بیوگرافی مونیچلی - بیوگرافی کارگردان ها

بیوگرافی مهرانه مهین ترابی مهدی هاشمی بازیگر

از سال 1940 تا 1949 به همراه استنو بهبیوگرافی مونیچلی - بیوگرافی کارگردان ها

بیوگرافی کارگردان های بزرگ

نبوغ و مهارت او در به استفاده کشیدن از دو ژانر کمدی و تراژدی همچون دو روح در یک کالبد بر کسی پوشیده نیست.

اما این‌که چرا فیلم‌های او آن‌چنان که باید جهانی نشده‌اند غیر از در سایه بزرگانی چون فلینی، تورناتوره، آنتونیونی و برتولوچی قرارگرفتن پاسخ‌های دیگری هم دارد. وقتی در سینمای پس از جنگ جهانی ایتالیا همه به جهانی شدن فکر می‌کردند به طبع کسانی همچون بیوگرافی مونیچلی - بیوگرافی کارگردان ها

بیوگرافی کارگردان ها

این پایان بیش از هر چیز دو فیلم مونیچلی را به یاد می‌آورد؛ «یک بورژوای کوچک کوچک» و «جنگ بزرگ». دو فیلم فراموش‌نشدنی که ویژگی اصلی هر دو تغییر لحن آنهاست. هر دو فیلم بسیار خنده‌دار آغاز می‌شوند و در اوج روایت تغییر لحن می‌دهند و تراژیک پایان می‌گیرند.

مردی برای اینکه پسر کودنش در امتحان ورودی شهرداری قبول شود دست به هر کاری می‌زند و تماشاگر از سادگی و بلاهت کارهای او روده‌بر می‌شود، درست در لحظه‌ای که مرد همراه پسرش برای امتحان به سمت محل برگزاری آزمون می‌رود (مرد پاسخ سئوالات را به پسرش داده است)، سارق جوانی پسر مرد را می‌کشد، پس از این ماجرا مرد بازنشسته می‌شود، تنهاست، همسرش دق می‌کند و تنها راه آرامش را در انتقام می‌بیند، مرد قاتل پسرش را می‌کشد. در انتهای فیلم مرد ساده و آرام ما به قاتلی زنجیره‌ای بدل شده. شاید باورش سخت باشد اما این داستان «یک بورژوای کوچک کوچک» یکی از درخشان‌ترین آثار مونیچلی است، فیلمی که با کمدی آغاز و تراژدی تمام می‌شود.

در «جنگ بزرگ» دو مرد جوان برای فرار از اعزام به ارتش دست به هر کاری می‌زنند. اما بالاخره به جنگ فرستاده می‌شوند، در این جنگ بزرگ برای پختن غذا به صافی نیاز دارند. به همین دلیل ماهی‌تابه را جلوی خط آتش دشمن می‌گیرند، ماهیتابه سوراخ سوراخ می‌شود و دو مرد با صافی دستساز خود! غذا می‌پزند... اما در انتهای این فیلم مفرح در کمال ناباوری بیننده دو جوان کشته می‌شوند.

هر دو فیلم بلوغ مونیچلی در روایت و استفاده از ژانر کمدی برای القای مفاهیم اجتماعی و انسانی را نشان می‌دهند و درست مثل زندگی خود مونیچلی پایان می‌یابند. شاید اگر مونیچلی به ملک‌الموت کمک نمی‌کرد، حالا حالاها هم زنده بود و چند سال دیگر به شکلی نامناسب می‌مرد، به شکلی که درخور مرد بزرگی نبود که پایان‌بندی فیلم‌هایش چون سیلی بر صورت بیننده می‌نشیند. مونیچلی همانطور مرد که می‌باید، تلخ و گزنده مثل پایان فیلم‌هایش، جای آخرین سیلی او هنوز قرمز و سوزناک است.

گزیده فیلم‌شناسی

    توتو به رم می‌رود (1952)

    ممنوع (1954)

    توتو و کارولین (1955)

    یک قهرمان عصر ما (1955)

    دوناتلا (1956)

    پدران و پسران (1957)

    حکیم و دعانویس (1957)

    مردم گمنام معمولی (1958)

    دردسر بزرگ در خیابان مدونا (1958)

    جنگ بزرگ (1959)

    خنده شوق (1960)

    بوکاچو 70 (1962)

    برنامه‌ریز (1963)

    کازانووا 70 (1965)

    ارتش برانکالئونه (برای عشق و طلا، 1966)

    دختری با هفت تیر (1968)

    زوج‌ها (1970)

    مورتادلا (1971)

    برانکالئونه به جنگ‌های صلیبی می‌رود (1970)

    فرار از عشق (عشق عوامانه، 1974)

    دوستان من (1975)

    میشل عزیز (1976)

    بورژوای کوچک کوچک (1977)

    سفر با آنیتا (1979)

    مرحوم ماتیا پاسکال (1985)

منبع:تبیان منبع:تبیان
گردآوری توسط بخش بیوگرافی کارگردان های بزرگ، بیوگرافی کارگردانان ایرانی، زندگینامه ی کارگردانان ایرانی، بیوگرافی کارگردانان خارجی،زندگینا سایت آکاایران
  • فال
  • بازار
  • تست هوش آنلاین
تبلیغات