در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد درمان ریا را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد. 

به نقل از آکاایران: پرهیز از ریا خیلی در اختیار انسان نیست . چنین نیست که هر وقت انسان دلش خواست، ریا کند و هر وقت نخواست، کارش خالص شود . شیطان ناخودآگاه در دل انسان اثر می‏گذارد و نیت را خراب می‏کند. آن‏گاه که شیطان موفق شود ریا را به صورت یک عادت درآورد، فرد آلوده به ریا به این زودی‏ها نمی‏تواند خود را خلاص کند . پس اگر با خودکاوی، مشاهده کردیم کارهای ما، به ویژه عبادات ما مثل نماز، آن‏طور که باید و شاید خالص نیست، برای درمان این مرض قلبی، چه راه‏کارهایی می‏توان ارائه کرد؟

درمان ریا,درمان ریاکاری,راه درمان ریا

راهکارهای درمان ریا

درمان ریاکاری

 

برای درمان این بیماری قلبی سه راه وجود دارد:

الف) درمان کوتاه مدت

برای این که فرد مبتلا به ریا، بتواند - در مدت کوتاهی - از این مرض قلبی نجات پیدا کند، سفارش شده است که واجبات و به ویژه مستحبات را در خلوت انجام دهد . روشن است که چنین فردی، هر چند ممکن است وقت نماز یا مکان نماز را به گونه‏ای انتخاب کند که کسی نبیند، اما مشکل این است که در بیش‏تر اوقات، نمی‏توان واجباتی چون نماز و روزه را مخفیانه انجام داد . به همین دلیل، این یک درمان موقتی، علاج اورژانسی و همانند قرص مسکن عمل می‏کند و در حقیقت درمان ریا نیست . از این رو ممکن است‏شیطان در فرصت‏هایی او را فریب دهد و فرد به عمل ریایی مبتلا شود .

 

ب) برنامه‏ی میان مدت

آکاایران: عمل به این برنامه، مقدمات طولانی دارد، اما درمانی ریشه‏ای است. درمان اساسی این است که فرد آلوده به ریا، پیرامون عمل ریایی و عمل از روی اخلاص، اندیشه کند و تفاوت بین آن دو را دریابد . قرآن کریم از این راه برای تربیت انسان استفاده کرده است و می‏فرماید: مثل کسانی که برای خدا انفاق می‏کنند و انگیزه‏ی خودنمایی ندارند، همانند کشاورزی است که دانه‏ای را در زمین حاصل‏خیز بیافشاند و به موقع آبیاری کند تا این دانه سبز و از آن هفت‏خوشه بیرون آید که هر خوشه‏ای صد دانه و بلکه بیش ا زهفتصد دانه بار آورد . پس کار سالم و خالص چنین برکاتی را به دنبال دارد.

اما کار ریایی مثل این است که کسی روی سنگ صاف، قصد زراعت داشته، منتظر بازده آن باشد. زمانی که باران بر این صخره ببارد، همان دانه‏ی افشانده شده را نیز از بین خواهد برد. به دیگر سخن پس از مدتی در می‏یابد که تمام زحماتی که کشیده است، حتی همان سرمایه‏ی اولیه - دانه - را نیز از دست داده است.

تفاوت این دو عمل تنها به نیت و انگیزه‏ی فرد است. عمل خارجی دانه است و بارانی که آسمان می‏آید. این دانه (عمل) در جای مناسبی (قلب پاک) قرار می‏گیرد، رشد می‏کند و صدها برابر نتیجه می‏دهد. اما وقتی نیت پاک نباشد مثل زراعت روی صخره صاف است که پس از مدتی آن دانه (عمل) پوسیده می‏شود و از بین می‏رود. تصور کنید که اگر انجام عملی مانند حج‏ با آن همه مقدمات و شرایط ویژه و زحمت‏بسیار، به هنگام عمل یا پس از عمل به ریا آلوده شود، آیا جبران آن به سادگی ممکن خواهد بود؟!

توجه به این نکته ضروری است: فردی که در نماز ریا می‏کند، افزون بر این که نمازش باطل می‏شود (مثل کسی که نماز نخوانده) برای این نوع عبادت مجازات هم می‏شود. بنابراین چرا انسان عملش را برای خدا خالص نکند، تا از این همه برکات محروم شود .

برای این که فرد مبتلا به ریا، بتواند - در مدت کوتاهی - از این مرض قلبی نجات پیدا کند، سفارش شده است که واجبات و به ویژه مستحبات را در خلوت انجام دهد.

ج) برنامه‏ی بلند مدت

درمان دراز مدت ریا این است که فرد آلوده به ریا، تلاش کند ریشه‏های خودنمایی و ریاکاری را از بین ببرد . انگیزه‏ی انسان از نشان دادن عمل به دیگران چیست؟ آیا انتظار تعریف و تمجید از دیگران دارد؟ تعریف دیگران چه نتیجه‏ای در پی خواهد داشت؟ اگر درست دقت کنیم انگیزه‏ی اصلی ریاکار این است که وی به کمک و دست‏یابی به سود - مادی ومعنوی - از دیگران امید دارد . وقتی می‏بیند دیگران مؤمن هستند و آدم‏های خوب را دوست دارند و به آن‏ها خدمت می‏کنند، با این عمل ریایی می‏خواهد خویش را خوب جلوه دهد تا از این منافع برخوردار شود . بنابراین برای درمان قطعی ریا باید از امید داشتن به دیگران و اعتماد به آنان دست‏شست و تنها به خدا امید و اعتماد داشت.

درمان ریا,درمان ریاکاری,راه درمان ریا

درمان افراد ریاکار

 

به دیگر سخن، برای این که ریشه‏ی ریاکاری سوزانده شود، باید توحید افعالی را در خویش تقویت نمود . برای تقویت توحید افعالی، اگر فرد قدرت تعقل قوی دارد، تلاش کند با دلیل و برهان، سپس با تجارب شخصی با دیگران، دریابد که همه کاره‏ی عالم خداوند است و از آفریده‏ای خداوند - بی اذن او - هیچ کاری بر نمی‏آید .

اگر قدرت تعقل و استدلال عقلی‏اش خیلی قوی نیست، به استدلال‏های نقلی از آیات و روایات توجه کند . وقتی به لحن و ترجمه‏ی قرآن نگاه می‏کنیم، می‏بینیم همه‏ی کارها را به خدا نسبت می‏دهد . به عنوان نمونه همه می‏دانیم که باران چگونه نازل می‏شود، اما خداوند اصرار دارد که ای انسان بفهم که خدا باران نازل می‏کند . دانه‏ای که روی زمین می‏روید، خداوند آن دانه را می‏شکافد و می‏رویاند . بیانات قرآن برای این است که دل انسان را متوجه خدا کند، هر چند آن اسباب و مسببات را انکار نمی‏کند . اما سر سلسله دست‏خداوند است و هدف این است که انسان با آن سلسله جنبان آشنا شود .

در اموری معنوی هم همین‏طور است. روزی دست او است. نمونه‏ی آن را قرآن در داستان مریم (س) نقل نموده است. هدایت و گمراهی هم دست‏خداوند است. اگر ما این معارف را از قرآن یاد بگیریم، آن وقت زمینه‏ی ریا از بین خواهد رفت. قرآن می‏فرماید: اگر خدا بخواهد ضرری به کسی برسد و تمام عالم جمع شوند، نمی‏توانند جلو آن ضرر را بگیرند و اگر خدا بخواهد خیری به کسی برسد، هیچ‏کس نمی‏تواند جلو آن خیر را بگیرد . عزت و ذلت در دست او است. اگر فرد به این باور راه یافت، دل به این و آن نمی‏بندد. آری تملق گفتن برای تحصیل علم جایز است، اما باید دانست که حقیقت علم دست‏خداوند است. اگر خدا اراده نکند، انسان ساده‏ترین مطلب را نمی‏تواند بفهمد، یا اگر فهمید یادش می‏رود .

در حدیث قدسی آمده است که خداوند می‏فرماید: به عزت و جلالم قسم، به تسلطی که بر عالم دارم و آن را اداره می‏کنم، اگر کسی به غیر از من امید ببندد، امیدش را نا امید می‏کنم . سپس به صورت گله می‏گوید: بنده‏ی من خیال می‏کند کارها در دست دیگران است؟ تدبیر آسمان و زمین و اختیار همه چیز به دست من است و تو سراغ دیگران می‏روی؟! دیگران از خود چیزی ندارند .

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران 

گردآوری توسط بخش اخلاق و عرفان اسلامی سایت آکاایران
تبلیغات