهی قوم یهود می باشد. کتاب حزقیال در ردیف بیست و ششم از سری کتب عهد قدیم کتاب مقدس به شمار می رود و مطابق تقسیم بندی یهودی، از بخش کتاب های انبیاء محسوب می شود. حزقیال به معنی "خداوند قوت می دهد"، می باشد. او یکی از سه نبی(پیشگو) است؛ که در زمان حمله بابلی ها نبوت می کردند، وی در یهودیه متولد گردید و نیز ایام طفولیت خود را در همانجا سپری کرد

باید توجّه داشت که منظور از «پسر انسان» مانند کلمه «مسیح»، حضرت عیسی (علیه السلام)نیست; بلکه مراد از آن، حضرت مهدی (علیه السلام)است، زیرا در عهد عتیق بیش از 80 بار کلمه «پسر انسان» آمده است که تنها در 30 مورد آن حضرت مسیح (علیه السلام) اراده شده است.(14)

آنچه در ره آورد این نوشتار تقدیم شد، می تواند از این مهم رمز گشایی نماید، که هر چند ره آورد ظهور منجی، عصاره و چکیده تمامی تعالیم انبیاء و برگزیدگان در طول تاریخ بوده، و در  پی رو نمایی مجدد، و احیای ارزشهای الهی در تاریخ انسانی است، ولی با این  همه یکسویه نگری یهود نسبت به امر ظهور، و گره زدن مساله منجی گرایی با گرایشهای نژادپرستانه و افراطی، خصوصا سالهای اخیر، نوعی رفتار دوگانه و تضاد خشونت بار را در برخورد برخی پیروان این آئین با دیگر اقوام رقم زده است. از جمله این برخوردها تفسیر تنگ نظرانه از مساله ظهور، تخریب اماکن و بناهای مقدس اسلامی، و احیای مجدد هیکل سلیمان، جهت تسریع در روند ظهور منجی، قتل و کشتار و ارعاب دیگر اقوام جهت یهودی سازی و سیطره بر محدوده جغرافیای ظهور، تماما مقوله هایی از این گرایش فکری و نظری هستند، که در خشهای بعد به اختصار بدان خواهیم پرداخت.

پی نوشتها:

1-     دایرةالمعارف کتاب مقدس، سرخدار، تهران، 1381، چاپ اول، ص695.

2-     مستر هاکس ، قاموس کتاب مقدس، اساطیر، تهران، 1382، چاپ دوم، ص320.

3-     دایرةالمعارف کتاب مقدس، ص214،

4-     همان، ص696.

5-     سعید، حبیب، المدخل الی الکتاب المقدس، دارالتالیف و النشر للکنیه الاسقفیه بالقاهره، بی تا، ص117

6-     صموئیل یوسف القص، المدخل الی العهد القدیم، قاهره، دار الثقافه، 1993، ص 446.

7-     المدخل الی الکتاب المقدس، ص117.

8-     دایره المعارف کتاب مقدس، ص696.

9-     المدخل الی العهد القدیم، ص446.

10- کتاب مقدس، ترجمه تفسیری، انجمن بین المللی کتاب مقدس، 1995م، ص 763

11- کتاب مقدس، ترجمه قدیم، انتشارات ایلام، 2003 میلادی، )حزقیال 3: 1-2)

12- همان )18:20).

13- کتاب مقدّس، کتاب حزقیال نبی، ص 1265، باب 39، بند 17 ـ 23.

14- قاموس کتاب مقدّس، ماده «پسر خواهر»، ص 219.

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران


شما احتمالا با جستجوی کلمات زیر وارد مقاله شده اید چنانچه مطلب مرتبط با جستجوی شما نبوده همان کلمه را در جستجوی سایت وارد کنید

گردآوری توسط بخش امامت سایت آکاایران
منجی گرایی

منجی گرایی به روایت متون کهن یهود (2)

همانطور که اشاره شد آیین حضرت موسی ، از بزرگترین ادیان آسمانی بود که  پس از حضرت موسی (علیه السلام) به شکلی فراگیر- بخش عظیمی از جهان را فرا گرفت، تاریخ این آیین به زمان
منجی گرایی

منجی گرایی به روایت متون کهن یهود (1)

مفهوم نجات در در عهد عتیق ـ عمیقا با آرمان های قومی یهود، پیوند یافته و در پرتو آنها تفسیر و تعبیر می شود. بسیاری از رسایل، اسفار و مکتوبات عهد عتیق، به ویژه کتاب های انبیاء،
منجی گرایی

منجی گرایی به روایت متون کهن یهود (3)

مقدمه: در بخشهای گذشته بشارتهای فراوانی را در مورد مسله ظهور،هویت و تبار شناسی منجی، و فضای حاکم بر جامعه پیش و پس از ظهور را از زبان برخی از انبیاء بنی اسرائیل  مورد بررسی
تبلیغات