روزنامه ایران: سی و دومین جشنواره فیلم فجر شاهد حضور پر رنگ سینماگران نسل‌های متفاوت بود. از فیلمسازان موج نو تا کارگردانان نسل میانی از عیاری، حاتمی کیا و درویش تا فیلمسازان جوان‌تر چون سامان سالور و منوچهر هادی و... اما در این میان شاید فیلم‌های دو کارگردان قدیمی سینمای ایران یعنی مسعود
مسعود کیمیایی,مسعود کیمیایی فروغ فرخزاد,مسعود کیمیایی روزنامه شرق


متروپل نمایش هدر رفتن موضوعی مناسب و جذاب برای به سینما کشاندن مخاطب قهر کرده از سینما است. مشکل اصلی این فیلم مانند آثار چند سال گذشته مسعود کیمیایی,مسعود کیمیایی فروغ فرخزاد,مسعود کیمیایی روزنامه شرق


 نه از تحول شخصیت‌ها خبری است نه درگیری نهایی مردهای خوب و بد فیلم که در یک اجرای ضعیف باورپذیر از آب درنیامده است. متأسفانه اصرار فیلمساز بر تفسیر معانی مصداقی جزئیات و الصاق آن به معانی ضمنی سبب آن شده که پرداختن به لایه بیرونی اثر، در اولویت‌های بعدی قرار گرفته و حتی فراموش شود و تنها لحظاتی از آن قابل تأمل باشد.

به نظر می‌آید آدم‌های فیلم کیمیایی در دنیای پرده نقره‌ای زندگی می‌کنند و از واقعیت جهان فیزیکی پیرامون تبعیت نمی‌کنند. پرسش اصلی آنجاست که چرا کیمیایی اقدام به دستکاری در واقعیت کرده و اثرش را لحظه به لحظه مصنوعی و نمایشی‌تر عرضه می‌کند.

 او قصد دارد از چه واقعیتی پرده بردارد که در صورت ارائه مستقیم آن، بیننده از ترس فلج خواهد شد؟ خود در جواب این سؤال می‌گوید: «من در واقعیت زبانی یک طبقه اجتماعی دست می‌برم، همان‌طور که در سینمایم و موقع عکس نویسی هم در واقعیت دور و بر دست می‌برم. هنرمند عمله واقعیت نیست و کار ما این است که تغییرش دهیم. واقعیت همان‌طور که بیرون سینما وجود دارد به درد فیلم شدن نمی‌خورد و باید آن را در واقعیت سینما دوباره بازسازی کرد.... با نوکری و دست در دست واقعیت که نمی‌شود سینما یا ادبیات ساخت و فیلم، داستان و شعری را به آخر رساند، غیر واقعی‌های روی پرده تصویری از واقعیت است که از فیلتر ذهن خالقش می‌گذرد و در قالب دیگری بازنمایی و ترجمه شده است...»

 اما آنچه کیمیایی در بازنمایی واقعیت از آن غلفت می‌کند عدم بهره‌جویی خلاقانه از سپر آتنا است که آثار او را تصنعی و نمایشی جلوه می‌دهند. در حالی که نظریه پردازان واقع‌گرا که قائل به نمایش خام طبیعت نیستند بر این موضع تأکید می‌کنند که فیلم با اجتناب از آفرینش و دستکاری، سازگاری بیشتری دارد و به همین دلیل نباید سعی کند به نمایشی شدن نزدیک شود. آن حس تصنعی ملموس در فیلم‌های کیمیایی نه تنها موجبات تقلیل همذات پنداری را فراهم می‌آورد بلکه بر این باور دامن می‌زند که فیلمساز فی نفسه تماشاگر را قربانی خود کرده و می‌کوشد بر حضور دائمی خویش در هر نما و پلان تأکید کند.

گردآوری بیوگرافی آکاایران گردآوری بیوگرافی آکاایران
گردآوری توسط بخش بیوگرافی کارگردان های بزرگ، بیوگرافی کارگردانان ایرانی، زندگینامه ی کارگردانان ایرانی، بیوگرافی کارگردانان خارجی،زندگینا سایت آکاایران
  • فال
  • بازار
  • تست هوش آنلاین
تبلیغات