حامد بهداد: بازیگران اسب نیستند! - بیوگرافی بازیگران ، بیوگرافی هنرپیشه ها

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد حامد بهداد: بازیگران اسب نیستند! ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت بیوگرافی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

تهران امروز:  حامد بهداد یک ستاره است. سینمای ایران خیلی به ستاره پروری اعتقادی ندارد اما بهداد با طرفداران زیادش این معادله را به هم ریخته. بخشی از ستاره بودن او به بازی اش برمی گردد و بخش دیگر به صراحت و حرف زدنش. بازی او آمیزه ای از تکنیک و احساس است.

 پارامتر مهمی که تمام بازیگران سینما به دنبالش هستند اما بهداد از همان نخستین کارش نشان داد که در این حوزه بازیگر شش دانگی است. تکنیک های اجرا را خوب می شناسد و بازیگر بامطالعه ای است و در خرج کردن احساساتش هم، نه تنها غریبگی نشان نمی دهد که از بروز تمام و کمال (و گاهی حتی بیش از اندازه) آن هم ابایی ندارد.

 حامد بهداد فیلم به فیلم رشد کرد و به کمال نزدیک شد. فیلم هایش بیشتر و بیشتر دیده شدند و نام حامد بهداد فراگیر شد. با بهداد به بهانه دو فیلم در حال اکرانش گفت و گویی انجام داده ایم که خواندنش خالی از لطف نیست.


حامد بهداد: بازیگران اسب نیستند!
,حامد بهداد: بازیگران اسب نیستند! حامد بهداد,بازیگر,گفتگو,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


اجازه بدهید با این سوال وارد روند گفت وگو شویم که دلیل این همه محبوبیت فزاینده ات را در چه عاملی می دانید؟

زحمت کشیدم. در حوزه بازیگری به جایی رسیده ام که جزو برنامه ریزی ام بوده و اینکه حواسم به این نکته معطوف بود که در حقیقت بازیگری نفوذ کنم و اینکه در ذهن ورود کنم: هم در ذهن خودم و هم در ذهن سینما. البته از دیگران هم الگو برداشتم و همین می تواند پیشنهاد خوبی برای کسانی باشد که می خواهند وارد سینما شوند. بازیگری برای کسانی که استعداد دارند،کار سختی نیست. من مستقیم و غیرمستقیم از سینمای خیلی ها یاد گرفتم؛ هم سینمای اساتید و هم بازی بازیگران بزرگی مانند خسرو شکیبایی، مهدی هاشمی، حسین پرورش، پرویز پرستویی، رضا کیانیان، گوهر خیراندیش و خیلی های دیگر. اساتید خیلی خوبی داشتم و در حقیقت همان جایی که بازیگری معنا پیدا می کند را نشانه گرفتم.

به نظر خودتان دلیل انتخاب شما برای نقش حامد آبان از سوی مهرجویی، آن حالت مالیخولیایی بازی ات بوده یا دلیل دیگری داشته؟

مالیخولیایی را من از زبان تو می شنوم. بازی من در خدمت روایت است. سرعت زیادی دارد و تابع شیوه ای کلاسیک و مدون است. من به این شکل بازی می کنم. باور کن اگر مهرجویی می خواست، من جور دیگری برایش بازی می کردم.

از این گذار به بحث قهرمان در فیلم های مهرجویی می رسیم و این سوال مهم که آیا حامد آبان می تواند قهرمانی ماندگار در پرونده کاری مهرجویی باشد؟

می تواند ماندگار باشد اما نه به اندازه قهرمانان فیلم های «هامون»، «بانو» و «لیلا».

دگردیسی حامد آبان را تا چه میزان باورپذیر می دانید؟اینکه قهرمان فیلم با خواندن یک کتاب، تا این میزان دچار انقلاب درونی شود.

تو در «نارنجی پوش» مهرجویی با انسانی مواجهی که خیلی باهوش است و سرعت عمل ذهنش هم بسیار بالاست به گونه ای که از یک چیز موثر، زود تاثیر می پذیرد. به قول معروف در خانه اگر کس است، یک حرف بس است. اگر در کاسه سر یک آدم مغز باشد، یک کتاب که خیلی زیاد است، یک کلمه هم می تواند متحولش کند. اینکه خیلی ها از صد تا کتاب و حرف عبرت نمی گیرند به این دلیل است که کاسه سر آنها از مغز تهی است. ما این همه زشتی را در جامعه می بینیم اما جلویش را نمی گیریم. می خواهیم همینطور عمرمان بگذرد، حرف بزنیم و گوشه پایمان را بخارانیم. این کاراکتر باهوش و باسواد «نارنجی پوش»، همینطور بی دلیل شکل نگرفته. خالق چنین کاراکتری خودش از معدود کارگردانان باسواد و با دانش سینمای ماست.

,حامد بهداد: بازیگران اسب نیستند! حامد بهداد,بازیگر,گفتگو,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


دلیل این استقبال قابل توجه از «نارنجی پوش» را تابع چه علتی می دانی؟سبک روایت یا چهره هایی مانند مهرجویی یا بهداد؟

مهمترینش زبان کودکانه فیلم است. به نظرم مردم جامعه ما مملو از عصبیت، خشم و خشونت هستند به گونه ای که روحیه شان را از دست داده اند.گرانی، اقتصاد مریض، مرگ و میر و... سبب شده تا خشم مردم جامعه بالا برود. آمار درستی از خشونت جامعه نداریم اما احساسش می کنیم. ما که نمی توانیم به احساس خودمان دروغ بگوییم. درام، تلخ است اما ماجرای «نارنجی پوش» نمی رود سراغ تلخکامی کاراکتر پایین شهر یا بالای شهر. مهرجویی از یک جای کم صدمه تر با یک زبان شوخ و کودکانه مطلبش را توصیه و وصیت می کند. مهرجویی پیچ و خم های درام را ساده می کند و در هشتمین دهه زندگی اش، به ما وصیت می کند که درونتان را بشویید اگر می خواهید بیرونتان تمیز شود. توصیه می کند بیرونتان را بشویید اگر می خواهید درونتان تمیز شود. وقتی تمام هوای شهر ما، از دود سرب و گاز و گازوئیل پر است، مردم چطور زندگی کنند؟

شما چطور کنار رودخانه و دریا را تمیز نمی کنید؟چرا دریای خزر سال به سال کثیف تر از پارسال است؟ شما به عنوان یک شهروند می روید بام تهران برای پیاده روی، می روید تا ورزش کنید. آنجا محل پیاده روی و آرامش است.اما تعداد زیادی اتوبوس در آن محل قرار داده اند تا در مکان پیاده روی مردم گاز دهند و رد شوند. یعنی نمی دانند که در محل پیاده روی مردم نباید آلودگی ایجاد کنند؟ما آنجا می رویم برای پیاده روی نه اینکه برویم دود اتوبوس بخوریم. مگر دور میادین اصفهان،مشهد و شیراز، اسب و درشکه نبود و صدای زنگ اسب ها به گوش نمی رسید. بوی سرگین آن اسب ها خیلی بهتر از بوی دود بنزین و گازوئیل است و با طبیعت خواناست. این گونه نه مردم ما فرهنگ پاکیزگی را دارند و نه مسئولین ما. همه مزاحم هم هستیم.

علاقه زیادی به ایفای نقش قهرمان در قالب کلاسیکش دارید. درست مانند نقشی که در «جرم» ایفا کردید و با اینکه قهرمان نوشتاری سناریو فرد دیگری بود، تو در قامت یک قهرمان درخشیدی، با همان مولفه ها و شاخصه های یک قهرمان کلاسیک.

من علاقه مندم که شیوه های مختلف بازیگری را تجربه کنم. هم طبق زبان مهرجویی بازی می کنم و هم بر اساس شیوه دلخواه بازیگری کیمیایی.

و بنا بر همین تعریف شماست که در فیلمی مثل «انتهای خیابان هشتم» بازی کردید که شاید به دلیل بصری، کمتر از یکی، دو نقش دیگر دیده شوی اما اگر قهرمانی را برای آن فرض کنیم، باز هم در شمایل آن قهرمان کلاسیک ظاهر شدی.

آن نقشم، بهترین نقش فیلم است. آقای امینی قبل از همه، فیلمنامه را به دست من داد تا خودم، نقش خودم را تعیین کنم و من هم نقش موسی را برگزیدم. من این فیلم را دو بار دیدم و در هر دو بار از انتخابی که کردم به شدت راضی بودم.

,حامد بهداد: بازیگران اسب نیستند! حامد بهداد,بازیگر,گفتگو,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


از این جواب می خواهم به این سوال برسم که اصلا مبنای انتخاب تان برای بازی در فیلم پیشکسوتانی مانند مهرجویی و کیمیایی و از طرفی دیگر کارگردانان جوانی مانند امینی و... به چه چیزی بر می گردد؟

به احساسم برمی گردد. ببین من دیگر خودم را پیدا کرده ام.کارم درست است و همین راه را ادامه می دهم که قلبم به من گفته و الان هم به همان نتیجه ای رسیدم که تو سوال اولت را با آن شروع کردی.

در این مسیر موفقیت، مثلا فیلمی قرار دارد به نام «قبرستان غیرانتفاعی» که نه فیلم خوبی است و نه وجه انتخاب های درست شما را نشانه گرفته.

ببین من دارم کار می کنم. من تا معروف شوم در خیلی از کارهای ضعیف بازی کردم که «قبرستان غیرانتفاعی» در مقابل آنها کازابلانکاست. من تا به اینجا برسم خیلی زحمت کشیدم. امرار معاش، حق طبیعی من است. چرا همواره باید یک فیلم خوب به من کمک کند تا درآمدی کسب کنم. من از کارگردانی مانند عبدالرضا کاهانی پولی نگرفتم، من با مهرجویی یا کیمیایی سفید امضا می کنم. جامعه، آزاری به من نمی رساند، این من هستم که از امتیازاتم کم می کنم. پول، جاهای دیگری می رود. ارقام میلیاردی به دلار در دست کسانی است که ما این ها را نمی بینیم و اصلا نمی دانیم این افراد چه کسانی هستند. من در صنف فقیری به نام «سینما» مشغول به فعالیت هستم.

پس با این تفاسیر از این موضوع ترس ندارید که از میزان محبوبیت تان در میان هواداران کاسته شود؟ شاید تقصیر خودت باشد که توقع ها را نسبت به خودتان خیلی بالا برده اید.

همانطور که توقع ها را خودم بردم بالا، خودم هم آن را پایین می آورم. ببین من برای حقیقت کار کردم بنابراین مردم طرفدار حقیقت هستند و این حقیقت است که برایش کف می زنند و سوت می کشند. من این خیل مشتاق را مربوط به خودم نمی دانم.

,حامد بهداد: بازیگران اسب نیستند! حامد بهداد,بازیگر,گفتگو,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


به فرم بازیگری تان برگردیم و اینکه گهگاه احساس می شود بازی از کنترل تان خارج شده است. مثال می زنم: فیلم «پرتقال خونی» رگه های روایتی مشابهی به لحاظ نقش شما در فیلم «سعادت آباد» دارد اما شمایل بازی تان در این دو فیلم متفاوت است. واضح تر بگویم بازی شما را در «پرتقال خونی» خیلی کنترل شده دیدم.

در یک فیلم باید کارگردانی حاکم باشد تا تو را اذیت کند. نباید همین طور تو را به حال خودت رها کند بلکه باید به شکلی اصولی، دست و پای تو را باز کند. متاسفانه برخی کارگردانان فکر می کنند به جای انسان، با اسب سر و کار دارند. آدم، اسب را کنترل می کند. البته کارگردانانی این چنینی یکی،دو بار به پست من خوردند. کارگردانان این چنینی بهتر است بروند گله دار بشوند. وقتی با انسان مواجهی و سنگ انسان بودن را به سینه می زنی، باید بدانی که با چیزی به نام ذهن مواجه هستی. در کارگردان باید با ذهن من مواجه شوی و آن شیطنت های ذهن را که دست آدمی نیست، کنترل کنی تا از بازیگری که خودت انتخابش کردی، بهترین استفاده را به عمل آوری. البته سوء تفاهم نشود. منظور حرف های من اصلا سیروس الوند نیست. طبق سوالی که پرسیدی می گویم شاید شیوه بازیگردانی آقای الوند در آن فیلم،در مورد من اشتباه بوده باشد.

خودتان ایرادی در شکل بازی تان می بینید؟مثلا فن بیان؟

بله اشکال هست. البته ایرادی ندارد. من روی فن بیانم کار کردم. ایراد کوچکی دارد و اینکه کمی تند حرف می زنم. سرعت حرف زدنم بالاست و دلیلش این است که در دوران دانشجویی ام نتوانستم صدایم را پرورش دهم. میکروفون هم تنالیته صدای من را به صورت کامل جذب نمی کند و دوستان هم در موقع صداگذاری، در مورد لول صدایم مراعات نمی کنند.

شما در سینمای ایران در شمایل یک ستاره هستی.گونه ای از بازیگران ستاره ما با توجه به فیزیک ظاهری تبدیل به ستاره شدند و عده ای دیگر نیز بنا بر بازی محتوایی و پرصلابت خود به این درجه می رسند. حالا شما چه فرقی را میان این دو گروه می بینی؟ ضمن اینکه شخصا معتقدم متعلق به دسته دوم این تعریف هستید.

ببین، معنی ستاره را نمی دانم. به نظرم بازیگر باید مثل مارلون براندو همه چیز را با هم داشته باشد. در اینجا سینما امری بسیار چیپ است که یک قصه سفارشی و فرمایشی به آن می دهند و دوستانی که هیچ سوادی در زمینه سینما ندارند در برنامه «هفت» به عنوان کارشناس حاضر می شوند. در حالی که هیچ سررشته ای از سینما ندارند. طوری شده که به دست این ها دوربین داده اند و این ها هم 4 تا جوک و جمله را جمع کردند کنار هم و اسمش را فیلمنامه گذاشتند. از آن طرف برنامه، مصاحبه مهرجویی است که فلسفه و دانش از آن می بارد و از طرف دیگر کارشناسی که اصلا دیالوگ سینمایی را نمی شناسد، اصلا هنر را نمی شناسد و این می شود که سینمای ما بدتر از افغانستان است. وقتی عباس کیارستمی در ژاپن فیلم می سازد، خب این یعنی چه؟وقتی مهم ترین و بزرگ ترین اشخاص این سینما با آن قهر هستند، وقتی در خانه صنفی اش را می بندند، این اسمش می شود ملوک الطوایفی که هر کسی راجع به سرنوشتش تصمیم می گیرد.

,حامد بهداد: بازیگران اسب نیستند! حامد بهداد,بازیگر,گفتگو,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


پس چرا با این وضعیت آن پیشنهاد خارجی را نپذیرفتید(قرار بود حامد بهداد در فیلمی از آنجلوپلوس فیلمساز معروف ظاهر شود و حتی برای تست هم رفت) و در اروپا مشغول به بازی نشدید؟

آن چیزی که همه جا پیچید شایعه بود و اصلا پیشنهاد مهمی نبود. آن جلسه هم جلسه ای الکی بود. اگر جدی بود که دنبالش را می گرفتم. دیدم پیشنهاد آنها آبکی است و اصلا سر و ته ندارد. من هم برگشتم تهران. آنچه مهم است این است که در این شرایط، کمی از خودخوری های همدیگر را دور بریزیم و به فکر سینما باشیم.طبیعی است که سرنوشت سینما و تئاتر ما به چنین روزی می افتد. اولش نان و پنیر است و دوم کلمه و ادبیات و فرهنگ. وقتی کسی گرسنه است چطور برود فیلم تماشا کند؟زندگی انسان باید اول تامین باشد تا بتواند افزایش پیدا و توسعه یابد اما مشکل آنجاست که ما برای این توسعه، برنامه ای نداریم.

چرا با توجه به اعلام قبلی، در برنامه «هفت» این هفته حضور نداشتید؟

من اولا سرگشته و شیدای آقای مهرجویی هستم. آقای جیرانی هم از دوستان خوب من است. اما کسالت داشتم و الان، همینطور که می بینی سرما خورده ام.اما خیلی دلم می خواست که به خاطر تشکر از مهرجویی و به خاطر طرفدارانم در این برنامه حاضر شوم که متاسفانه قسمت نشد.

در این موقع از سال سرما کجا بود؟

مثل اینکه خودت بدتر از من خانه نشین هستی. مگر ندیدی این چند روز چقدر باران و بوران بود.           

اخبار اکاایران

تبلیغات