دیدنی های شهر سمرقند در کشور ازبکستان -آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد دیدنی های شهر سمرقند در کشور ازبکستان ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته دیدنی های جهان از هر پنج قاره از سایت گردشگری آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

دیدنی های شهر سمرقند در کشور ازبکستان
,دیدنی های,دیدنی های شهر سمرقند,شهر سمرقند,[categoriy]

آکاایران: دیدنی های شهر سمرقند در کشور ازبکستان

آکاایران: دیدنی های شهر سمرقند در کشور ازبکستان

شهر سمرقند به عنوان معروف‌ترین و شناخته‌ شده‌ترین شهر ماوراء‌النهر، در فاصله 300 کیلومتری جنوب‌غربی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان واقع شده است. بر اساس یک روایت تاریخی، شهر سمرقند را افراسیاب، پادشاه اساطیری توران بنا کرده به نحوی که هنوز، بقایای آن شهر قدیمی در محل تپه افراسیاب مشهود است.
بنا بر قولی دیگر، اسکندر مقدونی در چهار قرن قبل از میلاد، آن را بنا می کند. این شهر همواره مورد تاخت‌ و تاز غارت‌گران بوده است. سمرقند در عصر سامانیان بعد از بخارا، آبادترین شهر و مرکز ادب و فرهنگ بوده که با حمله سپاه مغول در سال 617 هجری قمری، به طور کلی ویران گردید. در این حمله تنها 30 هزار تن از جمعیت 500 هزار نفری شهر زنده ماندند و پس از آن، ارتباط این شهر با ایران به کلی قطع شد.
به گزارش آکاایران: در قرن چهاردهم، همزمان با پادشاهی تیمور، شهر سمرقند به عنوان پایتخت سیاسی وی حیاتی دوباره گرفت. تیمور در قلمرو وسیعی از هند تا ماوراء‌النهر، چند دهه فرمانروایی کرد و سمرقند، سمبل امپراطوری وی بود. در این دوران، معماری جدید و بناهای عظیمی در این شهر و در رقابت با سایر پایتخت‌های آسیایی بنا شد که خود به نوع سبکی در معماری آسیای میانه تبدیل گردید. در سال 9 هجری قمری، ازبک‌های شیبانی، سمرقند را به تصرف خود درآوردند که بعداٌ آنها خود مغلوب نادر شاه افشار شدند. سرانجام در سال 1285 هجری قمری، شهر به تصرف ارتش روسیه در آمد. با وجود همه این فراز و فرودها، هنوز بقایای زیادی از فرهنگ و تمدن ایرانی را می‌توان در این شهر یافت. سمرقند دارای مکان‌های دیدنی فراوانی است که تعدادی از مشهورترین آنها معرفی می گردد:
  مجموعه ریگستان
مجموعه ‌« ریگستان» در مرکز شهر سمرقند واقع شده و دارای سه مدرسه به نام‌های « الغ‌بیک»، « شیردار» و «طلاکاری» می باشد. این مجموعه بسیار شبیه به میدان «نقش جهان» اصفهان ولی با قدمتی به مراتب بیش از آن است. مدارس مزبور در یک سه ضلعی مربع شکل واقع شده‌اند.
ظاهراٌ در گذشته در این مکان رود آبی جریان داشته که در مسیر خود ریگ‌هایی را از خود باقی می‌گذاشته و به همین مناسبت، منطقه به ریگستان مشهور شده است. در ابتدا در این منطقه توسط الغ‌بیگ، خانقاه و مدرسه‌ای ساخته شده که ویران گردیده و در سال 1028 هجری قمری، یلنگتوش‌خان ازبک در مکان قبلی آن ها، مدارس شیردار و طلاکاری را بنا کرده است. گفته می‌شود که در سال 1925م.، در این میدان زنان چادرهای خود را به علامت کشف حجاب آتش زده‌اند.
 مدرسه الغ‌بیگ: 
این مدرسه طی سال‌های 1417 تا 1420 میلادی توسط الغ‌بیگ ساخته شد. طرح ساختمان این مدرسه چهار گوش و دو طبقه‌ای می باشد. این مدرسه دارای 50 حجره بوده و بیش از 100 نفر طلبه، هم‌زمان در آن تحصیل می کرده‌اند. الغ‌بیگ شخصاٌ مدتی در این مدرسه تدریس داشته است. این مدرسه از بقیه بناها قدیمی تر است. طبقه فوقانی به دست برخی از حاکمان ازبک ویران شده که بعدها مجدداٌ مرمت گردیده است. بنای آن شامل یک ایوان ورودی با غرفه‌ها و حجره‌های فراوان است. در دو طرف ایوان، دو مناره قرار گرفته است. ساختمان این مدرسه در زمره بلندترین بناها محسوب شده و دارای چهار ماذنه می‌باشد که امروزه تنها دو ماذنه از آن‌ها باقیمانده است.
در این مدرسه تاریخی، اشخاص نامداری چون نورالدین عبدالرحمن جامی و شیخ‌خواجه احرار تحصیل کرده‌اند. طرح سر درب آن، آسمان پر ستاره است و قبل از ساخت رصدخانه، از این مدرسه برای دیدن و رصد ستارگان استفاده می شده است.
 مدرسه شیردار:
 مدرسه شیردار ظرف سال‌های 1619 تا 1636 میلادی در روبروی مدرسه الغ‌بیگ ساخته شده است. سازنده آن عبدالجبار نامی از افراد ایرانی بوده است و نقشه و معماری این مدرسه، شباهت بسیاری به مسجد شیخ‌ لطف‌الله اصفهان دارد. در بالای ایوان ورودی، نقاشی شیرهای در حال شکار آهو دیده می‌شود. طرح ساختمان مدرسه چهارگوش است.
بعد از قسمت ورودی در دو طرف، دو فضای بزرگ مخصوص نمازخانه و درس‌خانه قرار دارد. در دو طرف، دو گنبد ساقه‌دار با نقش خطوط کوفی دیده می شود. این مدرسه دارای دو طبقه، چهار ایوان و چهل و هشت غرفه بوده و در ابتدای قرن بیستم بازسازی شده است.
 مدرسه طلاکاری: 
این مدرسه به دستور حاکم سمرقند، طی سال‌های 1647 تا 1660 میلادی ساخته شده است. بنای این مکان به جای کاروان‌سرای« میرزائی» به منظور ایجاد مدرسه و مسجد جامع احداث شده است. مدرسه مزبور را به خاطر این که با آب طلا تذهیب شده است، « طلاکاری» نام‌گذاری کرده‌اند. این مدرسه در ضلع شمالی میدان ریگستان قرار گرفته و دارای دو طبقه و هشت غرفه می باشد. در زلزله سال 1234م.، ایوان ورودی خراب شد که مجدداٌ مرمت گردید. این بنا دارای یک گنبد بلند فیروزه‌ای است و در زیر گنبد، کاشی‌کاری و گچ‌بری فراوانی به چشم می‌خورد. این مدرسه به عنوان مسجد جامع و محل برپایی نماز جمعه مورد استفاده واقع می‌شده است. منبر آن دارای دوازده پله می‌باشد که از سنگ تراشیده شده است. طی سال‌های 79- 1975 میلادی، این بنا به شکل امروزی بازسازی شده، هر چند در سال 1961م.، روس‌ها طلاهای آن را به غارت برده و در زمان بازسازی، فقط 1300 گرم آن را برای استفاده در تزیینات بازپس آوردند.
 مجموعه شاه زنده
مجموعه « شاه زنده»، عبارت از مقبره‌ها و آرام‌گاه‌هایی است که در گورستانی در منطقه جنوب تپه « افراسیاب»‌ سمرقند قرار دارد. مقبره قثم‌بن‌عباس، از خاندان پیامبر(ص) از قدیمی‌ترین مقبره‌های مجموعه مذکور می‌باشد. وی در سال 676م. به همراه سپاه اعراب به سمرقند آمد تا دین اسلام را تبلیغ کند ولی در اینجا شهید و مدفون شد. مردم سمرقند که به وی خیلی احترام و اعتقاد داشتند ایشان را زنده دانسته و بدین‌خاطر، ایشان را به نام « شاه زنده» می‌خوانند.
همچنین بنا بر روایتی خیالی، لقب «شاه زنده» به این دلیل به ایشان داده شده است که بر طبق قولی، قثم با سپاه به این دیار آمده و در سال 56 هجری قمری در جنگ با کفار شهید شد ولی زمانی‌که سر او را از بدن جدا کردند وی به ناگهان سر خود را در میان دو دست گرفته و به درون چاهی فرو رفته است که این چاه، به باغی وصل شده و او اکنون زنده در آن باغ به سر برده و عاقبت روزیی بر خواهد گشت. آرام‌گاه «شاه زنده» به صورت یک بنای چهارگوش ساده مربوط به قرن هشتم بوده و سقف آن چهار طاق است. معمار آن استاد یوسف شیرازی بوده و در سر درب ورودی آن، چنین نوشته‌ای به چشم می‌خورد: قثم‌بن‌عباس از سیرت و صورت
در ابتدای مجموعه مزبور، دو مسجد تابستانی و زمستانی قرار دارد و سپس مقبره‌ها قرار گرفته‌اند. در حاشیه سقف چوبی مسجد تابستانی، این شعر فارسی به چشم همه می‌خورد:
گرچه ما بنده‌ایم شرمنده از گناهان کرده لیل و نهار
لیک امیدوار از کرمت لطف تو عام عفو تو بسیار
مجموعه « شاه زنده»، نمونه آثار معماری قرون چهاردهم و پانزدهم میلادی است. بعد از مسجدها 39 پله قرار دارد و عوام بر این عقیده‌اند که هر کسی این پله‌ها را اشتباه بشمارد گناه‌کار است و اما اگر در رفت و برگشت هر دو بار به یک عدد برسد، آرزویش برآورده خواهد شد.
در بالای پله‌ها، قبوری که به نوعی زیارت‌گاه هم هستند قرار دارند. تعدادی از فضلا و دانشمندان، از جمله الغ‌سلطان بیگم و قاضی‌زاده رومی و البته 13 نفر از اولاد امیرتیمور هم در این مکان دفن شده‌اند. هم‌چنین قبور تعداد زیادی از زنان حرم‌سرای تیموری در قسمت اصلی مجموعه آرام‌گاه شاه زنده به چشم می‌خورد.
آرامگاه امیرتیمور گورکانی
آرامگاه تیمور، یک اثر معماری منحصر به فردی است که در اواخر قرن چهاردهم و اوایل قرن پانزدهم میلادی ساخته شده است. این بنا را خود تیمور به منظور مکان دفن نواده‌اش، محمدسلطان که سخت او را عزیز می داشت و در جریان جنگ با عثمانی ها کشته شده بود بنا کرد. بعدها تیمور نیز در همان‌جا دفن شد و ساختمان نهایی آن به وسیله میرزا الغ‌بیگ، دیگر نواده او تکمیل شد. تیمور وصیت کرده بود که در شهر سبز دفن شود ولی پس از مرگش، بزرگان تصمیم گرفتند وی را در پایتخت دفن کنند تا مردم از همه‌جا برای زیارتش بیایند. امروزه می توان گفت که این مکان، به عنوان آرامگاه خانوادگی امیرتیمور درآمده است.
آرامگاه چهار گوشه داشته و نمای خارجی آن هشت گوشه‌ای است. بالای آرامگاه مشابه سلیندر بوده و روی آن، گنبدی ساخته شده است. دیوارهای آرامگاه با کاشی های سبز رنگ، آبی رنگ و سفید رنگ و با نقش و نگارهای هندسی تزئین شده‌اند. هر دو مناره آن ویران شده و مورد بازسازی قرار گرفته‌اند. گنبد آبیی رنگ و پایه‌دار آن با نوشته‌ای به خط کوفی منقوش شده است. در سال 1941م.، گروهی از دانشمندان روسی، محل گور تیمور را شکافتند و از روی جسد و جمجمه، شکل و شمایل او را مشخص ساختند. نکته جالب آن‌که در این تحقیقات، از کوتاهی استخوان یکی از پاها نسبت به دیگری، موضوع لنگی پای تیمور مسلم شد. در آن زمان مردم معتقد بودند که اگر به این گور اهانت شود حادثه‌ی تلخ در جهان رخ خواهد داد کما این‌که می‌گویند بعد از نبش قبر، بلافاصله جنگ جهانی دوم شروع شد. این مقبره دارای گنبدی است که بر روی آن، کار فراوان شده و از بیرون با کاشی آبی و از درون با دو و نیم کیلو طلا تزیین شده است. نام معمار بر سر درب ورودی چنین حک شده است: محمدبن محمود بنای اصفهانی.
در محوطه داخلی آرامگاه و در کنار قبر تیمور، قبر میر سید برکت قرار دارد که در قسمت بالای سر امیر واقع شده است. قبر میرزا الغ‌بیگ در پایین پا و قبر محمدسلطان در دست راست و قبر میران‌شاه و شاهرخ در سمت چپ تیمور قرار گرفته‌اند. در قسمت چپ، قبر شیخ عمر (پیر و مراد تیمور) واقع است که بر فراز آن، یک تیر چوبی قرار دارد که از آن یک دسته موی اسب آویزان شده که نشانه طریقه نقشبندیه است.
قابل توجه آنکه کلیه قبور اصلی در محل سرداب آرامگاه در زیرزمین قرار گرفته‌اند. وقتی نادر شاه افشار، سمرقند را متصرف شد دستور داد تا سنگ قبر تیمور را به ایران ببرند اما در ایران بلافاصله آشوب برپا شد و نادر که علت را، در آوردن سنگ قبر مزبور به ایران می‌دانست مجدداٌ دستور داد تا سنگ را به سمرقند بازگردانده و در سر جای خود نصب نمایند تا آرامش دوباره برقرار شود اما قسمتی از سنگ در راه برگشت شکسته شد.
 روح آباد(بنای ساغرچی)
در سمت چپ محوطه بیرونی گور امیر تیمور، آرامگاه برهان‌الدین ساغرچی قرار دارد. وی از شیوخ سده هفتم و معاصر دوران سیف‌الدین باخرزی بوده و تیمور به وی ارادت زیادی داشته است. او در هند دار فانی را وداع گفته و پسرش بر طبق وصیت پدر، جسد وی را برای تدفین به سمرقند و در مجاورت قبر نورالدین بصیر منتقل کرد. تیمور دستور داد تا بر فراز آن بنایی احداث کنند. بعدها پسران وی، ابوسعید و شیخ‌حسام‌الدین نیز در همان‌جا دفن شدند. این اعتقاد وجود دارد که جعبه‌ای محتوی هفت تار موی حضرت محمد(ص) در گوشه‌ای از این بنا مدفون است. این مقبره در بالای تپه کوچکی قرار دارد و ساقه آن، منشوری هشت ضلعی و کوتاه است. هر ضلع آن یک طاق‌نما و چهار پنجره نورگیر دارد. در آغاز قرن بیستم، یک مناره کوچک به این مجموعه افزوده شده است.
مسجد بی بی خانم
بی بی خانم، سوگلی تیمور بود و امیر به خاطر علاقه‌ای که به وی داشت شخصاٌ بر ساخت این مسجد نظارت داشته است. به دستور وی، قسمت ورودی یک‌بار خراب و دوباره بازسازی شد. به هر حال عمر تیمور تا پایان بنا کفاف نداد و ساختمان آن در سال 807م. پس ازمرگ وی، به اتمام رسید ولی بارها در طول تاریخ ویران شد. شاید عجله‌ای که معماران در ساخت آن می کردند در این ویرانی ها بی تاثیر نبوده است. فقط ستون‌های آن در دوره‌های مختلف پا برجا باقی مانده‌اند. این مسجد عظیم، دارای دیوارهای بلند و قطوری است که در حقیقت، دو دیوار در کنار هم ساخته شده تا بتواند بنای با این عظمت را نگه‌داری کند.
مسجد دارای چهار ایوان است که مهم‌ترین آنها، ایوان قبله است که پایه‌های آن شش متر ضخامت دارند. هر یک از شبستان‌ها با گنبدهای فیروزه‌ای رنگ پوشیده شده است. در میان مسجد، یک سکوی سنگی بزرگی با کنده‌کاری های ظریف و زیبا دیده می‌شود که قرآن بسیار بزرگی بر روی آن گذاشته می شده است. پایه و تخته سنگ حدود 80/1 در 80/1 مساحت دارد که بر روی آن، دو سنگ هرمی شکل قرار گرفته و در مجموع به شکل یک رحل بزرگ است. نه پایه سنگی آن، هر یک هفتاد سانتیمتر ارتفاع دارند که بین زنان نازا چنین مرسوم است که برای باردار شدن، باید از میان این پایه‌ها رد شوند. البته فضا تنگ و عبور، بسیار مشکل است. دیوارهای دور تا دور از کاشی های فیروزه‌ای پوشیده شده که با نقش‌های هندسی و خط کوفی تزیین گردیده است. در قدیم به این مسجد، قصر آبی می گفتند که ظاهراٌ به خاطر کاشی های آبی رنگش بوده است.
همچنین مدرسه‌ای بزرگ در روبروی مسجد قرار دارد که در قرن هیجدهم میلادی ساخته شده است. بنای مدرسه یکبار به دستور امیرتیمور کاملاٌ بازسازی شد. چند مقبره هم در این مدرسه وجود دارد که متعلق به مادر بی بی خانم و دو زن دیگر از خاندان او می باشد .این ساختمان بزرگ هشت وجهی با خطوط کوفی مزین شده است. سطوح داخلی با تزیینات سرامیک و گل و گیاه پوشیده شده است.
 عشرت‌خانه
عشرت‌خانه در شمال مزار عبد درونی قرار گرفته و بر فراز آرامگاه دختر ابوسعید تیموری(خاوند سلطان بیگ) بنا شده است. قبر بیست و سه زن و بچه در کف آن وجود دارد و منظور از عشرت‌خانه، خانه‌ای ابدی برای زندگی ملکوتی و بهشتی است. این بنا که تاریخ ساخت آن به نیمه دوم قرن پانزدهم میلادی برمی‌گردد دارای یک سر درب بزرگ و یک سالن اصلی است.
گنبد فعلی آن در قرن بیستم میلادی بازسازی شده و محوطه اصلی و ساختمان‌های جانبی آن، دو طبقه و به شکل مستطیل می باشد. قبرها نیز در قسمت زیر ساختمان اصلی واقع شده‌اند. طرح سر درب، از آجرهای ظریف یک سانتی با کاشی های آبی رنگ مزین شده که نمای منحصر به فردی به آن داده است. دیوارهای داخلی دارای تاقچه‌هایی زیبایی است که با تکنیک خاصی با رنگ طلایی و زمینه قرمز مزین شده است.
 مقبره‌های خاندان عبدی
در سمرقند دو مقبره مقدس مربوط به دو قاضی عصر خلیفه عثمان وجود دارد که یکی عبد درون و دیگری عبد بیرون نام دارند که اولی در داخل شهر و دومی در بیرون شهر واقع شده است. مقبره عبد بیرون در قرن هفدهم میلادی توسط وزیر معروف نادر، دیوان‌بیگی در مزار خواجه‌عبدی که از اولین مبلغان اسلام در این خطه بوده بنا شده است. عبد درون از نوادگان عبدالمازالدین(قاضی بزرگ قرن نهم هجری قمری) می باشد که در قرن دوازدهم میلادی می زیسته است. در قرن پانزدهم میلادی به ساختمان بنای این مقبره، یک نمازخانه و یک منبع آب افزوده شده است.
مزار خواجه‌‌عبد درونی در جنوب عشرت‌خانه واقع شده است. این درون و بیرون بر اساس موقعیت آرامگاه‌هایشان نسبت به قلعه قدیمی بخارا نام‌گذاری شده است. این آرامگاه، شبیه بنای شاه زنده است که دارای یک راهروی باریک طولانی و یک محوطه شامل حوضی مستطیل شکل با مجموعه‌ای از حجره‌ها و مقبره‌ها در اطراف و انواع درختان چنار و سپیدار می‌باشد. هم‌چنین یک مسجد با ایوانی که بر فراز ستون‌های چوبی ساده بنا شده هم در این محوطه قرار گرفته است. در نزدیکی مسجد، مناره کوچک آجری ساخته شده است. در کل، این بنا از معماری متفاوتی نسبت به سایر بناهای سمرقند برخوردار است.
 مقبره خواجه‌عبیدالله احرار ولی
شیخ خواجه‌ احرار (90-1404 میلادی)، رهبر اصلی صوفیان فرقه نقشبندیه آسیای میانه در اواسط قرن پانزدهم میلادی بوده است که با قدرت روحانی اش، نفوذ زیادی بر امیرتیمور داشت.
مقبره خواجه‌عبیدالله احرار ولی در مجاورت مدرسه نادر دیوان‌بیگی قرار داشته و دارای حیاطی بزرگ و یک حوض هشت گوش در وسط آن است. هم‌چنین دو مسجد قدیمی و جدید در آن دیده می‌شود. بر روی دیوار مسجد قدیمی چنین شعری نوشته شده است:
آسمان سجده کند پیش زمینی که در او
یک دو کس، یک دو نفس بهر خدا بنشینند
یک مناره هم در حیاط هست که قبر خواجه در آخر آن، بر روی سکویی به ارتفاع یک متر و نیم با ابعاد هشت در هشت متر قرار دارد و ده سنگ قبر دیگر هم در آن‌جا دیده می شود. بالای قبر خواجه، یک سنگ قبر عمودی با نوشته‌هایی بر آن قرار دارد.
 حضرت خضر(ع)
حضرت خضر، بنایی است به یادبود حضرت خضر(ع) که می‌گویند روزگاری بدین‌جا تشریف آورده‌اند. ابتدا در آن‌جا بت‌خانه‌ای قرار داشته که با پیش‌روی سپاه اسلام، بت‌ها شکسته و مکان به مسجد تبدیل شده است.این اعتقاد وجود دارد که خضر پیامبر(ع) به قثم‌بن‌عباس در امر پنهان شدن و جاودانگی‌اش کمک نموده است. این بنا در سال 1854م. مورد بازسازی واقع شده است.
  دخمه شیبانیان
دخمه شیبانیان تنها اثر به‌جا مانده از قرن شانزدهم میلادی است که در فاصله بین مدرسه‌های شیردار و طلاکاری واقع شده است. موسس سلسله شیبانیه، شیبان‌خان در این مکان دفن شده است. بعدها افراد دیگری از این سلسله هم در این مکان به خاک سپرده شده‌اند. سکوی بزرگ مرمرین آن چندین بار جابه‌جا شده و سرانجام در قرن بیستم در این محل قرار داده شده است. سنگ قبرهای خاکستری بر روی آن مربوط به سلاطین شیبانی از جمله محمود(متوفی1503م.)، مهدیا و قمسا(متوفی 1511م.)، محمد(متوفی 1545م.) و عبدالخیر(متوفی 1517م.) می باشد.
 مدرسه نادر دیوان‌بیگی
بنای اولیه این مدرسه توسط نادر دیوان‌بیگی در سال 1630م. و در مجاورت مزار خواجه‌ احرار ساخته شد. این مکان شامل یک مدرسه، دو مسجد تابستانی و زمستانی و نیز ایوان و مناره‌ای کوچک است که در سال 1909م. بنا شده است. در سر درب ورودی این مکان مثل مدرسه شیردار، تصویر شیر و آهو کاشی‌کاری شده است.
 مقبره خواجه دانیار
مقبره خواجه دانیار در شمالی ترین نقطه تپه افراسیاب واقع شده است و بعضی معتقدند که او، از اولین افرادی بوده که به قثم‌بن‌عباس پیوسته است.
  نمازگاه
نمازگاه در محل دروازه شمال‌غربی سمرقند در مکانی به نام شیخ‌زاده واقع شده است. این مکان در قرن یازدهم جهت برگزاری نمازهای پرجمعیت بنا شد ولی ساختمان آن تا قرن شانزدهم کاملاٌ ویران گردید. در سال 1630م.، با دستور نادر دیوان‌بیگی، مسجد دیگری در این مکان بنا شد که تا امروز پا بر جای باقی مانده است.
 مجموعه امام بخاری
مجموعه امام بخاری در نزدیکی شهر سمرقند واقع شده است که شامل آرامگاه امام محمود بخاری و چند مسجد و درس‌خانه است. امام بخاری (متوفی 870م.) از علمای بزرگ اهل تسنن بوده که در علم حدیث، استاد زمانه خود به شمار می‌رفته است. از او کتابی با همین موضوع به نام جامع‌الصحیح بر جای مانده است که جزو شش کتاب معتبر اهل سنت و شاید مهم‌ترین آنها به شمار می‌رود.
این مجموعه در قرن شانزدهم بنا شد و در سال 1988م. بازسازی کلی گردید. مقبره امام بخاری در زیرزمین واقع شده و امروزه به شکل زیارت‌گاهی برای مردم اهل سنت درآمده است.
 یادواره مهدوم عظام(فرمانروای دنیا)
یادواره احمد خواجه‌حسنی(مشهور به مهدوم‌العظام) در روستای داغ‌بیت در نزدیکی سمرقند واقع شده است. وی از سال 1515م. تا پایان عمر، رهبر فرقه نقش‌بندیه بوده و از این نظر، نفوذ معنوی فراوانی بر خاندان شیبانیان داشت. ساختمان این بنا در قرن هفدهم به دستور یلنگتوش‌‌خان ایجاد شد. یلنگتوش‌خان نیز بعدها پس از مرگ در همان‌جا مدفون گردید.
 آق‌سرای تیمور
آق‌سرای تیمور در سال 1470م. در سمت جنوب‌شرقی گور امیر بنا شده و احتمالاٌ، ابتدا استراحت‌گاهی بوده که بعداٌ به مدفن تعدادی از سلاطین اواخر دوره تیموریان تبدیل شده است. این بنا دارای یک سرداب شش وجهی در زیرزمین است. گور پسر الغ‌بیگ، عبدالطیف که به دلیل کشتن پدرش اعدام شد در همین مکان واقع گردیده است. امروزه این بنا به شکل نیمه‌ویران درآمده است.
 رصدخانه الغ‌بیک
رصدخانه الغ‌بیگ در شمال شهر تاریخی سمرقند و بر فراز تپه نه چندان مرتفع چوپان‌آتا قرار گرفته است. این بنا در سال 1420م. با دستور مستقیم الغ‌بیگ برای انجام امور نجوم ایجاد شد. در این مکان منجمین بزرگی چون قاضی زاده رومی، جمشید غیاث‌‌الدین کاشانی و علی قوشچی به رصد اجرام آسمانی پرداخته‌اند. این رصدخانه که با ثبت 1018 ستاره در دنیا معروف شده است توسط ویاتکین در آغاز قرن بیستم کشف شد. او طی حفاری‌هایش به ربع دایره بزرگی با شعاع 40 متر رسید که امتداد آن دارای ارتفاع 33 متری بود که از طریق آن، خورشید، ماه و سایر اجرام آسمانی دیگر رصد می شده است.
این دالان با شیب تندی به پایین می رود و تا عمق 10 متر می رسد. یک جفت ریل سنگی در طول این دالان منحنی شکل قرار گرفته که محل حرکت ابزار و آلات رصد بوده است. جای چفت و بست بر روی سنگ‌ها به خوبی دیده می‌شود و بر روی ریل‌ها به فاصله 80 سانتیمتر از هم، حروفی مانند بط، نط حک شده است.
ادامه فعالیت‌های اکتشافی ویاتکین را، ششکین روسی بر عهده گرفت و در سال 1948م.، او بود که به نتایج نهایی رسید. ویاتکین طبق وصیتش در آستانه درب ورودی رصدخانه دفن شده است.
 مقبره الماتریدی
مقبره الماتریدی، آرامگاه امام ابومنصور الماتریدی(متوفی 4ه. ق.) است که از علمای برجسته اسلامی در قرون وسطی به شمار می‌رود. قبر وی در کنار قبرستان شکردیزا که به قولی شبیه قبرستان بقیع در مدینه است قرار دارد. نوشته‌های روی سنگ قبرها مربوط به مشاهیر قرن نهم تا دوازدهم هجری قمری است. هم‌چنین گفته می‌شود زمانی که سپاه سلطان سنجر در سال 1141م. به دست ارتش قارا قیطای، تار و مار شد، در خلال این رویداد، ده هزار سرباز نیز کشته شدند که بدن آن‌ها، در این گورستان به خاک سپرده شده‌ است.
 

منبع :


شما احتمالا با جستجوی کلمات زیر وارد مقاله دیدنی های شهر سمرقند در کشور ازبکستان شده اید چنانچه مطلب مرتبط با جستجوی شما نبوده همان کلمه را در جستجوی سایت وارد کنید

عکس های شهر سمرقند

دیدنی های شهر سمرقند در کشور ازبکستان گردآوری توسط بخش دیدنی های جهان از هر پنج قاره سایت آکاایران
zavaran

اخبار اکاایران

تبلیغات