loading...

دین - احادیث - درس‏هاى از پیامبر در قرآن‏

آثار سوء بازیچه گرفتن دین‏
وَذَرِ الَّذِینَ اتَّخَذُوا دِینَهُمْ لَعِباً وَلَهْواً وَغَرَّتْهُمُ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا وَذَکِّرْ بِهِ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا کَسَبَتْ لَیْسَ لَهَا مِن دُونِ اللّهِ وَلِىٌّ وَلَا شَفِیعٌ وَإِن تَعْدِلْ کُلَّ عَدْلٍ لَایُؤْخَذْ مِنْهَا أُولئِکَ الَّذِینَ أُبْسِلُوا بِمَا کَسَبُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِن حَمِیمٍ وَعَذَابٌ أَلِیمٌ بِمَا کَانُوا یَکْفُرُونَ» «1»
و کسانى که دینشان را بازى و سرگرمى گرفتند و زندگى دنیا آنان را فریفت و اگذار؛ و [مردم را] با قرآن اندرز ده؛ که مبادا کسى [در روز قیامت‏] به [کیفر] آنچه [از گناهان‏] مرتکب شده [از رحمت و ثواب‏] محروم ماند [و به هلاکت سپرده شود]؛ و او را جز خدا سرپرست و یاور و شفیعى نباشد؛ و اگر [براى رهایى‏اش از عذاب‏] هر گونه عوض و فدیه‏اى بدهد از او پذیرفته نشود. آنانند که به سبب آنچه [از اعمال زشت‏] مرتکب شده‏اند [از رحمت و ثواب‏] محروم مانده [و به هلاکت سپرده شده‏] اند. و به خاطر آن که همواره [به آیات الهى‏] کفر مى‏ورزیدند براى آنان نوشابه‏اى از آب جوشان و عذابى دردناک است.

درس‏هاى از پیامبر در قرآن‏ - دیانت آکا

نفخ صور
وَهُوَ الَّذِى خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ وَیَوْمَ یَقُولُ کُنْ فَیَکُونُ قَوْلُهُ‏ الْحَقُّ وَلَهُ الْمُلْکُ یَوْمَ یُنفَخُ فِى الصُّورِ عَالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَکِیمُ الْخَبِیرُ» «2»
و اوست که آسمان‏ها و زمین را به درستى و راستى آفرید؛ و روزى که [اراده‏اش به آفریدن چیزى تعلق گیرد] مى‏گوید: باش، پس بى‏درنگ مى‏باشد؛ گفتارش حق است؛ و روزى که در صور دمیده شود فرمانروایى و حاکمیّت مطلق ویژه اوست، داناى نهان و آشکار است و او حکیم و آگاه است.
 

انذار با قرآن‏
وَهذَا کِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ مُبَارَکٌ مُصَدِّقُ الَّذِى بَیْنَ یَدَیْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى‏ وَمَنْ حَوْلَهَا وَالَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَهُمْ عَلَى‏ صَلَاتِهِمْ یُحَافِظُونَ» «3»
و این [قرآن‏] کتابى است پرفایده، که ما آن را نازل کردیم، تصدیق کننده کتابهاى آسمانى پیش از خود است و [نزولش‏] براى این است که مردم مکه و کسانى را که پیرامون آنند بیم دهى؛ و آنان که به آخرت ایمان دارند به آن ایمان مى‏آورند و آنان همواره بر نمازشان محافظت مى‏کنند.
 

خالق یکتا
ذلِکُمُ اللّهُ رَبُّکُمْ لَاإِلهَ إِلَّا هُوَ خَالِقُ کُلِّ شَىْ‏ءٍ فَاعْبُدُوهُ وَهُوَ عَلَى‏ کُلِّ شَىْ‏ءٍ وَکِیلٌ* لَاتُدْرِکُهُ الأَبْصَارُ وَهُوَ یُدْرِکُ الأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ* قَدْ جَاءَکُم بَصَائِرُ مِن رَبِّکُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ عَمِىَ فَعَلَیْهَا وَمَا أَنَا عَلَیْکُمْ بِحَفِیظٍ» «4»
این است خدا پروردگار شما، جز او معبودى نیست، آفریننده همه چیز است؛ پس تنها او را بپرستید و او کارساز هر چیز است.* چشم‏ها او را در نمى‏یابند، ولى او چشم‏ها را درمى‏یابد و او لطیف و آگاه است.* بى‏تردید براى شما از سوى پروردگارتان دلایلى روشن آمده، پس هر که [به وسیله آن دلایل بینا شود و حقایق را با چشم دل‏] ببیند به سود خود اوست و هر که [با پشت کردن به دلایل‏] کوردل شود [و از دیدن حقایق محروم گردد] به زیان خود اوست، [وظیفه من ابلاغ پیام خداست‏] و بر شما حافظ و نگهبان نیستم.
 

تبعیّت از وحى‏
اتَّبِعْ مَا أُوْحِىَ إِلَیْکَ مِن رَبِّکَ لَا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ» «5»
از آنچه از سوى پروردگارت به تو وحى شده پیروى کن، هیچ معبودى جز او نیست و از مشرکان روى بگردان.
 

قبح دشنام‏
وَلَاتَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَیَسُبُّوا اللّهَ عَدْوًا بِغَیْرِ عِلْمٍ کَذلِکَ زَیَّنَّا لِکُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى‏ رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُمْ بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ» «6»
و معبودانى را که کافران به جاى خدا مى‏پرستند، دشنام ندهید، که آنان هم از روى دشمنى و نادانى خدا را دشنام خواهند داد. این گونه براى هر امتى عملشان را آراستیم [تا به کیفر لجاجت و عنادشان گمان کنندکه آنچه انجام‏ مى‏دهند نیکوست،] سپس بازگشت همه آنان به سوى پروردگارشان خواهد بود، پس آنان را به اعمالى که همواره انجام مى‏دادند، آگاه مى‏کند.
 

داورى خدا
أَفَغَیْرَ اللّهِ أَبْتَغِی حَکَماً وَهُوَ الَّذِی أَنْزَلَ إِلَیْکُمُ الْکِتَابَ مُفَصَّلًا وَالَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِن رَبِّکَ بِالْحَقِّ فَلَا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِینَ» «7»
آیا جز خدا حاکم و داورى بطلبم؟! در حالى که اوست که این کتاب آسمانى را که [همه معارف و احکام در آن‏] به تفصیل بیان شده به سوى شما نازل کرد؛ و اهل کتاب [به ویژه دانشمندان آنان‏] مى‏دانند که این کتاب [قرآن‏] از سوى پروردگارت به درستى و راستى نازل شده؛ پس [در این که معجزه خواهى منکران و مخالفت‏هاى اهل کتاب از روى حقیقت‏جویى نیست‏] از تردیدکنندگان مباش.
 

عمل صالح‏
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى أَنزَلَ عَلَى‏ عَبْدِهِ الْکِتَابَ وَلَمْ یَجْعَل لَّهُ عِوَجا* قَیِّماً لِّیُنذِرَ بَأْساً شَدِیداً مِن لَّدُنْهُ وَیُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً* مَاکِثِینَ فِیهِ أَبَداً» «8»
همه ستایش‏ها ویژه خداست که این کتاب را بر بنده‏اش نازل کرد و براى آن هیچ گونه انحراف و کژى قرار نداد.* [کتابى‏] است درست و استوار [و برپادارنده مصالح حیات انسان‏] تا از سوى خود [ستمکاران را] به عذابى سخت بیم دهد و مؤمنانى را که کارهاى شایسته انجام مى‏دهند، مژده دهد که براى آنان پاداشى نیکوست.* که در آن پاداش نیکو، جاودانه ماندگارند.
 

سخن حق‏
وَقُلِ الْحَقُّ مِن رَبِّکُمْ فَمَن شَاءَ فَلْیُوْمِنْ وَمَن شَاءَ فَلْیَکْفُرْ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِینَ نَاراً أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا وَإِن یَسْتَغِیثُوا یُغَاثُوا بِمَاءٍ کَالْمُهْلِ یَشْوِی الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءَتْ مُرْتَفَقاً* إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ إِنَّا لَا نُضِیعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا» «9»
و بگو: [سخن‏] حق [که قرآن است‏] فقط از سوى پروردگار شماست؛ پس هر که خواست ایمان بیاورد و هر که خواست کافر شود، به یقین ما براى ستمکاران آتشى آماده کرده‏ایم که سراپرده‏هایش بر آنان احاطه دارد و اگر [از شدت تشنگى‏] استغاثه کنند با آبى چون مس گداخته که چهره‏ها را بریان مى‏کند [به استغاثه آنان‏] جواب گویند، بد آشامیدنى و بد جایگاهى است.*
مسلماً کسانى که ایمان آوردند و کارهاى شایسته انجام دادند [پاداششان داده خواهد شد]؛ زیرا ما پاداش کسانى را که کار نیکو کرده‏اند، تباه نمى‏کنیم.
 

زینت دنیا
الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِینَةُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَالْبَاقِیَاتُ الصَّالِحَاتُ خَیْرٌ عِندَ رَبِّکَ ثَواباً وَخَیْرٌ أَمَلًا» «10»
مال و فرزندان، آرایش و زیور زندگى دنیا هستند، ولى اعمال شایسته پایدار نزد پروردگارت از جهت پاداش بهتر و از لحاظ امید داشتن به آنها نیکوتر است.
 

زیانکارترین عمل‏
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُم بِالأَخْسَرِینَ أَعْمَالًا* الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَهُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعاً* أُولئِکَ الَّذِینَ کَفَرُوا بَآیَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلا نُقِیمُ لَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَزْناً* ذلِکَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا کَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آیَاتِی وَرُسُلِی هُزُواً* إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ کَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا* خَالِدِینَ فِیهَا لایَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا» «11»
بگو: آیا شما را از زیانکارترین مردم از جهت عمل آگاه کنم؟* [آنان‏] کسانى هستند که کوششان در زندگى دنیا به هدر رفته [و گم شده است‏] در حالى که خود مى‏پندارند، خوب عمل مى‏کنند.* آنان کسانى هستند که آیات پروردگارشان و دیدار [قیامت و محاسبه اعمال‏] را به وسیله او منکر شدند، در نتیجه اعمالشان تباه و بى‏اثر شده است، پس روز قیامت میزانى براى [محاسبه اعمال‏] آنان برپا نمى‏کنیم.* این است [وضع و حال زیانکاران‏] به سبب آن که کفر ورزیدند و آیات من و پیامبرانم را به مسخره گرفتند.*
مسلماً کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام داده‏اند، بهشت‏هاى فردوس جاى پذیرایى آنان است.* در آن جاودانه‏اند و از آن درخواست انتقال به جاى دیگر نمى‏کنند.
 

نماز و زکات‏
وَاذْکُرْ فِى الْکِتَابِ إِسْماعِیلَ إِنَّهُ کَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَکَانَ رَسُولًا نَّبِیّاً* وَکَانَ یَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ وَکَانَ عِندَ رَبِّهِ مَرْضِیّاً» «12»
و در این کتاب، [سرگذشتِ‏] اسماعیل را یاد کن، که او وفا کننده به عهد و فرستاده‏اى پیامبر بود.* و همواره خانواده‏اش را به نماز و زکات فرمان مى‏داد و نزد پروردگارش پسندیده بود.
 

تعقّل در قرآن‏
لَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَیْکُمْ کِتَاباً فِیهِ ذِکْرُکُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ» «13»
بى‏تردید کتابى به سوى شما نازل کردیم که مایه [شرف، بزرگوارى، رشد و سعادت‏] شما در آن است؛ آیا نمى‏اندیشید.
 

وحدانیّت‏
وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِی إِلَیْهِ أَ نَّهُ لَا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ» «14»
و پیش از تو هیچ پیامبرى نفرستادیم مگر آن که به او وحى کردیم که معبودى جز من نیست، پس تنها مرا بپرستید.
 

مرگ‏
کُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ وَنَبْلُوکُم بِالشَّرِّ وَالْخَیْرِ فِتْنَةً وَإِلَیْنَا تُرْجَعُونَ» «15»
هر کسى چشنده مرگ است و ما شما را [چنانکه سزاوار است‏] به نوعى خیر و شر [که تهیدستى، ثروت، سلامت، بیمارى، امنیت و بلاست‏] آزمایش مى‏کنیم و به سوى ما بازگردانده مى‏شوید.
اگر بخواهیم آیاتى که پیامبر بر حق، بر مردم تلاوت کرده در این جزوه آورده شود باید همه قرآن مجید را بنویسم ولى:

آب دریا را اگر نتوان کشید
   هم بقدر تشنگى باید چشید
 
     

سطور گذشته نمونه‏هایى از کتاب حق بود که در تمام زمینه‏ها اعمّ از مادى و معنوى، فردى و اجتماعى، سیاسى و اقتصادى، قلبى و اخلاقى، رسول خدا بر مردم تلاوت کرد تا آنان را با حقایق ملکوتى و واقعیّت‏هاى الهى آشنا سازد.
عارف بزرگوار عماد فقیه کرمانى در نعت رسول خدا مى‏گوید:

مقصود از آب و گل چو وجود محمّد است‏
   از طینتش مبانىِ هستى مشیّد است‏
 
بر خاتم نبوّت او مهر لایزال‏
   بر صفحه رسالت او نقش سرمد است‏
 
عرش مجید پایه معراج مصطفى‏
   بدر منیر آلت اعجاز احمد است‏
 
هر دل که پشت گرمیى از مهر اونیافت‏
   در زمهریر دوزخ هفتم مخلَّد است‏
 
دینش به نصرت صمدیّت کمال گیر
   شرعش به قوّت احدیّت مؤیَّد است‏
 
شد بنده کمینه درگاه تو عماد
   آزاد بنده‏اى که غلام محمّد است‏
 
منابع مقاله:
کتاب : تفسیر و شرح صحیفه سجادیه جلد دوم
نوشته: حضرت آیت الله حسین انصاریان
ویرایش و تلخیص: آکاایران

تبلیغات