شیوه آخرت جویی، آثار شیوه آخرت جویی - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد شیوه آخرت جویی، آثار شیوه آخرت جویی ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +شیوه +آخرت +جویی را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت دین و زندگی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد شیوه آخرت جویی را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد. 

به نقل از آکاایران: امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در وصیت نامه خود به امام حسن (علیه السلام) (نامه 31 نهج البلاغه) در فرازی توصیه فرموده اند که: اعملوا للأجر؛ «برای پاداش گرفتن عمل کنید.» در این نوشتار می کوشیم قلمرو این فرمایش و مبادی آن را مورد بررسی قرار دهیم.

آخرت جویی

اجر و پاداش اخروی:

با توجه به آیات و روایات فراوان مقصود از اجر و پاداش در عبارت شریف نهج البلاغه اهتمام و عمل برای آخرت و پاداش اخروی است. چرا که توصیه اکید در بسیاری از آیات و روایات شریف مصروف کردن خود برای آخرت و عمل برای آخرت است چنانچه می فرمایند: واصرف وجهک للآخره؛ روی خود را به سوی آخرت کنید و یا می فرماید: إعمل لآخرتک کأنک تموت غداً؛ برای آخرت کار کنید گویی که فردا می میری.

لذا با توجه به آیات و روایات بسیار، مقصود حضرت از اجر و عمل کردن برای پاداش کوشش و اهتمام به امر اخروی و پاداش اخروی است.

 

آثار شیوه آخرت جویی:

آکاایران: اگر آخرت و امور اخروی بیشترین توجه ما را به خود مشغول دارند سبب می شوند از لحظه لحظه زندگی دنیوی بهره برده و با انگیزه الهی به سوی سعادت ابدی خویش حرکت کنیم. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در حدیثی شریف می فرمایند: «کسی که صبح کند و شب نماید و بزرگترین همّتش درباره آخرت باشد خداوند غنی و بی نیازی را در قلب او قرار می دهد و امورش را از پراکندگی و پریشان حالی رها می کند و از دنیا خارج نخواهد شد تا آن که رزقش را کاملاً دریافت کند.»

از این رو مشاهده می شود که اهتمام به امور اخروی سبب می شود آخرتی آباد برای خویش رقم زنیم و البته خداوند نیز در این دنیا امور ما را اصلاح می گرداند و از نظر روزی و امور دنیوی ما را بی نیاز می گرداند.

اگر ایمان وارد قلب شود و باور کنیم که رتق و فتق امور دنیای ما در دست خود ما نیست بلکه خود خداوند کفیل روزی بندگان است حرص و طمع بیجا نمی زنیم و باور می کنیم که امور در دست ولی زمان و صاحب الزمان است آن طور که می فرمایند: قبل از آن که به یاد ما باشید به یاد شماییم.

ولی اگر برعکس شد و بزرگترین تلاش و همّت ما در جهت مسائل و امور دنیایی قرار گرفت به طوری که از آخرت غافل شدیم رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) در ادامه همان حدیث می فرمایند:(در این صورت) خداوند فقر را در مقابل او قرار می دهد و امورش نابسامان و پراکنده می گردند و به دنیا نمی رسند مگر آنچه تقسیم شده است.

به این ترتیب هر چقدر انسان به دنبال دنیا می رود، دنیا بیشتر از او فاصله می گیرد و او را کمتر بهره مند می کند و این چنین انسان، دنیا و آخرت خود را می بازد.

 

امور دنیا و آخرت

به طور طبیعی انسان در دلش اهتمام به امور دنیایی و طبیعی خود دارد و گمان می کند با تلاش در جهت آنها به کسب سعادت و خوشبختی نائل می شود. بنابراین از هنگامی که خورشید طلوع می کند تا وقتی غروب کند به چیزی نمی اندیشد جز امور دنیایی اش! و هر چقدر که ظرفیت او کمتر باشد دل مشغولی ها و اشتغالات دنیوی نیز در او بیشترند تا جایی که راه را گم می کند و سر در گم به دور خود می چرخد و به مصداق آن حدیث نبوی می شود.

امّا اگر ایمان وارد قلب شود و باور کنیم که رتق و فتق امور دنیای ما در دست خود ما نیست بلکه خود خداوند کفیل روزی بندگان است حرص و طمع بیجا نمی زنیم و باور می کنیم که امور در دست ولی زمان و صاحب الزمان است آن طور که می فرمایند: قبل از آن که به یاد ما باشید به یاد شماییم.

این مطلب بسیار دشوار است امّا کلیدی است که انسان بتواند خود را نجات دهد و امرش را به خداوند واگذار نماید.

 

تلاش و کوشش با یاد خدا:

پس انسان در این زندگی دنیوی اهتمام اصلی خود را باید بر روی آخرت قرار دهد تا بتواند به اجر و پاداش اخروی دست یابد که البته امری است بسیار مشقّت بار و دشوار امّا با تلاش و کوشش حتماً بدان می رسد. البته این بدان معنی نیست که دست روی دست بگذارد و برای روزی دنیایش هیچ کاری نکند بلکه تلاش و کوششی همچون مجاهدی فی سبیل الله داشته باشد و روزی خویش را تحصیل نماید اما از یاد خداوند غافل نشود و بیشترین همّت و تلاشش را در امور اخروی اش قرار دهد، به صورتی که هنگامی که امر مردد میان دنیا و آخرت باشد آخرت را بر می گزیند و به خداوند توکّل می نماید.

به طور طبیعی انسان در دلش اهتمام به امور دنیایی و طبیعی خود دارد و گمان می کند با تلاش در جهت آنها به کسب سعادت و خوشبختی نائل می شود. بنابراین از هنگامی که خورشید طلوع می کند تا وقتی غروب کند به چیزی نمی اندیشد جز امور دنیایی اش!
 
اهتمام به آخرت:

برای آن که انسان بتواند همه تلاش خود را معطوف آخرت نماید و مصداق حدیث نبوی گردد بایستی صحنه دل و روح و عملش را الهی گرداند. در واقع اگر گفتمان و تفکّر حاکم در محیط خانوادگی، دوستان، اطرافیان و ... دنیا و امور دنیوی باشد در نتیجه همه تلاش انسان دنیا می گردد و اگر آخرت باشد روحیه آخرت طلبی در فرد ایجاد می گردد و با تربیت الهی جهت گیری در امور اخروی می نماید. بنابراین جهت گیری اهتمام و تلاش انسان تا حد زیادی نتیجه محیط اطراف اوست.

 

انواع پاداش اخروی:

حال که معلوم شد مقصود امیرالمؤمنین از اعملوا للأجر، عمل و تلاش برای امور اخروی است باید دانست که با اهتمام بیشتر به آخرت، خداوند وعده انواع اجر و پاداش را در قرآن کریم برای انسان داده است: اجر کبیر، اجر عظیم، اجر غیرممنون و ... که هر یک از آنها به تناسب نوع عمل ما در اهتمام به آخرت به ما عطا خواهد شد.

در جزئیات تفاوت این انواع، سخن بسیار است امّا به طور کلی امر مشترک میان آنها آن است که خداوند متعال در صورت اهتمام ما به آخرت علاوه بر کفالت امر دنیا، آخرتمان را نیز آباد می گرداند!!

 

نتیجه گیری:

برخلاف تصور ما مشغول شدن به دنیا سبب نمی شود حتی در دنیا سعادتمند شویم بلکه اهتمام به امر آخرت است که هم دنیا و هم آخرت ما را آباد می گرداند.

 

منابع و مآخذ:

1- نهج البلاغه- ترجمه علامه جعفری

2- نهج الفصاحه- احادیث رسول اکرم (صلی الله علیه و آله)

3- نقد النصوص فی شرح الفصوص- عبدالرحمان جامی

4- تفسیر المیزان- علامه طباطبایی

5- تفسیر نمونه- زیر نظر آیت الله مکارم شیرازی

6- جامع السعادات ملااحمد نراقی

7- اخلاق در قرآن- آیت الله جوادی آملی

8- موعظه- ضیاء آبادی

 گردآوری: بخش دین و اندیشه آکاایران

شیوه آخرت جویی، آثار شیوه آخرت جویی گردآوری توسط بخش اخلاق و عرفان اسلامی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات