ترکمنستان ومرزمشترک با ایران

پایتخت: عشق‏آباد
 زبان رسمی: ترکمنی ( 72% )، روسی ( 9% )، ازبکی ( 9% )، قزاقی ( 3% ).
نوع حکومت: جمهوری
 واحد پول: منات ترکمنستان(Turkmen manta)
مذهب: اکثریت اسلام سنی...

ترکمنستان ومرزمشترک با ایران

امید طول عمر: 73سال
 رشد سالانه جمعیت: 1.81% درصد (July 2004 est.)
جمعیت: 4,863,169نفر (July 2004 est.)

جغرافیای کشور ترکمنستان
بیابان شنی قراقوم در مرکز این جمهوری، که % از مساحتش بیابانی است، قرار دارد. کوههای قبه‏داغ مرز با ایران را تشکیل می‏دهند.  رودهای مهم : آمودریا، مرغاب.  بلندترین نقطه : قلة فیروزه، 2942 متر.  آب و هوا : ترکمنستان آ ب و هوا متنوعی دارد که مشخصة آن تابستانهای داغ و زمستانهای بسیار سرد و بارش بسیار کم است.

شهرهای مهم: چارجو ,
مساحت: 488,100کیلومتر مربع
خط ساحلی: 3,736کیلومتر
مختصات جغرافیایی: 40 درجه شمالی و 60 درجه شرقی

حکومت
50 عضو مجلس قانونگذاری و رئیس جمهور با رأی تمامی افراد بالغ برای چهار سال انتخاب می‏شوند. قرار است قانون اساسی جدیدی تدوین گردد.  احزاب عمدة سیاسی عبارتند از : • حزب دموکرات ( کمونیست سابق ) • آگزیبیرلیک • حزب احیای اسلامی • حزب دموکرات که نقش رهبری دارد.

عضویت: : سازمان ملل متحد، جامعة کشورهای مستقل مشترک‏المنافع، کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا, سازمان همکاری اقتصادی.

تاریخ معاصر
ترکمنها از اقوام بادیه‏نشین ترک هستند که اسماً تابع ایران و یا خانهای خیوه و بخارا بودند و سپس طی 1868 تا 1881 به زیر سلطة روسها رفتند. ترکمنها به شدت در برابر روسها مقاومت کردند و در 1916 سر به شورش زدند. پس از انقلاب روسیه در این سرزمین دولت خودمختار ماوراء خزری تشکیل شد و این منطقه تا زمان تهاجم ارتش سرخ در 1919 به کنترل شوروی درنیامد. در 1924 اراضی ترکمنها به عنوان جمهوری ترکمنستان به رسمیت شناخته شد و در 1925 به صورت یکی از جمهوریهای کامل اتحاد شوروی درآمد. این کشور به دنبال کودتای نافرجام کمونیستهای تندرو در مسکو ( سپتامبر 1991 ) اعلام استقلال کرد و پس از انحلال شوروی ( دسامبر 1991 ) از سوی جامعة بین‏المللی به رسمیت شناخته شد.

دفاع
کل نیروهای مسلح : این آمار موجود نیست. خدمت سربازی : 18 ماه.

آموزش
میزان باسوادی : این آمار موجود نیست. سنین تحصیل اجباری : 7 تا 15 سال. تعداد دانشگاه : 1 دانشگاه و 1 پلی‏تکنیک.

اقتصاد
ترکمنستان از لحاظ نفت و گاز طبیعی غنی است. صنایع شامل فنی، پردازش فلزات و نساجی است. در مزارع اشتراکی تحت آبیاری پنبه کشت و گوسفند، شتر و اسب پرورش می‏یابد. اقتصاد کشور هنوز عمدتاً در تملک دولت است و از مرکز برنامه‏ریزی می‏شود.

  
 

 

امید طول عمر: 73سال
 رشد سالانه جمعیت: 1.81% درصد (July 2004 est.)
جمعیت: 4,863,169نفر (July 2004 est.)

جغرافیای کشور ترکمنستان
بیابان شنی قراقوم در مرکز این جمهوری، که % از مساحتش بیابانی است، قرار دارد. کوههای قبه‏داغ مرز با ایران را تشکیل می‏دهند.  رودهای مهم : آمودریا، مرغاب.  بلندترین نقطه : قلة فیروزه، 2942 متر.  آب و هوا : ترکمنستان آ ب و هوا متنوعی دارد که مشخصة آن تابستانهای داغ و زمستانهای بسیار سرد و بارش بسیار کم است.

شهرهای مهم: چارجو ,
مساحت: 488,100کیلومتر مربع
خط ساحلی: 3,736کیلومتر
مختصات جغرافیایی: 40 درجه شمالی و 60 درجه شرقی

حکومت
50 عضو مجلس قانونگذاری و رئیس جمهور با رأی تمامی افراد بالغ برای چهار سال انتخاب می‏شوند. قرار است قانون اساسی جدیدی تدوین گردد.  احزاب عمدة سیاسی عبارتند از : • حزب دموکرات ( کمونیست سابق ) • آگزیبیرلیک • حزب احیای اسلامی • حزب دموکرات که نقش رهبری دارد.

عضویت: : سازمان ملل متحد، جامعة کشورهای مستقل مشترک‏المنافع، کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا, سازمان همکاری اقتصادی.

تاریخ معاصر
ترکمنها از اقوام بادیه‏نشین ترک هستند که اسماً تابع ایران و یا خانهای خیوه و بخارا بودند و سپس طی 1868 تا 1881 به زیر سلطة روسها رفتند. ترکمنها به شدت در برابر روسها مقاومت کردند و در 1916 سر به شورش زدند. پس از انقلاب روسیه در این سرزمین دولت خودمختار ماوراء خزری تشکیل شد و این منطقه تا زمان تهاجم ارتش سرخ در 1919 به کنترل شوروی درنیامد. در 1924 اراضی ترکمنها به عنوان جمهوری ترکمنستان به رسمیت شناخته شد و در 1925 به صورت یکی از جمهوریهای کامل اتحاد شوروی درآمد. این کشور به دنبال کودتای نافرجام کمونیستهای تندرو در مسکو ( سپتامبر 1991 ) اعلام استقلال کرد و پس از انحلال شوروی ( دسامبر 1991 ) از سوی جامعة بین‏المللی به رسمیت شناخته شد.

دفاع
کل نیروهای مسلح : این آمار موجود نیست. خدمت سربازی : 18 ماه.

آموزش
میزان باسوادی : این آمار موجود نیست. سنین تحصیل اجباری : 7 تا 15 سال. تعداد دانشگاه : 1 دانشگاه و 1 پلی‏تکنیک.

اقتصاد
ترکمنستان از لحاظ نفت و گاز طبیعی غنی است. صنایع شامل فنی، پردازش فلزات و نساجی است. در مزارع اشتراکی تحت آبیاری پنبه کشت و گوسفند، شتر و اسب پرورش می‏یابد. اقتصاد کشور هنوز عمدتاً در تملک دولت است و از مرکز برنامه‏ریزی می‏شود.

  
 

 

گردآوری توسط بخش ترکمنستان سایت آکاایران
تبلیغات