بیوگرافی نزار قبانی و گزیده ای از اشعار او

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد بیوگرافی نزار قبانی و گزیده ای از اشعار او ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت بیوگرافی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

آکاایران: بیوگرافی نزار قبانی

در این مطلب از ابرتازه ها شما کاربران عزیز را با بیوگرافی نزار قبانی و گزیده ای از اشعار او آشنا می نماییم. برای استفاده از این مطلب با ما همراه باشید.

بیوگرافی نزار قبانی و گزیده ای از اشعار او
,نزار قبانی , اشعار نزار قبانی, بیوگرافی نزار قبانی,[categoriy]

آکاایران: بیوگرافی نزار قبانی و گزیده ای از اشعار او

اشعار نزار قبانی ٬ بیوگرافی نزار قبانی

بیوگرافی نزار قبانی:

به گزارش آکاایران: نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی شاعری است که با شعرهای عاشقانه اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر قبانی اند.

چکیده بیوگرافی نزار قبانی:

نزار قبانی، (زاده ۲۱ مارس ۱۹۲۳، درگذشته ۳۰ آوریل ۱۹۹۸) از بزرگترین شاعران و نویسندگان جهان عرب بود. نزار قبانی در یکی از محله های قدیمی شهر دمشق، سوریه به دنیا آمد.

هنگامی که نزار قبانی ۱۵ ساله بود خواهر ۲۵ ساله اش به علت مخالفتش با ازدواج با مردی که به او تحمیل شده بود، اقدام به خودکشی نمود. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش نزار قبانی تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش می دانست بجنگد.

نزار قبانی دانش آموخته دانشگاه دمشق بود. نزار به زبان های فرانسه، انگلیسی و اسپانیولی نیز مسلط بود و مدت بیست سال در دستگاه دیپلماسی سوریه خدمت کرد. هنگامی که از او پرسیده می شد که آیا او یک انقلابی است، در پاسخ می گفت: «عشق در جهان عرب مانند یک اسیر و برده است و من می خواهم که آن را آزاد کنم. من میخواهم روح و جسم عرب را با شعرهایم آزاد کنم.

بخشهایی از اشعار نزار قبانی تاکنون به فارسی ترجمه و منتشر شده است. مهدی سرحدی، موسی بیدج، یغما گلرویی، رضا طاهری، موسی اسوار و احمد پوری مترجمانی هستند که تاکنون نسبت به ترجمهٔ بخشی از آثار نزار به فارسی اقدام کرده اند. همسر نزار سرانجام درجلوی سفارت سوریه در بیروت به دلیل بمبی که در ماشینش گذاشته شده بود، کشته شد.

یکی از زیباترین اشعار نزار قبانی که شخصاً فوق العاده شیفته آن هستم، به نام “قارئه الفنجان” یا فالگیر می باشد که یکی از خوانندگان قهار عرب با نام عبدالحلیم حافظ با هنرمندی تمام آن را اجرا کرده است.

اشعار نزار قبانی:

,نزار قبانی , اشعار نزار قبانی, بیوگرافی نزار قبانی,[categoriy]

گزیده ای از اشعار نزار قبانی

از صدای تو خوشحال می شدم
که از گلوی گنجشک کوچکی بیرون می پرید
با آن قهوه ام را می خوردم
سیگارم را می کشیدم
و پرواز می کردم

,نزار قبانی , اشعار نزار قبانی, بیوگرافی نزار قبانی,[categoriy]

شعرهای نزار قبانی

دوستت دارم
و نمی خواهم
تو را
به آب و باد
به جزر و مد دریا
به ساعت های خورشیدگرفتگی
ربط دهم
اهمیتی نمی دهم
که ستاره شناسان
درباره اتفاقی که رخ می دهد
چه می گویند
در خطوط فنجان قهوه
چشم های تو
تنها پیشگویی عالم هستند.

,نزار قبانی , اشعار نزار قبانی, بیوگرافی نزار قبانی,[categoriy]

زیباترین اشعار نزار قبانی

  آن صبح خرداد که آمدی
شعری قشنگ بودی بر پاهایش ایستاده
آفتاب با تو وارد شد و بهار
ورق های روی میز بُر خوردند
فنجان قهوه که پیش رویم
پیش از آن که بنوشم
مرا نوشید
و اسب های تابلو وقتی تو را دیدند
به سویت چهارنعل دویدند

,نزار قبانی , اشعار نزار قبانی, بیوگرافی نزار قبانی,[categoriy]

اشعار کوتاه و زیبای نـزار قبانی 

عشقت اندوه را به من آموخت
و من قرن ها در انتظارِ زنی بودم که اندوهگینم سازد!
زنی که میان بازوانش چونان گنجشکی بگریم ُ
او تکه تکه هایم را چون پاره های بلوری شکسته گِرد آورَد!

عشقت بدترین عادات را به من آموخت ! بانوی من !
به من آموخت شبانه هزار بار فال قهوه بگیرم ،
دست به دامن جادو شوم ُ با فال گیرها بجوشم !

عشقت مَرا به شهرِ اندوه برد! ـ بانوی من ! ـ
و من از آن پیش تر هرگز به آن شهر نرفته بودم !
نمی دانستم اشک ها کسی هستند
و انسان ـ بی اندوه ـ تنها سایه یی از انسان است !

,نزار قبانی , اشعار نزار قبانی, بیوگرافی نزار قبانی,[categoriy]

گزیده اشعار نزار قبانی

عشقت به من آموخت تو را در همه چیزی جست ُجو کنم
و دوست بدارم درخت عریان زمستان را،
برگ های خشک خزان را و باد را و باران را
و کافه ی کوچکی را که عصرها در آن قهوه می نوشیدیم !

عشقت پناه بُردن به کافه ها را به من آموخت
و پناه بُردن به هُتل های بی نام ُ کلیساهای گُم نام را!

عشقت مَرا آموخت
که اندوه غربتیان در شب چند برابر می شود!
به من آموخت بیروت را چونان زنی بشناسم ، ظالم ُ هوس انگیز…
که هر غروب زیباترین جامه هایش را می پوشَد،
بر سینه اش عطر می پاشد
تا به دیدارِ ماهی گیران ُ شاه زاده ها برود!

 عشقت اندوه را به من آموخت
و من قرن ها در انتظارِ زنی بودم که اندوهگینم سازد!
زنی که میان بازوانش چونان گنجشکی بگریم ُ
او تکه تکه هایم را
چون پاره های بلوری شکسته گِرد آورَد!

,نزار قبانی , اشعار نزار قبانی, بیوگرافی نزار قبانی,[categoriy]

اشعار نزار قبانی

شعر را با تو قسمت می کنم
همان سان که روزنامه ی بامدادی را
و فنجان قهوه را
و قطعه ی کرواسان را
کلام را با تو دو نیم می کنم
بوسه را دو نیم می کنم
و عمر را دو نیم می کنم
و در شب های شعرم احساس می کنم
که آوایم از میان لبان تو بیرون می آید

گردآوری: بیتوته

.

منبع : abartazeha.com

اخبار اکاایران

تبلیغات