گفت‌وگو با کارگردان و بازیگر فیلم برنی - بیوگرافی بازیگران ، بیوگرافی هنرپیشه ها

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد گفت‌وگو با کارگردان و بازیگر فیلم برنی ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت بیوگرافی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

شرق: ریچارد لینکلیتر با همان اولین فیلمش، «از زیر کار در رو» به یک چهره مهم فیلمسازی در سطح ملی و به شخصیت محبوب تگزاس بدل شد. این امر مسلما از دلایلی بود که باعث شد داستان بسیاری از فیلم‌هایش در این ایالت بگذرد و در فیلم‌ها به هم‌محلی‌هایش واقعا و صادقانه ادای احترام کند، بدون آنکه بخواهد توهین کند یا وارد مقوله هجو شود. اما در فیلم «برنی»، تازه‌ترین اثرش، با بازگویی داستان واقعی برنی تیدی، مدیر مراسم خاکسپاری که یک بیوه پیر را کشت و به لطف همدلی فراگیر تقریبا همه همشهری‌هایش چیزی نمانده بود که آزاد شود، به مرز میان تمجید و تمسخر تگزاسی‌ها رسیده است.

جک بلک در این فیلم نقش شخصیتی را بازی می‌کند که نامش را به عنوان فیلم داده است و متیو مک کاناهی دادستانی خودبزرگ‌بین است که برخلاف ظاهرش که ردای پیگیری عدالت را بر تن کرده است، به شکلی غیرمنتظره به شخصیت شرور داستان مبدل می‌شود. در این گفت‌وگو، لینکلیتر و مک کاناهی درباره اینکه چگونه جذب داستان شدند، احساس مسوولیت نسبت به اشخاص واقعی که مبنای ساخته شدن فیلم بوده‌اند و همکاری طولانی‌مدت‌شان در پروژه‌هایی در تگزاس صحبت کرده‌اند.

گفت‌وگو با کارگردان و بازیگر فیلم برنی
,گفت‌وگو با کارگردان و بازیگر فیلم برنی ریچارد لینکلیتر,جک بلک,فیلم برنی,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


‌ ریچارد، چه چیزی در ابتدا تو را جذب داستان برنی تیدی کرد و چه مضمونی باعث شد به گفتن این داستان علاقه پیدا کنی؟

ریچارد لینکلیتر: فقط خود داستان، محیط و مردم. من در شرق تگزاس بزرگ شده‌ام و این داستانی بود که واقعا مرا درگیر کرده بود. اما همیشه برای من شخصیت‌ها مساله هستند و بعد سطوح دیگری مطرح می‌شوند –این یک کمدی سیاه است، اما در نهایت برای من یک داستان حقوقی‌اش واقعا جالب است؛ آن محاکمه واقعا بی‌سابقه و تکان‌دهنده بود. ابهام اخلاقی و قضایی موضوع و همه این مسایل برایم جالب است. آزمون خوبی بود.

اگر چیزی در ذهنت است و برای سال‌ها و سال‌ها در آن بماند، احتمالا باید فیلمش را بسازی. باید زمان می‌گذاشتم تا نطفه‌اش در ذهنم شکل بگیرد و بعد به من ثابت شد داستان عمق زیاد و سطوح بسیار دارد.

‌متیو، شخصیت اصلی را در ابتدا چطور می‌دیدی و چه احساس مسوولیتی در این مورد داشتی که به جای داستان گفتن در بهترین شکل ممکن، حریف او را به دقیق‌ترین نحو تصویر کنی؟

متیو مک کاناهی: کلیت فیلمنامه به نظرم بسیاربسیار خنده‌دار می‌آمد. گفتم: «ریک، به نظرم این خنده‌دارترین چیزی است که تا به حال از تو به دستم رسیده و بامزه‌ترین فیلمنامه‌ای است که از تو رسیده.» بعد قرار شد که نقش دادستان را بازی کنم. من تا به حال سه بار نقش وکلای مدافع را بازی کرده‌ام بنابراین بازی در نقش یک دادستان برایم جالب بود. این دو با هم خیلی فرق دارند. وکیل مدافع یک عالم تردید‌های محتمل را به هم می‌بافد اما دادستان فقط قصد دارد طرف را به داخل تابوت بفرستد، بنابراین باید خیلی صریح‌تر و پرخاشگرانه‌تر عمل کند. ولی من به صورت زندگینامه‌ای به قضیه نگاه کردم، برخلاف آنچه مثلا در فیلم «پسران نیوتن» عمل کردم.

ر. ل: بله، خیلی کارها باید روی آن انجام می‌دادیم.

,گفت‌وگو با کارگردان و بازیگر فیلم برنی ریچارد لینکلیتر,جک بلک,فیلم برنی,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


م. م: و خیلی باید با او وقت صرف می‌کردیم. اما در صفحات فیلمنامه برای این آدم مسیر بسیار مشخصی ترسیم شده بود و من می‌دانستم این نقش چیست. بعدش من و ریک در تمرین‌های مرحله پیش‌تولید با هم به این نقطه آغاز خلاقانه برای او رسیدیم و بعد از یک نشست، آنقدر او در تصورم شکل گرفته بود که تصمیم گرفتم دیگر برای مطالعه این نقش سراغ شخصیت واقعی نروم.

ر. ل: اما جک (بلک) می‌خواست با برنی ملاقات کند، که به نظر من ایده خیلی خوبی بود. در عین حال، من واقعا فکر می‌کردم که لزومی ندارد متیو هم با دنی باک ملاقات کند.

,گفت‌وگو با کارگردان و بازیگر فیلم برنی ریچارد لینکلیتر,جک بلک,فیلم برنی,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


‌چطور با ساختار این فیلم کنار آمدید که شامل فیلم‌های گرفته‌شده از مصاحبه‌ها و حتی بازی همراه با افراد واقعی درگیر در ماجرا و فیلم‌های بازسازی‌شده با جک و متیو بود؟

ر. ل: عنصر عجیب و نامتعارفی برای داستانگویی بود ولی به نظرم می‌رسید که خیلی مهم است. منظورم این است که از همان ابتدا که یادداشت‌های روزنامه‌ای اسکیپ هولاندزوورث (همکار لینکلیتر در نگارش فیلمنامه) را خواندم یک مبنای تفکر من برای آنکه این داستان را به عنوان یک فیلم در نظر بگیرم، همین بود. موقعی که هولاندزوورث مشغول تحقیق در مورد داستان بود، نوشته‌های زیادی در اختیارم گذاشت. به فکرم رسید که چه بد که برنی در زندان است و نمی‌تواند صحبت کند و خانم نیوجنت هم که دیگر در دسترس نیست. همه‌اش بر اساس چیزهایی بود که دیگران گفته‌اند. به یادم آمد موقعی که در یک شهر کوچک زندگی می‌کردم، مدام حرف‌های درگوشی یک کلاغ، چهل کلاغ و شایعه و «می‌دانستی؟» برقرار بود. به هر حال مردم در جامعه هم چنین رفتاری دارند ولی در یک شهر کوچک این به صورت یک قاعده درمی‌آید. بنابراین به ایده استفاده از شایعه به مثابه یک وسیله داستانگویی مثل گروه کر نمایش‌های یونان باستان رسیدم. مردم هم این‌طور می‌گفتند که «باید بعضی از این حرف‌ها را دراماتیزه کنی» و فکر می‌کنم این مساله عجیب باعث می‌شد فیلم از شیوه معمول تولید سینمای بدنه فاصله بگیرد. ولی من به مساله به این نحو نگاه می‌کردم و به دنبال آن بودم که داستان را به شیوه منحصربه‌فردی تعریف کنم. از این شیوه برای هر داستانی استفاده نمی‌کنم، مگر اینکه داستانی باشد که در شهری کوچک اتفاق می‌افتد. آن وقت وجود این شایعه‌ها مناسب به نظر می‌رسد. من به دنبال راهی می‌گشتم تا چنین چیزهایی را در فیلم جا بدهم و چیزی که باعث می‌شد بعضی‌ها از بودنش در فیلمنامه احساس نگرانی کنند، در نهایت به بخش محبوب بعضی از مردم تبدیل شد که مثلا می‌گفتند «آه، من همه آن آدم‌ها را دوست دارم»، یا اینکه «چه آدم‌های بامزه‌ای در آن هستند.» خوشحال شدم از اینکه دیدم همان‌طور که انتظار داشتم، عمل کرد.

,گفت‌وگو با کارگردان و بازیگر فیلم برنی ریچارد لینکلیتر,جک بلک,فیلم برنی,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


چطور به این نتیجه رسیدید که به برنی به عنوان مظهر مجسم سخاوت نگاه کنید و با اینکه دنی باک در پیگیری عدالت چهره موجهی دارد، او را خودبزرگ‌بین و پرخاشگر بدانید؟ آیا کسب اطمینان از اینکه باک مورد تهمت قرار نگرفته باشد، کار دشواری بود؟

ر. ل: از دیدگاه متیو، شما تنها آدم عاقل این شهر هستید. منظورم این است که حرف شما موجه و معقول است. شما تنها فردی هستید که بدون تاثیر پذیرفتن از کارهای افراطی که این شخص انجام داد، به او نگاه می‌کنید.

م. م: چالشی که می‌خواستم مورد توجه قرار بگیرد و از وقتی این کار شروع شد تلاشم را کردم، این بود که طوری آب و تاب دادن و خودنمایی‌های او را نشان بدهم که از او کاریکاتور نسازم. چون او بسیار بیرونی می‌شود و یک شومن است. نمی‌خواستم گفته شود: «اوه، باورم نمی‌شود که این یک آدم واقعی باشد»، چون دنی باک یک شخص واقعی است و وجود دارد. همچنان یک شخصیت متظاهر است اما بر این مبنا که «من راست می‌گویم و کارم برقراری عدالت است.» تا وقتی به مساله قضاوت و عدالت چسبیده‌ام، سر جای خودم هستم. این شخصیت می‌گوید کارش این است. همه واقعیت‌های دیگر، گفته‌های دیگر، از روی احساسات نیست. مهم نیست که از او خوش‌تان می‌آید یا نمی‌آید، وقتی بلافاصله بعد از این حرف‌ها می‌گوید «و بهتر است شب‌ها درِ خانه‌تان را قفل کنید» و جملاتی اضافه می‌کند که یعنی بترسید، لولو خورخوره دارد می‌آید. به نظرم احتمالا دنی باک فکر نمی‌کرد که این حرف‌ها واقعیت دارد، ولی نشان دادن آنها مفید بود.

ر. ل: نمی‌دانم آیا او درباره خودش این‌طور فکر می‌کرد یا نه، ولی آنجا یک دادگاه بود و در آنجا نمی‌توانستید از روی «ظاهر» دنی باک درباره واقعیت او قضاوت کنید و فکر نمی‌کنم تماشاگران فیلم می‌توانستند آن را باور کنند. دنی باک واقعی حتی از این هم فراتر می‌رود و نسخه ظریفی که متیو از او ساخته است با مورد واقعی مقایسه می‌شود. شما قبلا جمله‌ای گفتید که او را مثل «فرشته مرگ» توصیف کردید. من با چشم خودم او را روی پلکان دادگاه دیده بودم و دقیقا مثل توصیف شما بود. منظورم این است که درست زدید به خال و همان را گفتید که من می‌خواستم، یعنی اینکه بله، ما لحظه‌های واقعی را بازسازی کرده‌ایم.

اخبار اکاایران

تبلیغات