در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد شروط کامل بودن نماز را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: آگاهی از اسرار و ظرافت های معنوی نماز، باعث تکمیل نماز و به بار نشستن مقصود اصلی از نماز است، به طوری که امام علی(علیه السلام) می فرماید: «کسی که تأویل نمازش را این گونه نداند، نمازش کمبود دارد و ناقص است»

شرط کامل بودن نماز,شرایط کامل بودن نماز,شروط کامل بودن نماز

شرایط کامل بودن نماز

 شرط کامل بودن نماز

آگاهی از اسرار نماز به همان میزان از اهمیت و ارجمندی برخوردار است و برای اثربخشی بیشتر نماز، دانستن این اسرار، ضروری و بایسته است، اینک به ابعاد دیگری از این نکته اشاره می کنیم.

پای درس امیرالمۆمنین علیه السلام

جابربن عبدالله انصاری می گوید: حضرت علی(علیه السلام) به شخصی فرمودند: ای مرد، آیا تأویل نماز را می شناسی؟ عرض کرد: آقای من، آیا نماز تأویلی جز عبادت دارد؟ حضرت فرمودند: آری، به خدا سوگند... تأویل و تفسیر دارد و همه اینها نشانه تعبّد و بندگی است، مرد گفت: اینها را به من بیاموز، آن جناب بعد از بیان تأویل اجزای مختلف نماز فرمودند: «من لم یعلم تأویل صلاته هکذا فهی خداج، أی ناقصة»؛ کسی که تأویل نمازش را این گونه نداند، نمازش کمبود دارد و ناقص است. [2]

 

ظرافت های معنوی نماز

همان گونه که پیش از گفته شد، آگاهی از اسرار و ظرافت های معنوی نماز، باعث تکمیل نماز و به بار نشستن مقصود اصلی از نماز است. اما منظور از اسرار نماز چیست؟ آیا اسرار همان آداب نماز است؟ آیا بین اسرار، آداب و حکمت های نماز تفاوت وجود دارد؟

برای دستیابی به پاسخ این پرسش ها، لازم است نگاهی به معنای هریک از این اینها داشته باشیم.

الف: سرّ:[3] در لغت به معنای پنهان کردن مطلبی در دل است[4] و در اصطلاح، «سرّ» چیزی است که به عالم ملکوت و برتر از آن بر می گردد، یعنی به درون و باطن عبادت مربوط می شود [و از آن تعبیر به راز، غیب، ملکوت، نهان، باطن، گنجینه و... می شود] و آن درجاتی دارد که به درجه خاص از نهان (راز) نمی توان دست یافت، جز به وسیله کرداری که با حکمت و آداب معادل باشد.

آیا اسرار نماز همان حکمت ها و آداب هستند؟ در پاسخ باید گفت: اولاً آداب، مقدمه حکمت (آثار) و اسرار است و ثانیأ آثار، هدف متوسط نماز و اسرار هدف عالی و نهایی آن هست، پس آداب، علت زمینه ساز برای نیل به اهداف مذکور است، شاید علّت اینکه غالب کتبی که تحت عنوان اسرار نوشته شده، آمیخته به آداب و آثار نماز است، همین امر باشد

 

ب: حکمت: هدف، فایده و نتیجه ای است که برآن عبادت (نماز) مترتب می شود، از قبیل عروج،[5]نجات از ناشکیبایی و آرامش[6]و... که آن هم درجاتی دارد.

ج: ادب (آداب): مسایلی است که به اوصاف و احوال نمازگزار بازگشت می کند، یعنی، آداب وظیفة کسی است که نماز می گزارد، مثل اینکه باید حضور و خشوع قلب و خشوع قالب داشته باشد، پیوسته در ذکر باشد و خالص شده و از توجه به غیر معبود خود را حفظ کند و همچنین سایر صفات ظاهری معهود (لباس و مکان و...) را مراعات کند.[6]

 

نتیجه گیری :

با توجه به آنچه گفته شد، این سۆال مطرح می شود که چه رابطه ای بین اینها وجود دارد؟ آیا اسرار نماز همان حکمت ها و آداب هستند؟ در پاسخ باید گفت: اولاً آداب، مقدمه حکمت (آثار) و اسرار است و ثانیأ آثار، هدف متوسط نماز و اسرار هدف عالی و نهایی آن هست، پس آداب، علت زمینه ساز برای نیل به اهداف مذکور است، شاید علّت اینکه غالب کتبی که تحت عنوان اسرار نوشته شده، آمیخته به آداب و آثار نماز است، همین امر باشد.

 

پی نوشت ها:

1- مرکز تخصصی نماز به عنوان یکی از نهادهای پاسخگو به سۆال های نماز، از طریق پست الکترونیکی porseshnamaz@yahoo.com، سایت اینترنتی https://namazportal.ir، شماره پیامک 30004145 و شماره تلفن 02517740920 به پرسش های علاقه مندان پاسخ می گوید.

2- بحارالانوار، 81/254.

3- سرّ» در مقابل «عَلَن» قرار دارد، آن گونه که «غیب» در مقابل «شهادت» است و آن بر دو قسم است: الف: راز محض (رازی که هیچ گاه آشکار نمی شود) مانند غیب مطلق، ب: راز مقید (رازی که امکان آشکار شدن را داراست) مانند غیب مضاف.

4- راغب اصفهانی، مفردات، ص404.

5- «الصلوة معراج المۆمن» مصطفوی، ترجمة مصباح الشریعه، ص54.

6- از یک طرف فرمود: «أقم الصلاة لِذِکری» (طه: 14) نماز را برای یاد من به پا دار، و از طرف دیگر می فرماید: «الا بذکر الله تطمئنّ القلوب» (رعد: 28) آگاه باشید که به یاد من است که به آرامش می رسید، یعنی نتیجه و ثمره ی نماز آرامش است.

گردآوری: بخش دین و اندیشه آکاایران

گردآوری توسط بخش اخلاق و عرفان اسلامی سایت آکاایران
تبلیغات