تربیت دینی، اصلی ترین عوامل تربیت دینی - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد تربیت دینی، اصلی ترین عوامل تربیت دینی ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +تربیت +دینی را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت دین و زندگی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد تربیت دینی را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: دین، نوعی زندگی است و تربیت دینی، فرآیندی است که آدمی را برای نحوه خاصی از حیات (به تعبیر علامه جعفری، حیات معقول) مهیا می­سازد (حسینی، 1379، 189). این نحوه زندگی، بر مبنای اصول، قواعد و راهبردهای از پیش تعیین شده­ای شکل می­گیرد که از طریق دین و عقاید و شریعت به آدمی عرضه شده است.

تربیت دینی,عوامل تربیت دینی,مهمترین عوامل تربیت دینی

تربیت دینی

«تربیت» در لغت به معنای پرورش دادن و پروراندن است، پروراندن هر چیزی، به کمال رساندن آن است تا تمامی قابلیت های آن شکوفا گردد. در اصطلاح، تربیت انسان به معنای فراهم آوردن زمینه رشد و پرورش استعدادهای او برای رسیدن به کمال مطلوب است. البته تعریف «تربیت» در اصطلاح هر مکتبی، بسته به نگاه آن به انسان متفاوت است. آنچه در کتاب های موجود در مورد دین و تربیت به چشم می خورد، فقدان ارائه معنایی معین از دین و تربیت از سوی علما و دانشمندان است. از این رو به طور طبیعی نظرهای متعددی درباره مفهوم تربیت دینی ابراز شده است. دائره المعارف بین الملی تربیت، تربیت دینی را چنین تعریف می کند: تدریس منظم و برنامه ریزی شده که هدف از آن دست یابی فرد به اعتقاداتی درباره وجود خداوند، حقیقت جهان هستی و زندگی و ارتباط انسان با پروردگارش و دیگر انسان هایی که در جامعه با آن ها زندگی می کند و بلکه با همه آحاد بشر است!

از نظر اسلام اصلی ترین عوامل تأثیرگذار در تربیت صحیح و کسب اخلاق صحیح بطور اختصار از این قرار است:

1- تعقل و تفکر و تعلم... که برای روشن شدن است، یعنی حکم [چراغ] را دارد برای انسان، در این باره در مقالات قبلی بحث شد و لذا از تکرار آن در اینجا خودداری می شود.

2- "عامل دوم که در اسلام روی آن زیاد تکیه شده است تقوا و تزکیه نفس است که در خود قرآن به آن تصریح شده است، تقوا و تزکیه موجب پرورش اراده ی انسان می شود و اراده را آماده می کند، برای به کار بستن. یعنی روشن شدن به تنهایی کافی نیست، تقوا و تزکیه ی نفس به اراده ی اخلاقی انسان قدرت و توانایی به کار بستن می دهد (تعلیم و تربیت – شهید مطهری – ص 184)

3- عامل سوم، عبادت است، عبادت برای تقویت عشق و علاقه ی معنوی و ایجاد حرارت ایمانی در انسان است، یعنی همانطور که ایمان خودش به نوبه خود منشد عبادت است، عبادت هم تقویت کننده ی ایمان است [همچنین] ایمان به توبه خود منشأ عمل می شود.

گاهی از تربیت دینی، به تربیت به معنی الاخص یاد می­کنیم. در این اصطلاح، در بین همه ابعاد تربیتی، به رشد معنوی و اعتقادی توجه ویژه­ای می­شود و بدین وسیله سایر ابعاد تربیتی و حتی بُعد اخلاقی از بحث خارج می­شود. به منظور تمایز این بعد خاص تربیتی، این نوع تربیت دینی را تربیت ایمانی یا معنوی می­نامیم. بر اساس این تعریف خاص، دیگر نمی­توان در تبیین تربیت دینی، منابع اخلاقی را اصل قرار داد. آری اخلاق اسلامی از دین نشئت گرفته و در تعریف هدف و همچنین در راه رسیدن به آن از دین کمک می­گیرد؛ اما سخن این است که می­توان مسائل تربیت دینی را از مسائل تربیت اخلاقی جدا نمود و برای هر کدام باب مستقلی باز کرد؛ مراد از این نوع آموزش و پرورش این است که شرایطی برای فرد مورد تربیت ایجاد شود تا نگرش او نسبت به خود، جهان اطراف و خالق این جهان بر اساس آنچه «خود» می­یابد و فطرت او اقتضا می­کند رشد کرده و آنچه را که لازمۀ پیمودن این مسیر است فراگیرد. به دیگر سخن، همچنان­که این معنا از تربیت دینی را تربیت ایمانی نامیدیم، مراد این است که شرایطی برای متربی فراهم آید تا ایمان او تقویت شود و جایگاه خود را در کل مجموعه هستی بازیابد.

مفهوم تربیت دینی و کارکرد آن متأثر از مجموعه عواملی است که مهم ترین آن جایگاه خدا در دین و در رتبه ایمان به روز قیامت و جزای الهی است. در تربیت اسلامی اهتمام کافی به گستره معرفتی می شود، اما از نظر آن، هدف معرفت و آگاهی کافی نیست. حقیقت در صورتی نتیجه می دهد که با قلب ارتباط پیدا کند و با فرد در ساخت دیدگاه های مثبت شریک باشد.

هر چند برخی ها با یک رویکرد و معنی کلی، تربیت دینی را به فراهم آوردن زمینه رشد و پرورش اخلاق، احکام و اعتقادات جاری دینی که لازمه آن، آموزش این مسائل است، تعریف می کنند. امام مفهوم تربیت اخلاقی اخص از تربیت دینی است که با تعریف کردن آن تفاوت بین آنها مشخص می شود.
«تربیت اخلاقی» عبارت از ایجاد شناخت و برانگیختن احساس، جهت تضعیف و انهدام صفات منفی و مراقبت و پرورش هماهنگ صفات مثبت تا این صفات ملکه انسان گردند. طبق این تعریف برای تربیت اخلاقی، ابتدا باید به پرورش قوای ادراکی و عقلانی پرداخت تا خوب از بد تشخیص داده شود و سپس به ایجاد انگیزه و تمایل پرداخت تا برای عمل به خوبی، گرایش ایجاد گردد. و بدین ترتیب زمینه عمل که از بین بردن رذایل و اتصاف به فضایل است فراهم آید.

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران

تربیت دینی، اصلی ترین عوامل تربیت دینی گردآوری توسط بخش اخلاق و عرفان اسلامی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات