هر چه استارت می زنم؛ روشن نمی شوم - بیوگرافی بازیگران ، بیوگرافی هنرپیشه ها

آکاایران هموطن سلام , چهارشنبه 2 شهریور 1384 - ساعت 14:06 سحر طاعتی: "محمد رضا شجریان" که تاکنون آثار به یاد ماندنی بسیاری را بر جای گذاشته و کنسرت های متعددی را در ایران و خارج از کشور روی صحنه برده...

,[categoriy]

آکاایران: هر چه استارت می زنم؛ روشن نمی شوم

هموطن سلام , چهارشنبه 2 شهریور 1384 - ساعت 14:06
سحر طاعتی: "محمد رضا شجریان" که تاکنون آثار به یاد ماندنی بسیاری را بر جای گذاشته و کنسرت های متعددی را در ایران و خارج از کشور روی صحنه برده است، اخیرا (به گفته خودش) انگیزه ای برای خواندن ندارد. او در حال حاضر با شروع پروژه باغ هنر بم تمام زمان و نیروی خود را صرف ساخت و ادامه این پروژه کرده و از تمام مردم و هنرمندان برای ادامه راه یاری می خواهد؛ در جریان سفر اخیر استاد به بم، با این هنرمند فرهیخته در خصوص جریان موسیقی در کشور به گفت وگو پرداخته ایم؛ گزیده ‏ای از این گفت و گو در پی می آید.
* با توجه به این که هم اکنون اساتید آوازشناس در ایران انگشت شمار هستند، به نظر شما سرنوشت این حوزه از موسیقی ایرانی چه خواهد شد و برای بالندگی آن چه باید کرد؟
- هنر ما و اصالت آواز و موسیقی ما در بداهه خوانی و بداهه نوازی است؛ یعنی تمام اعتبار ما در این بداهه (خلاقیت لحظه ای) خلاصه می ‏شود؛ هنرمندی که می خواهد، بداهه نواز و بداهه خوان باشد، باید کلاس رفته و ردیف بداند و در آن واحد آهنگسازی کند و کار ارائه دهد که این کار سختی است و ممارست زیاد می طلبد؛ اگر ما بتوانیم کاری کنیم که جوان ها تشویق به پیگیری آواز شوند و ردیف ، شیوه و بداهه پردازی را بیاموزند ، در واقع شخصیت موسیقی ایرانی که
" این طور نیست که تنها با این گروه کار کنم؛ بلکه با گروه های دیگر و ارکسترهای بزرگ هم کار خواهم کرد؛ ضمن آن که در خارج از ایران ، بهترین شکل ارائه موسیقی ، اجرا با گروه هایی با تعداد نوازنده های کم است و اجرا با گروه های12-10 نفره کاربرد چندانی ندارد... "



همان بداهه خوانی و بداهه نوازی است ، حفظ می شود؛ اما متاسفانه امروزه تکنولوژی در همه دنیا کاری کرده که زیاد به اصالت ها توجهی نمی شود و کاروان تکنولوژی همه را به دنبال خود می کشاند؛ کسانی که دست اندرکار مسائل فرهنگی هستند باید به این نکته توجه داشته باشند که تکنولوژی مستهلکشان نکند و بتوانند ، اصالت ها را حفظ کنند.

به گزارش آکاایران * مراکز موسیقی کشور از جمله انجمن موسیقی ، خانه موسیقی یا مرکز موسیقی ، تا چه اندازه بر موسیقی تاثیرگذار بوده اند؟
- هنوز که هیج تاثیری نگذاشته اند و باید در دراز مدت شاهد تاثیرات آنها بود؛ چون ممکن است ، اصولا برنامه هایشان برای رفاه هنرمندان یا پشتیبانی از آنها تنظیم شده باشد؛ اما ما تاکنون تاثیر این نهادها را بر خود موسیقی ندیده ایم؛ البته ناامید هم نیستم و کمی باید صبر داشت تا تاثیرات آنها را ببینیم.

* از نظر آسیب شناسی ، موسیقی امروز ما با چه مشکلاتی روبه رو است؟
- تولید آهنگ های زودگذر و لحظه ای ، خود به موسیقی ما آسیب می رساند و اگر در زمینه گسترش دانش و تجربه موسیقی پیگیرتر باشیم ، بهتر از این است که موسیقی لحظه ای داشته باشیم؛ ضمن آن که در خصوص موسیقی پاپ می توان گفت که این موسیقی نسبت و ربطی به موسیقی ما ندارد ، اما به هرحال عده ‏ای به آن عادت کرده و عده ای از جوان ها هم دنبال آن هستند؛ ولی این موسیقی همیشه نمی تواند ، جوابگوی نیازهای عاطفی و روحیه جامعه باشد؛ به هرحال بخشی از موسیقی اصیل ما ، آن نوع موسیقی است که بتوان از طریق آن به دوران های گذشته و زنده کردن خاطرات سفر کرد؛ موسیقی که هنرمندان دیگر رشته ‏ها نیز در کنارش به هنرخود بپردازند.

* شما به عنوان یکی از اساتید بزرگ موسیقی ایران که در ایران و خارج از کشور ، فعالیت های هنری زیادی انجام داده اید ، به نظرتان برای این که یک رسانه در پیشرفت موسیقی تاثیر گذار باشد ، آن هم رسانه ‏ای مثل صدا و سیما ، چه اقدامات اساسی باید انجام شود؟
- مهمترین بخش آموزشی کشور ، رادیو تلویزیون است؛ این رسانه ‏ها حتی از دانشگاه و مدرسه تاثیر بیشتری در امور هنری و تربیتی دارند؛ چون در تمام خانه ها هستند و خانواده ها هم مدام جلوی تلویزیون حاضرند و این رسانه بیشتر از محیط مدرسه و دانشگاه با مردم ارتباط دارد؛ رادیو و تلویزیون در همه جای دنیا حساس ترین بخش آموزشی مملکت را عهده دار است؛ حساس ‏ترین بخش ‏های اقتصادی و سیاسی و به طور کلی تمامی مسائل در اختیار رادیو و تلویزیون است . پس این رسانه ‏ها در مورد مقولاتی چون هنر باید خیلی دقت کنند و نمی شود که هر چه به دستشان رسید ، پخش شود؛ بلکه باید با برنامه ریزی و انتخاب موسیقی درست ، در زمان و مکان مناسب اقدام به پخش آن کنند؛ اما در حال حاضر ، متاسفانه برنامه های موسیقی را مثل پوشال در لابه لای برنامه های رادیو وتلویزیون جای می دهند که این کار زشت و توهین آمیز است و همه چیز را خراب می کند ؛ از قبل از انقلاب تاکنون ، هنوز هیچکدام از رسانه ‏های مذکور ، آن طور که باید حرمتی برای هنر قائل نیستند و توجهی به کاربرد هنر در جامعه و روحیه مردم ندارند ؛ رادیو و تلویزیون باید همه نوع موسیقی خوب دنیا را پخش کنند تا مردم با موسیقی های خوب دنیا آشنا شوند؛ اما متاسفانه امروزه ، یک خواننده مد روز می شود و از صبح تا شب صدایش را از تمام رسانه های گوناگون پخش می ‏کنند که این کار درستی نیست.

* با توجه به این که به موسیقی کودک توجه چندانی نمی شود ، صدا و سیما چه نقشی را می ‏تواند ، در این زمینه ایفا کند؟
- مهمترین بخش آموزش موسیقی ، موسیقی کودکان است که متاسفانه الان چنین چیزی را نداریم و باید توجه زیادی به آن شود؛ ضمن آن که برای یک کودک نمی شود ، موسیقی" شجریان" گذاشت! البته درصد کمی از بچه ها هستند که توجه دارند؛ اما شاید 98 درصد بچه ها ، موسیقی کودکانه خودشان را می خواهند؛ صدا و سیما باید موسیقی را برای سنین مختلف ، در ساعات مختلف و مطابق با دیدگاه های مختلف پخش کند.

* آیا در آینده مایل به اجرای ارکسترال همانند کنسرت "چهلستون" که با ارکستر ملی به رهبری "فرهاد فخرالدینی" انجام دادید ، هستید یا این که با همین گروه کوچک کار می ‏کنید؟
- این طور نیست که تنها با این گروه کار کنم؛ بلکه با گروه های دیگر و ارکسترهای بزرگ هم کار خواهم کرد؛ ضمن آن که در خارج از ایران ، بهترین شکل ارائه موسیقی ، اجرا با گروه هایی با تعداد نوازنده های کم است و اجرا با گروه های12-10 نفره کاربرد چندانی ندارد؛ البته این قضیه در مورد اجرا ، برای خارجی ‏ها صدق می کند؛ چون در خارج از ایران ارکسترهای بزرگی هستند که آثاری قوی ارائه می دهند ، در صورتی که ارکسترهای ما در مقابل آنها خیلی ابتدایی عمل می ‏کنند؛ البته در سالیانی که در ایران و خارج از کشور ، کنسرت های متعددی برگزار کرده ام ، به این نتیجه رسیده ام که اجرای دو نوازنده قدر که با هم همنوازی می کنند ، برای خارجی ها ، دلنشین ‏تر و جالب ‏تر است. اما اگر بخواهم در ایران کنسرت دهم یا چند نوازنده به گروه خودمان اضافه می ‏کنم یا با ارکستر بزرگ کار می ‏کنم و در این زمینه هیچ محدودیتی قائل نیستم.

منبع :

اخبار اکاایران

تبلیغات