دایان کیتون | آشنایی با دایان کیتون از بازیگران و کارگردانان معروف آمریکایی

آکاایران: بیوگرافی کامل دایان کیتون (بازیگر و کارگردان آمریکایی)

دایان کیتون

آشنایی با دایان کیتون از بازیگران و کارگردانان معروف آمریکاییدایان کیتون

آکاایران: دایان کیتون | آشنایی با دایان کیتون از بازیگران و کارگردانان معروف آمریکایی

در این مطلب با دایان کیتون که از بازیگران و تهیه کنندگان و کارگردانان معروف آمریکایی است آشنا می شوید . اینکه تا به حال چه فیلم هایی بازی کرده است و سبک خاصی از لباس پوشیدن که به راه انداخته است . در ادامه با ما همراه باشید .

دایان کیتون از بازیگران آمریکایی و متولد سال ۱۹۴۶ می باشد .این بازیگر تا کنون برنده جایزه اسکار شده است .از ,
فیلم های این بازیگر می توان پدرخوانده , پاپ جوان , عروسی بزرگ , بچه ننه , یکی باید کوتاه بیاد را نام برد .
او به دلیل لباس های خاصی که می پوشد بسیار معروف شد و سبک خاصی از لباس پوشیدن به سبک شلخته را مد کرد .

دایان کیتون

دایان کیتون (به انگلیسی: Diane Keaton) ‏(زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۹۴۶) بازیگر، کارگردان و تهیه کنندهٔ آمریکایی برندهٔ جایزهٔ اسکار است.
اولین نقش مهم او نقش «کی آدامز» در فیلم پدرخوانده بود.

کیتِن در سال ۱۹۷۷ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را برای فیلم آنی هال از آن خود کرد.

دایان کیتون

آشنایی با دایان کیتون از بازیگران و کارگردانان معروف آمریکایی

لباس پوشیدن خاص دایان کیتون

فیلم شناسی
کارگردان

بهشت
China Beach
Belinda Carlisle
Girl with the crazy brother
تویین پیکز
Wildflower
Unstrung Heroses
مکالمهٔ تلفنی
پاسادنا

بازیگر

پدرخوانده – (۱۹۷۲)
دوباره بنواز، سام (۱۹۷۲)
در خواب فرو رفته – (۱۹۷۳)
پدرخوانده: قسمت دوم – (۱۹۷۴)
عشق و مرگ – (۱۹۷۵)
آنی هال – (۱۹۷۷)
جنایت های دل – (۱۹۸۶)
مادر خوب – (۱۹۸۸)
پدرخوانده ۳ – (۱۹۹۰)
ببین حالا کی حرف می زنه (۱۹۹۳)
معمای قتل منهتن (۱۹۹۳)
اتاق ماروین – (۱۹۹۶)
یکی باید کوتاه بیاید – (۲۰۰۳)
بچه ننه – (۲۰۰۷)
عروسی بزرگ – (۲۰۱۳)
پاپ جوان – (۲۰۱۶ – مجموعهٔ تلویزیونی)

بیشتر بدانید دایان کیتون، بازیگری که فرهنگ لباس پوشیدن را تغییر داد

«لباس هایش قبل از خودش می آیند»، این جمله را من درباره «دایان کیتون» شنیده بودم؛ اما تا زمانی که او را,
ندیده بودم متوجه معنای آن نشده بودم، اگر بخواهم توضیح بدهم باید بگویم که وقتی او را می بینید ,

بهترین توصیفی که پیدا کنید این باشد که او «خیلی دایان کیتونی» است، درواقع او به نوعی الگوی خاص بودن است،
حالا هم به اندازه همیشه… .

دایان کیتون

دایان کیتون

بیوگرافی دایان کیتون

تاثیرگذاری دایان کیتون روی مد

از اواخر دهه ۷۰، زمانی که او واژه «استایل شلخته» را وارد کتاب واژگان مُد کرد، تقریبا همیشه از او به عنوان,
یکی از الگوهای تأثیرگذار روی مد و سلایق عمومی نام برده می شود. او در اواخر همین دهه در فیلم ,
آنی هال درخشید (فیلم نامه این فیلم را نامزدش در آن زمان یعنی «وودی آلن» نوشته ,

و اساس داستان اقتباسی بود از رابطه غریب این دو در آن مقطع) و از آن پس هم شیوه لباس پوشیدنش ,
بسیار معروف شد.

لباس های خاصِ یک مدل خاص

شلوارهای او هم خاص هستند، کاملا «آنی هال» با یک کمربند مثل کمربند وزنه بردارها که طراح لباس او طراحی ,
کرده است. پیراهن راه راه سیاه و سفید با چند زنجیر بزرگ و یک یقه سفت ایستاده هم خاص به نظر می رسد.

زیورآلاتش هم خاص است، چند دستبند و انگشترهای بزرگ و البته بسیار متفاوت با هم و یک مچ بند (بعضی ,
از آنها اصل نیستند، در جعبه جواهراتم هر چیزی را که به نظرم ست باشد، برمی دارم و با هم استفاده می کنم).

موهایش تا سر شانه و نقره ای خاکستری است، چشمانش در پشت عینک سیاه و سفید می درخشد،
حالت صورتش گاه به گونه ای است که احساس می کنی کاملا سرگرم شده و سرحال است,
و لحظاتی بعد حس می کنی همه چیز برای او بی معنی است.

می گویند بخشی از شخصیت او این است که خود را معلق بین رهایی و تردید و همیشه در حالت از دست دادن ,
نشان دهد، درعین حال که به شدت دوست دارد از خودش صحبت کند، به دلیل همین ویژگی ها,
رابطه خیلی خوبی با رسانه ها ندارد.

دایان کیتون

زندگینامه دایان کیتون

ناگهان، احساس پوچی

رابطه مادر و فرزندی دایان کیتون

از او می پرسم با تمام بالا وپایین شدن های مادربودن و تضاد آن با شغلش، حالا احساس می کند که رابطه,
مادر و فرزندی کاملا برای او تحقق یافته است؟ «بله، قطعا، اما خب همه مادران لحظاتی از نگرانی,
و اضطراب و حتی حس پوچی را در زندگی شان تجربه می کنند»،

پس از کمی مکث ادامه می دهد: «این عجیب ترین احساس ممکن است. همیشه حس خوبی داری و مطمئنی ,
کار درست را انجام می دهی، اما ناگهان حس می کنی نکند همه چیز بی فایده و پوچ است.

این باعث ناراحتی من می شود. دائم به این فکر می کنم که آیا آنها خوب زندگی می کنند و آیا درست فکر می کنند؟
آیا همه چیز درست خواهد بود؟».

کیتون خیلی اوقات تک سیلابی است و بسیاری از سؤال ها را با تک جمله پاسخ می دهد (آیا شما احساس,
پیری می کنید؟ بله… آیا فکر می کنی این فیلم فقط مخصوص افراد مسن است؟ نه) گاه انگار روح ,
آنی هال در جسم او حلول می کند و بدل به آدمی متفاوت می شود،

با کلامی غنی و پر از جزئیات و البته گاه شاید کمی نامفهوم، انگار که دارد بلندبلند فکر می کند.

در مقطعی از صحبت، بحث ما به مورد بیماری بولیما (حرص غذا خوردن) می رسد که او در حدود ۳۰ سالگی،
زمانی که نامزد وودی آلن بود، از آن رنج می برد. «آن موقع تمام سعی خودم را می کردم ,
که یک سوراخ بزرگ را پر کنم.

دایان کیتون

آشنایی با دایان کیتون

اشتیاق زیادی برای خوردن داشتم. یک ولع پایان ناپذیر… نه برای یک غذای خاص، این ولع را برای همه چیز داشتم.
نمی توانم آن را توضیح بدهم، توضیح آن خیلی سخت است. هنوز هم نمی دانم چرا این گونه بود،

اما باید به شما بگویم چطور متوقف شدم. برای پنج روز در هفته برای مشاوره نزد یک خانم رفتم.
وضعیتم واقعا بد بود، اما آن مشاوره ها من را نجات داد».

مارجرای بیماری دایان کیتون

آیا وودی آلن درباره آن بیماری اطلاع داشت؟ «نه، نه، هیچ کس نمی دانست. من واقعا این موضوع را از همه ,
مخفی کرده بودم، اما از او درباره این مشاور پرسیدم… خب، بله، شاید هم موضوع را می دانست،
اما مطمئن نیستم. فکر کنم در یک مکالمه از او پرسیدم: شاید من باید پیش مشاور…
آیا کسی را می شناسی؟».

«مدتی طولانی نزد مشاور می رفتم. از همه چیز حرف می زدم اما نه از موضوع اصلی، تا اینکه یک روز,
روی صندلی دراز کشیدم، به او نگاه نکردم و درنهایت همه آن حرف های درونی ام را بیرون ریختم.

گفتم: «می دونی چیه؟ من این جوری هستم و هرگز هم تغییر نخواهم کرد… هرگز نمی تونم خودم رو متوقف کنم…
او اصلا چیزی نگفت. فقط اجازه داد من حرف بزنم. من حرف زدم و حرف زدم و بالاخره احساس راحتی کردم،
چون بالاخره اعتراف کرده بودم. باید بگویم من نابغه مخفی کردن چیزها هستم…».

البته رژیم غذایی او غیرمعمول باقی ماند: «گوشت و ماهی را از رژیم غذایی ام حذف کردم. چیزی که باقی ماند,
غلات بود و آجیل و پنیر. باید بگویم که وضعیت من خیلی عجیب بود. خب وقتی مشکل بولمیای شما –
که سه سال در تمام لحظات همراهتان بوده- از بین می رود، رابطه شما با غذا عجیب می شود.

ممکن است هر چیزی برای شما بدل به غذایی شود که اصلا نمی توانید بخورید.

دایان کیتون

دایان کیتون در کنار آل پاچینو

من تا مدت ها عجیب غذا می خوردم».کیتون در سانتا آنای کالیفرنیا، به عنوان بزرگ ترین فرزند از میان ,
چهار خواهر و برادر بزرگ شد. پدرش جک هال، مهندس عمران و مادرش دوروتی یک عکاس آماتور,
اما به شدت نوجو بود.

در ۱۳سالگی، کیتون از مادرش خواست هزینه کند تا در کلاس های کنی آیکن که در تولیدات هنری محلی بود،
درس بازیگری بگیرد: «اما کنی علاقه ای به من نداشت و استعدادی در من نمی دید و هرگز من را,
در هیچ کاری به کار نگرفت. خب طبیعی بود که من هم به شدت ناامید شدم..

صحبت های دایان کیتون درباره مادرش

مادرم به کنی ماجرای ناراحتی من را گفت و او هم به مادرم گفت من باید به کلاس های مدل شدن بروم،
زیرا به نظر او نه خوب به نظر می رسیدم و نه خوب می توانستم رفتار کنم. به نظر او باید چیزهایی ,
یاد می گرفتم تا زنانه تر و شیک تر به نظر برسم.

این حرف هایش من را دیوانه کرد و از آن به بعد دیگر به کلاس هایش نرفتم».

گریز از اجتماع

دایان کیتون معتقد است همان مشاوره ها و درمان روان کاوی بوده که به او کمک کرده است بر گرایش های,
ضد اجتماعی غلبه کند؛ اما این کار سخت بوده و تلاش بسیاری نیاز داشته:

دایان کیتون

دایان کیتون در فیلم عشق در خانواده کوپر

«من واقعا برای زندگی در اجتماع و داشتن یک زندگی اجتماعی واقعی مناسب نبودم. فکر می کنم این از صفات,
خانوادگی ما بود. دوست داشتم کمی از دیگران جدا و خیلی اوقات را در انزوا باشم. من جوانی نبودم ,

که تحصیل را تمام کند و وارد اجتماع شود و کار کند و روابط اجتماعی داشته باشد.

بلد نبودم دوست پیدا کنم و گروه و دارودسته خودم را داشته باشم. البته چند دوست پیدا کردم و با آنها ,
زمان می گذراندم، اما با وجود آنها هم هنوز وقت زیادی را تنهایی می گذراندم».در این جای بحث,
یاد خاطره ای از دوران کودکی می افتد که می گوید آن را فقط برای یکی، دو نفر تعریف کرده است.

این خانواده هر آخر هفته به لاگونا بیچ می رفتند، زیرا پدر از آن غواصانی بود که اقیانوس را دوست دارند. یک روز،
آنها در ساحل بودند و شاهد یک میهمانی شلوغ در یک چادر نسبتا بزرگ: «مردم غذا می خوردند,
و شوخی می کردند و می خندیدند.

اجتماعی نبودن دایان کیتون در گذشته

یادم هست با خودم فکر کردم چرا زندگی ما این طور نیست؟ چرا ما از این میهمانی ها نمی رویم… این آغاز,
درک من درباره این موضوع بود که ما واقعا اجتماعی نبودیم. ما مهربان بودیم، اما اجتماعی نه…».

دایان کیتون

دایان کیتون در جوانی

احساس مفید بودن

او پس از گذر از ۳۰سالگی راهی برای اجتماعی شدن یافت کرد که هم حس حضور در اجتماع را به او می داد,
و هم حس مهربان بودن را و البته او را دچار هراس هم نمی کرد. کیتون در آن مقطع به عنوان خیّر,
و همراه بنیادهای نیکوکاری در بیمارستان ها و خانه های سالمندان حضور می یافت,

و نقش همدم را برای افراد سال خورده یا درگیر با بیماری های صعب العلاج بازی می کرد: «حس می کردم باید ,
کاری بکنم، هم برای خودم و هم برای دیگران، حضور در بیمارستان ها برایم سخت نبود، چون هم زمان,
چندانی را از من نمی گرفت و هم باعث می شد دائما تمرین مهربان بودن و سرگرم کننده بودن ,
و شنونده خوبی بودن بکنم..».

در حال حاضر او مشغول تجربه حالتی مشابه آن دوران در زندگی واقعی اش است، او چند روز هفته را به عیادت,
برادرش می رود که دچار مشکل دمانس ناشی از آلزایمر است و در مرکز نگهداری بیماران دچار,
اختلال های شناختی کالور سیتی بستری است:

دایان کیتون

دایان کیتون بازیگر آمریکایی

«فقط به دیدن برادرم نمی روم. آنجا بیماران زیادی هستند که با خیلی از آنها و اعضای خانواده شان دوست ,
شده ام و به آنها سر می زنم و احساس مفید بودن و کار درست را انجام دادن می کنم».

دایان کیتون همیشه مادرش را به خاطر خلق و خوی هنرمندانه و نیز همراهی با کارهای عجیب و غریب دختر بزرگش,
ستایش می کند. او می گوید مادرش همیشه «همراه دیوانه بازی های من بود و حتی من را تشویق می کرد…».

کیتون بخشی از شیوه لباس پوشیدن عجیب و غریبش را که بعدا الگویی برای بسیاری از جوانان و اصلا سبکی,
خاص در مد شد، مدیون مادرش می داند. کیتون به صنعت مد و سبک لباس پوشیدن اهمیت می دهد ,

و معتقد است حیطه این صنعت حتی گسترده تر از سینماست.

ویکی پدیا , هفته نامه جامعه پویا

.

منبع : persianv.com

تبلیغات