جدیدترین مصاحبه با فرزاد حسنی - بیوگرافی بازیگران ، بیوگرافی هنرپیشه ها

جدا از حضور چهره های سرشناس ورزشی و سینمایی هنگام سال تحویل در شبکه های گوناگون، امسال، حضور یک نفر بیشتر از بقیه جلب توجه می کرد. «فرزاد حسنی»، مجری باسابقه رادیو و تلویزیون که با نحوه اجرایش آشنا هستید، امسال با حضور در شبکه 3، لحظات خاطره انگیزی را رقم زد. او که طی سال های اخیر با حضور در تله فیلم ها، تله تئاترها  همچنین اجرای برنامه های تخصصی سینمایی در رادیو، نشان داده دوست دارد توانایی هایش در این عرصه را نیز به رخ بکشد، اخیرا با ایفای نقش در فیلم های «شش نفر زیر باران» و «آمین خواهیم گفت»، قصد دارد جدی تر دنیای بازیگری را تجربه کند، با مجری پرطرفدار «کوله پشتی» (که هنوز هم تعصب خاصی روی آن دارد)، درباره دوری چندساله اش از تلویزیون، حضور در سینما و دلایل زیاد صحبت نکردنش سخن گفتیم.


  •     سال 89 سال بسیار خوب و پرباری برای من بود، چراکه نخستین سال سینمایی من به حساب می آمد و از نیمه دوم آن، درگیر کارهای سینمایی ام بودم . ممکن است مخاطبانی که اجراهای مرا در تلویزیون دیده اند، وقتی با من در قالب یک نقش سینمایی روبه رو شوند، برای شان قابل هضم نباشد که فرزاد حسنی بازیگر را هم بپذیرند، درحالی که کار اصلی من بازیگری است اما چون 4-3 سال پیش اجراهای زیادی در تلویزیون داشتم و حضورم در بازیگری کم رنگ بوده، بیشتر با اجراهایم من را می شناسند تا بازیگری.
  •     در این 4-3 سالی که از تلویزیون دور بودم، خودم را بیشتر در بازیگری محک زدم که ماحصلش حضور در چند تله فیلم، تله تئاتر و نمایش های رادیویی بود و سال 89 هم که به حضور در فیلم سینمایی «آمین خواهیم گفت» به کارگردانی سامان سالور منجر شد.
  •     وقتی یکی مثل سامان سالور پیشنهادی به من می دهد، به نظرم بسیار عاقلانه و هنرمندانه است چون فکر می کنم در کارش بسیار متبحر است و نه در سطح داخلی  بلکه در سطح جهانی امتحان پس داده به همین دلیل احساس کردم ارزشش را دارد موهای سرم را بتراشم و با وجود اینکه 3-2 پیشنهاد دیگرم را به دلیل این کار از دست دادم اما از اینکه در «آمین خواهیم گفت» ایفای نقش کرده ام، بسیار خوشحالم. قسمت هایی از این کار را دیده ام و مطمئنم کار بسیار خوبی خواهد شد و مردم درباره اش قضاوت خواهند کرد.
  •     احساس کردم باید زمانی وارد سینما شوم که کمی آمادگی در خودم احساس کنم و فکر می کنم این آمادگی تا حدودی برای برداشتن گام های اولم در این عرصه، به وجود آمده است. 
  •      به نظرم سینمای ما به همه نوع فیلمی نیاز دارد، یعنی هم فیلم تجاری باید ساخته شود، هم فیلم معناگرا (که بین مخاطبان عام جدیدالولاده است!) و هم فیلم فرهنگی. فقط با این شرط که اگر قرار است فیلم تجاری ساخته شود، فیلم «خوب تجاری» ساخته شود، بقیه حوزه ها نیز همین طور. اگر قرار باشد در فیلمی بازی کنم، حتما باید خوب باشد تا پیشنهاد بازی در آن را قبول کنم.
  •      بازیگری یعنی بازی کردن. تمام جوایز، سیمرغ ها، نخل های طلا، خرس ها و شیرهای نقره ای و...، این ها همه به وجود آمده اند که ما به درست بازی کردن مان فکر کنیم، آنها مشوق درست بازی کردن ما هستند. نباید هدف مان باشند بلکه باید انگیزه مان باشند برای درست بازی کردن، این ها توشه راه هستند، نه مقصد.
  •     برای سومین بار است که ویژه برنامه سال تحویل را من اجرا می کنم. مسلما ترجیح اول من هنگام سال تحویل، در کنار خانواده بودن است اما کار ما هم مانند خیلی از مشاغل دیگر، مقتضیات خاص خودش را دارد و دیگر به آن عادت کرده ایم. اکثر کسانی که در این استودیو حضور دارند، از دوستان قدیمی ام هستند که بارها در برنامه های مختلف تلویزیونی با یکدیگر همکاری کرده ایم و خاطرات خوبی با هم داریم. فرق من با دوستان پشت صحنه مان در این است که حداقل خانواده من به واسطه تلویزیون، می توانند من را ببینند اما خانواده این دوستان، نه! به همین دلیل فکر می کنم هنر این ها از من بیشتر است و کارشان هم از من سخت تر.
  •    به نظرم جامعه، اخلاق ها و رفتارهای اجتماعی امروز ما به صراحت احتیاج دارند، البته این صراحت یا رک بودن، نباید با رکیک بودن اشتباه گرفته شود! صراحت یک مجری یا منتقد باید در حد عریان کردن حقایقی باشد که احتیاج به عریان شدن دارند، صراحت برای تبیین مناسب یک موضوع است. وقتی خود من مثلا در برنامه رادیویی «نمای نزدیک» جشنواره فیلم فجر قصد دارم با کمک دیگر اساتید یک فیلم را در حضور کارگردانش نقد کنیم، به عنوان یک منتقد، نباید از انجام آن اِبا داشته باشم یا بترسم! در کل، همواره سعی کرده ام آنچه حقیقت است را برای مردم بازگو کنم و انعکاس دهم و احساس می کنم هم مردم این شیوه را می پسندند، هم مسئولان دوست دارند حقیقت به خاطر حقیقت بودنش بیان شود و از این شیوه استقبال می کنند.
  •     حضور در رادیو و تلویزیون را تقریبا همزمان شروع کردم، رادیو و تلویزیون مثل پدر و مادرم هستند، بنابراین نمی توانم بین آن ها فرقی بگذارم و بگویم این یکی را از آن یکی بیشتر دوست دارم چون نمی توانی بگویی پدرت را بیشتر دوست داری یا مادرت را. اما جفت این ها را از سینما بیشتر دوست دارم، حتی فضای سریال های تلویزیونی را به سینما ترجیح می دهم. 
  •      همواره معتقدم یک مصاحبه کننده خوب و یک موضوع جذاب باید وجود داشته باشد که آدم بخواهد مصاحبه کند، شاید بد نباشد گاهی اوقات آدم برای مدتی صحبت نکند، به همین دلیل زیاد اهل مصاحبه نیستم.



,تفاوت من با دیگر دوستان پشت  صحنه فرزاد حسنی,چهره ها,فرزاد,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


خصلت خاصی دارم که تا مطمئن نباشم کاری که می خواهم انجام دهم خوب از آب درمی آید، سمتش نمی روم، حالا چه در اجرا باشد، چه ترانه سرایی، چه بازیگری و....

منبع : مجله زندگی ایده آل

اخبار اکاایران

تبلیغات