زندگینامه مامی - بیوگرافی بازیگران ، بیوگرافی هنرپیشه ها

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد زندگینامه مامی ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته بیوگرافی بازیگران از سایت بیوگرافی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

زندگینامه مامی 
 
هاتی مک دانیل  (۱۸۹۵-۱۸۵۲) هنرپیشه آمریکایی _ آفریقایی نخستین زن سیاهپوستی بود که به خاطر نقش مامی  (لقبی که به لَلِه و یا خدمتکاران سیاهپوست آن زمان می دادند) در فیلم «بر باد رفته» موفق به دریافت جایزه اسکار شد.

هنرپیشه,بازیگر,سینما,[categoriy]

اغلب نقش هایی که او در آنها بهتر ظاهر می شد نقش خدمتکار بود و به علت این نقش آفرینی هایش بسیار معروف شده بود. اگرچه در بین سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ تعداد هنرپیشه های زن سیاهپوست افزایش یافته بود اما او طرح و نمونه اولیه از یک خدمتکار سیاه چاق بود که به همین علت او بسیار محبوب و مشهور شد. قبل از جنبش ها و فعالیت ها در مورد حقوق مدنی در سال ۱۹۶۰ در صنعت فیلم سازی آمریکا موقعیت و فضا برای بازیگران خوب و بااستعداد بسیار خسته کننده و محدود بود.
هاتی مک دانیل در ۱۰ ژوئن سال ۱۸۹۵ در شهر ویچیتا در ایالت کانزاس به دنیا آمد و در شهر دنور ایالت کلورادو بزرگ شد. او در یک خانواده ۱۵ نفری پرجمعیت بزرگ شد.
«هاتی» همچنین نخستین زن سیاهپوستی بود که در رادیو آواز خواند. او نخستین بار در یک شوی سیار که توسط سیاهپوست ها انجام می شد در سن ۱۳ سالگی کارش را آغاز کرد. در این نمایش ها بازیگران دور دهان و چشمان خود را با رنگ سفید می کردند، انواع کلاه گیس ها را به سر می گذاشتند و پایکوبان انواع آهنگ ها و جوک ها را برای تماشاچیان اجرا می کردند.
او همچنین استعداد خود را در نمایش هایی که در مدرسه اش اجرا می شد نیز نشان داد و برنده مدال طلا برای رسیتال یا تکنوازی شعر شد اما مجبور شد برای شرکت در یک تور نمایشی مدرسه را ترک کند و با آنان عازم سفر شود و بعد از آن مجدداً با یک تور موزیکال دیگر همکاری کرد.
در سال ۱۹۲۴ او وارد مرکز رادیویی «دنور» شد و به عنوان یکی از ترانه سراهای با ذوق آن زمان شناخته شد.
«هاتی مک دانیل» در بیش از ۳۰۰ فیلم بازی کرد و درخشان ترین حضور او در سال ۱۹۳۹ در فیلم بر باد رفته بود که برنده جایزه اسکار شد. در این فیلم هیچ خبری از تملق و چاپلوسی خدمه خانه دیده نمی شود برعکس او در ظاهر یک خدمه چاق و اخمو که در عین حال قلبی بسیار مهربان دارد ظاهر می شود.
بعد از اینکه سازمان حقوق مدنی نسبت به نقش او در فیلم برباد رفته اعتراض کردند، او گفت: چرا باید برای ایفای نقش یک خدمتکار در یک فیلم که در ازای آن هفته ای هزار دلار بگیرم اعتراض کنم در حالی که اگر می خواستم به تنهایی به عنوان یک خدمتکار در خانه های مردم کار بکنم تنها هفته ای ۷ دلار می توانستم بگیرم. بعد از اینکه شاهکار سلزنیک (Selznick) روی صحنه رفت مقام و شهرت هاتی مک دانیل افزایش پیدا کرد. در این فیلم او در مقابل یک بازیگر سفیدپوست بازی می کرد و همین امر باعث شد بینندگان سیاهپوست دوباره در مقابل او قرار بگیرند و او در جواب انتقادهایی که از او می کردند گفت: ترجیح می دهم که در نقش یک خدمتکار بازی کنم تا اینکه یک خدمتکار باشم. از نقش (Mommy) در فیلم بر باد رفته استفاده شد و الگویی شبیه به آن در کارتون تام و جری نیز ساخته شد. او در مورد شخصیت خود می گوید: همیشه دوست داشتم نقشی متفاوت و منحصر به فرد را ایفا کنم و بالاخره موفق شدم.
هاتی مک دانیل چهار بار ازدواج کرد اما هرگز فرزندی نداشت. او در سن ۵۷ سالگی در سال ۱۹۵۲ بر اثر سرطان سینه در سن فرناندوی کالیفرنیا چشم از جهان فرو بست.
او آرزو داشت که در قبرستان هالیوود در سانتامونیکا دفن شود، جایی که دیگر ستارگان سینما در آنجا مدفون بودند اما به دلیل اینکه او سیاهپوست بود این اجازه را ندادند. تبعیض نژادی چیزی بود که او در دوران حیات و حتی بعد از مرگ نیز تجربه اش کرد.
او در حرفه و شغل خود پیشگام و طلیعه دار بود و تمام تلاش خود را کرد تا بتواند راهی را به سوی سینما و حرفه بازیگری برای دیگر هم نژادی های خود باز کند. 

منبع:ویستا
ویرایش وتلخیص:آکاایران

اغلب نقش هایی که او در آنها بهتر ظاهر می شد نقش خدمتکار بود و به علت این نقش آفرینی هایش بسیار معروف شده بود. اگرچه در بین سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ تعداد هنرپیشه های زن سیاهپوست افزایش یافته بود اما او طرح و نمونه اولیه از یک خدمتکار سیاه چاق بود که به همین علت او بسیار محبوب و مشهور شد. قبل از جنبش ها و فعالیت ها در مورد حقوق مدنی در سال ۱۹۶۰ در صنعت فیلم سازی آمریکا موقعیت و فضا برای بازیگران خوب و بااستعداد بسیار خسته کننده و محدود بود.
هاتی مک دانیل در ۱۰ ژوئن سال ۱۸۹۵ در شهر ویچیتا در ایالت کانزاس به دنیا آمد و در شهر دنور ایالت کلورادو بزرگ شد. او در یک خانواده ۱۵ نفری پرجمعیت بزرگ شد.
«هاتی» همچنین نخستین زن سیاهپوستی بود که در رادیو آواز خواند. او نخستین بار در یک شوی سیار که توسط سیاهپوست ها انجام می شد در سن ۱۳ سالگی کارش را آغاز کرد. در این نمایش ها بازیگران دور دهان و چشمان خود را با رنگ سفید می کردند، انواع کلاه گیس ها را به سر می گذاشتند و پایکوبان انواع آهنگ ها و جوک ها را برای تماشاچیان اجرا می کردند.
او همچنین استعداد خود را در نمایش هایی که در مدرسه اش اجرا می شد نیز نشان داد و برنده مدال طلا برای رسیتال یا تکنوازی شعر شد اما مجبور شد برای شرکت در یک تور نمایشی مدرسه را ترک کند و با آنان عازم سفر شود و بعد از آن مجدداً با یک تور موزیکال دیگر همکاری کرد.
در سال ۱۹۲۴ او وارد مرکز رادیویی «دنور» شد و به عنوان یکی از ترانه سراهای با ذوق آن زمان شناخته شد.
«هاتی مک دانیل» در بیش از ۳۰۰ فیلم بازی کرد و درخشان ترین حضور او در سال ۱۹۳۹ در فیلم بر باد رفته بود که برنده جایزه اسکار شد. در این فیلم هیچ خبری از تملق و چاپلوسی خدمه خانه دیده نمی شود برعکس او در ظاهر یک خدمه چاق و اخمو که در عین حال قلبی بسیار مهربان دارد ظاهر می شود.
بعد از اینکه سازمان حقوق مدنی نسبت به نقش او در فیلم برباد رفته اعتراض کردند، او گفت: چرا باید برای ایفای نقش یک خدمتکار در یک فیلم که در ازای آن هفته ای هزار دلار بگیرم اعتراض کنم در حالی که اگر می خواستم به تنهایی به عنوان یک خدمتکار در خانه های مردم کار بکنم تنها هفته ای ۷ دلار می توانستم بگیرم. بعد از اینکه شاهکار سلزنیک (Selznick) روی صحنه رفت مقام و شهرت هاتی مک دانیل افزایش پیدا کرد. در این فیلم او در مقابل یک بازیگر سفیدپوست بازی می کرد و همین امر باعث شد بینندگان سیاهپوست دوباره در مقابل او قرار بگیرند و او در جواب انتقادهایی که از او می کردند گفت: ترجیح می دهم که در نقش یک خدمتکار بازی کنم تا اینکه یک خدمتکار باشم. از نقش (Mommy) در فیلم بر باد رفته استفاده شد و الگویی شبیه به آن در کارتون تام و جری نیز ساخته شد. او در مورد شخصیت خود می گوید: همیشه دوست داشتم نقشی متفاوت و منحصر به فرد را ایفا کنم و بالاخره موفق شدم.
هاتی مک دانیل چهار بار ازدواج کرد اما هرگز فرزندی نداشت. او در سن ۵۷ سالگی در سال ۱۹۵۲ بر اثر سرطان سینه در سن فرناندوی کالیفرنیا چشم از جهان فرو بست.
او آرزو داشت که در قبرستان هالیوود در سانتامونیکا دفن شود، جایی که دیگر ستارگان سینما در آنجا مدفون بودند اما به دلیل اینکه او سیاهپوست بود این اجازه را ندادند. تبعیض نژادی چیزی بود که او در دوران حیات و حتی بعد از مرگ نیز تجربه اش کرد.
او در حرفه و شغل خود پیشگام و طلیعه دار بود و تمام تلاش خود را کرد تا بتواند راهی را به سوی سینما و حرفه بازیگری برای دیگر هم نژادی های خود باز کند. 

منبع:ویستا
ویرایش وتلخیص:آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات