خشایار اعتمادی کجاست؟ - بیوگرافی بازیگران ، بیوگرافی هنرپیشه ها

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد خشایار اعتمادی کجاست؟ ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت بیوگرافی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

 روزنامه تهران امروز: بچه های نسل اول پاپ خیلی اعتقادی تر به کارشان نگاه می کردند. شهرت برایشان مطرح نبود. در واقع می خواستند که کار خوب ارائه کنند. وقتی کار خوب ارائه می کردند، ناخودآگاه مشهور هم می شدند.

همه به دنبال معرفی کار خوب دراین حوزه بودند برای همین در انتخاب شعر و آهنگ و همه چیزش خیلی دقت می کردند. همه اینها مهم بود. صدا وسیما هم کمک های زیادی کرد. در اولویت بندی هایش، پخش موسیقی پاپ هم وجود داشت
.

یک سوالی که درباره شما وجود دارد این است که چرا اینقدر دیر به دیر آلبوم منتشر می کنید؟

مسئله این است که من هیچ وقت از سکوتم نگران نیستم، از حضور بی تاثیر نگرانم. به نظر من یک هنرمند تا زمانی که حرفی برای گفتن نداشته باشد نباید در صحنه حاضر باشد. در واقع حضور به هر دلیل و هر بهانه ای پسندیده نیست. باید هنرمند برای حضورش دلیل داشته باشد و علاوه بر آن، با دست پر هم باشد. اتفاقا من فکر می کنم اگر هنرمند حضور مستمر داشته باشد ولی این حضور خوب و تاثیرگذار نباشد، حتی دافعه هم می تواند داشته باشد. شاید این حضور طولانی در مدت زمان کوتاه برای طرفدارانش خوشایند باشد اما در دراز مدت عادت می شود و حتی طرفدارانش را هم از دست می دهد.

 گاهی پیش آمده که افرادی در مقطعی از زمان خیلی پرسر و صدا حاضر شدند ولی بعد از مدتی عادت شدند و اصلا هم برای چهره شان مناسب نیست. اساسا کار هنری نیاز به فکر و تحقیق دارد. هر هنرمند باید با در نظر گرفتن سلیقه و نیاز مخاطبش برایش کار کند. من فکر می کنم اگر مخاطب را بشناسیم و بدانیم چه می خواهد، سطح کار به اندازه مطالبه مخاطبان بالا می آید و فکر می کنم این مخاطبان هستند که در واقع به هنرمند می گویند چه بخواند و چه نخواند. همه اینها یک نگاه کلی به انتشار آلبوم است که برای من وجود دارد.


فکر می کنید در این سال هایی که در این حوزه فعالیت می کنید تعداد آلبوم هایی که منتشر کرده اید قانع کننده است؟

من از سال 74 که وارد موسیقی پاپ شدم و اولین آلبومم را منتشر کردم تا الان که حدود 15 سال می گذرد، 10 آلبوم اختصاصی منتشر کرده ام. در این میان، 4 آلبوم هم منتشر کرده ام که با دیگر دوستانم آنها را خوانده ام. علاوه بر اینها، 100 ترک هم ترانه جداگانه اجرا کرده ام. اگر به این کارنامه نگاه کنیم و به صورت نسبی در نظر بگیریم، حضور من یک حضور منطقی بوده و انتشار آلبوم هایم در فاصله های طولانی اتفاق نیفتاده.

من فکر می کنم انتشار 10 آلبوم در 15 سال، منطقی است. من حتی ترک هایی را هم برای صدا وسیما اجرا کرده ام که نشان از حضورم در صدا و سیما نیز دارد. به لحاظ تولید آلبوم و ترک و حتی اجرای کنسرت، حضور کمی نداشته ام. شاید این حرف شما از این منظر باشد که در این چند سال اخیر یعنی در این 5-6 سال، حضور پررنگ و فعالی نداشتم. اما این، مقداری هم به نبودنم در صدا و سیما مربوط می شود. البته این اتفاق هم دلیل خاصی ندارد.


,خشایار اعتمادی کجاست؟ خشایار اعتمادی,موسیقی پاپ,خواننده,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


چه چیزی باعث می شود که حضورتان در تلویزیون کم باشد؟

صدا و سیما سیاست های خاص خودش را دارد. من به درست یا غلط بودن این سیاست ها کاری ندارم. گاهی پیش آمده که با آنها همکاری می کنم و گاهی هم نمی کنم. نگاه من، به عنوان یک هنرمند یا خواننده اگر هم افق با سیاست های صدا و سیما باشد، حتما با آنها همکاری می کنم و این اتفاق هم افتاده. در جاهایی که نگاهمان، نگاه همسویی بوده با آنها همراهی و همکاری داشتم. هر گاه احساس کردم می توانم در برنامه ای حضور داشته باشم که این حضور، یک حضور تاثیرگذار باشد، حتما در آن برنامه حضور داشتم و هنرم را عرضه کرده ام. در هیچ برنامه ای صرف اینکه بخواهم خودم را نشان دهم، حاضر نشده ام.

مسئله اینجاست که هنرمندان با خوانندگی در سریال ها می توانند حضور فعالی در صداو سیما داشته باشند. تصور کنید یک خواننده، یک شعری را برای یکی از سریال های قسمتی می خواند که آن ترک، با بازپخش سریال، 180 بار شنیده می شود. بعضی از همکاران من این گلایه را دارند که خوانندگی سریال ها در انحصار تعداد خاصی از خواننده هاست. اگر دقت کرده باشید تقریبا سه، چهار خواننده هستند که تیتراژ سریال ها را می خوانند. نه اینکه من دلم نخواهد که تیتراژ بخوانم ولی این اتفاق خیلی دغدغه ام نیست. ولی در این مورد به بقیه همکارانم حق می دهم که بخواهند گله داشته باشند.

آنها می خواهند خودشان را در این رسانه نشان دهند و حق هم دارند. من خودم از همین جایی که در آن قرار دارم راضی هستم و بیشتر از این هم نمی خواهم. شاید یک دلیل اینکه دنبال مطرح شدن در تلویزیون نمی گردم این باشد که نمی خواهم در مظان این حرف ها باشم. برای همین هم خیلی سمت این کار نمی روم. اتفاقا خیلی از طرفداران به من می گویند که چرا در تلویزیون کاری اجرا نمی کنم ولی مسئله اینجاست که تهیه کننده باید از من بخواهد و من را دعوت کند و چون این کار را انجام نمی دهد برای همین من هم اصراری برای این کار نمی کنم.


از نظر اجرای صحنه ای در چه وضعیتی هستید؟

به لحاظ اجرا هم می توانم بگویم من بیش از 100 کنسرت اجرا کرده ام. حتی در 3 جشنواره بین المللی شرکت کرده ام. در جشنواره کشورهای مسلمان که در بوسنی برگزار می شد شرکت کردم و اتفاقا به عنوان خواننده برتر هم انتخاب شدم. اولین باری که جشنواره موسیقی فجر، بخش کنسرت های پاپش را راه انداخت، من اولین خواننده پاپی بودم که در آن جشنواره اجرا داشتم.

,خشایار اعتمادی کجاست؟ خشایار اعتمادی,موسیقی پاپ,خواننده,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


 این کنسرت در سال 86 با حضور 78 نوازنده به روی صحنه رفت. اتفاقا خود من از کسانی بودم که با دبیر جشنواره رایزنی هایی انجام دادم که منجر به حضور موسیقی پاپ در این جشنواره شد. از آن سال به بعد دیگر اجرایی نداشتم چون دیگر از من دعوتی به عمل نیامد. من هم برای حضور اصرار نکردم. با اینکه جزو بانیان حضور موسیقی پاپ در تنها جشنواره بین المللی موسیقی ایران بودم ولی باز هم برای حضور در آن اصراری نداشتم.

آیا قبول دارید هر چقدر هم، کار خوب منتشر کنید ولی اگر نبودتان طولانی مدت شود تعدادی از مخاطبانتان را از دست می دهید و بعضی از طرافدارانتان از برگشت دوباره تان ناامید می شوند؟


تا حدودی این حرف را قبول دارم. ولی باز هم معتقدم اگر بعد از یک غیبت طولانی یک حضور تاثیرگذار داشته باشم، انگیزه در میان مخاطبان ایجاد می شود. به نظر من، هنرمند باید جریان داشته باشد. یعنی در تمام آن دورانی که آلبومی منتشر نمی کند، اسمش و گاهی اجراهایش وجود داشته باشد که از یاد نرود تا وقتی یک آلبوم خوب منتشر می کند، مردم باز به سمت آن بروند. وقتی هم این آلبوم منتشر شده، آلبوم خوبی باشد، همه می فهمند که این هنرمند هنوز کاریزماتیک است. طبق همان چیزی که گفتم، اگر بعد از دو سال و نیم بیایم ولی با کار خوبی که تاثیرگذاری اش بالاست، می توانم حضورم را دوباره برگردانم.

آن زمانی که اوج حضور شما در موسیقی پاپ بود یعنی همان اوایل کارتان، در اواسط دهه هفتاد، خیلی طرفدارانتان بیشتر بود و حتی می توان گفت سر و صدایی که کار شما در آن زمان کرد خیلی بیشتر بود. ولی الان دیگر این هیجان درباره کارهایتان کمتر شده و خیلی ها معتقدند در واقع حضور و تاثیر شما کمرنگ تر شده. حتی خیلی ها دلیل گل کردن شما در آن زمان را هم شباهت صدایتان به خواننده ای می دانستند که طرفداران زیادی داشت. خودتان اینها را قبول دارید؟

شباهت صدای من به آن خواننده باعث ایجاد یک شوک مثبت در جامعه شد.

شما با این قضیه مشکلی نداشتید که دیگران بگویند شما در حال تقلید صدای او هستید؟


,خشایار اعتمادی کجاست؟ خشایار اعتمادی,موسیقی پاپ,خواننده,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


اصلا! من می دانستم که صدای من همینی است که دارم با آن می خوانم. می شنیدم که دیگران چه حرف هایی می زنند و حتی می گفتند که من دارم صدای او را تقلید می کنم. ولی من می دانستم که این صدای خودم است و هیچ تقلیدی در کار نیست. یک هنرمند چند راه پیش رو دارد یا باید در کارش خلاقیت داشته باشد یا باید الگوبرداری کند. اگر تقلید داشته باشد اصلا پیشرفتی نخواهد داشت. ولی درباره الگوبرداری، هر کسی می تواند الگویی داشته باشد. مثلا من می توانستم صدای همان خواننده را به عنوان الگویم در نظر بگیرم.

حالا برگردیم به همان سوالی که درباره پررنگ بودنتان و به تدریج کمرنگ شدنتان پرسیدم...

در آن مقطعی که ما وارد موسیقی پاپ شدیم، موسیقی پاپ به طور کامل خاموش شده بود و اصلا نوری نداشت. آنقدر بدبینی درباره اش وجود داشت که این موسیقی نمی توانست خودش را به خوبی نشان دهد. در آن زمان، بار سنگینی روی دوش ما که وارد موسیقی پاپ شده بودیم وجود داشت. ما باید سعی می کردیم آن بدبینی ای که وجود داشت را مرتفع کنیم تا بتوانیم در مملکت خودمان کار کنیم. خیلی از کسانی که دل شان می خواست این موسیقی را کار کنند به دلیل اینکه نمی توانستند در کشور کارشان را عرضه کنند مجبور شده بودند که به خارج از کشور بروند ولی ما می خواستیم کاری کنیم که بشود در همین کشور هم موسیقی پاپ کار کرد.

ولی وقتی شروع کردیم باحمایت مسئولین و مردم روبه رو شدیم. در کنارآن، پشتکار خودمان هم بود که باعث شد پیشرفت کنیم. تعدادمان کم بود و نباید اجازه می دادیم صحنه خالی بماند. وقتی در دهه هشتاد تعداد خواننده ها، آهنگسازها و ترانه سراها بیشتر شد باعث شد که یک مقداری فعالیت ما که در آن اوایل وارد کار شده بودیم، کمتر شود. اساسا وقتی تعداد زیاد باشد، یکسری افراد به خودی خود کمرنگ می شوند.

 ولی ما خودمان سعی کردیم از همان حاشیه هم به جریان موسیقی کمک کنیم. به نسل بعد از خودمان توجه می کردیم و تحمل و حمایت شان می کردیم تا راه بیفتند. موسیقی پاپ نیاز داشت که صف خوانندگانش سنگین شود. ولی وقتی نسل سوم موسیقی پاپ وارد کار شدند دیدیم که نسل دوم، تحمل همکاران جدید را ندارند و رقابت ها و تخریب ها شکل گرفت.


,خشایار اعتمادی کجاست؟ خشایار اعتمادی,موسیقی پاپ,خواننده,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


ولی اگر نگاهی به کارهایی که امروزه منتشر می شود بیندازیم و با یک نگاه مقایسه ای با نسل اول موسیقی به آنها توجه کنیم متوجه می شویم که آثار منتشر شده از نسل اول، خیلی باوقارتر، سنگین تر و فاخرتر بود!

بله، بچه های نسل اول خیلی اعتقادی تر به کارشان نگاه می کردند. شهرت برایشان مطرح نبود. در واقع می خواستند که کار خوب ارائه کنند. وقتی کار خوب ارائه می کردند، ناخودآگاه مشهور هم می شدند. همه به دنبال معرفی کار خوب دراین حوزه بودند برای همین در انتخاب شعر و آهنگ و همه چیزش خیلی دقت می کردند. اصلا همه اینها مهم بود. صداوسیما هم کمک های زیادی کرد. به طوری که در اولویت بندی هایش، پخش موسیقی پاپ هم وجود داشت. وقتی تعداد افراد زیاد شد ما به حاشیه رفتیم و دلمان نمی خواست به هرقیمتی میکروفن را نگه داریم.

 از طرف دیگر، نشریات زردی منتشر شدند که به این فضای تخریب دامن زدند. بعضی از آنها به طرفداری از خواننده ای برمی خاستند که خواننده دیگر را زمین می زدند. همه اینها به طور کلی، باعث شدند که ما کنار بکشیم و نخواهیم که به هر قیمت، در راس باشیم.


با همه این حرف ها فکر می کنید ما اصلا بعد از اولین نسل، پیشرفتی در موسیقی پاپ داشته ایم؟ به نظر می رسد کار خوب در این سال ها نداشته ایم!

به نظر من در این دو، سه سال اخیر کمی پیشرفت کرده ایم. متاسفانه در دهه هشتاد با حضور خواننده های زیاد و همینطور شکل گیری ادبیات پوپولیستی و شخصیت لمپنیزم که در عموم کارها وجود داشت باعث شد موسیقی پاپ کمی سخیف شود. ولی در این سال ها، مخاطبان باهوش تر شده اند و دیگر آن کارهای سخیف را نمی پذیرند.

 ما از سال 70 تا سال 80 رشد خوبی داشتیم ولی بعد از آن در سراشیبی افتادیم اما الان دو، سه سالی است که دوباره رو به بهبود رفته ایم. در تمام این سال ها کار خوب هم منتشر شد ولی به دلیل نبود رسانه نتوانست خودش را نشان دهد ولی هنوز کار خوب منتشر می شود.

«من درختم، تو زمین» این شعر با آن صدای خشدار و سنگین خشایار اعتمادی، قطعا یکی از ماندگارترین اثرات موسیقی پاپ است که در اواسط دهه هفتاد منتشر شد. اعتمادی که متولد سال 1350 است با انتشار آلبوم «راز پنهان» در سال 74 به شهرت رسید. وی تاکنون اجراهای زیادی داشته و در سه جشنواره شرکت کرده که از جمله آنها می توان به جشنواره پاپ و ‏ دو جشنواره بین المللی در ایران و جشنواره بین المللی موسیقی مسلمانان سارایوو ‏W.O.M.F‏ اشاره کرد.

به گفته خودش از سال 1373 دنبال راه اندازی جریان موسیقی پاپ در ایران بوده. در سال 76 هم «دل می رود ز دستم» از تلویزیون منتشر شد که اولین کار او بود که از صدا و سیما منتشر می شد. از آثار منتشر شده او می توان به «دلشوره»، «مثل هیچ کس»، «خاتون»، «یادته»، «طعنه»، «لیلا» و... اشاره کرد. ‏او در همین اواخر آلبوم «باید به تو برگردم» را منتشر کرده است. با او به بهانه انتشار این آلبوم و همینطور درباره جریان موسیقی پاپ امروز گفت وگو کردیم.

اخبار اکاایران

تبلیغات