مغولستان - آکاایران

مُغُولِستان (به مغولی: Monggol ulus.svg ) کشوری است در مرکز آسیا. پایتخت آن اولان باتور است. مساحت مغولستان ۱٬۵۶۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع، جمعیت آن ۲٬۰۹۵٬۰۰۰ نفر و رشد سالانه جمعیت آن ۸/۲ درصد است. زبان رسمی مغولستان مغولی و واحد پول آن تاگریک است. این کشور یکی از کم‌تراکمترین کشورهای جهان است. ذخایر زیرزمینی آن نفت، سنگ آهن، طلا، مس و روی (قلع) است.
در بین كشورهای چین و روسیه قرارگرفته و یكی از كم تراكم ترین كشورهای جهان از نظر جمعیت است. قسمت اعظم این سرزمین از یك فلات، با ارتفاع 1500 متر كه چمنزاری غیر قابل كشت به شمار می­رود، تشكیل شده است. در شمال كشور، كوههایی با ارتفاع 4231 متر مرز مشترک با روسیه را به وجود آورده اند. در جنوب نیز، صحرای « گبی» با بارش سالانه 13-10 سانتی متر، گسترده شده است. میانگین دمای هوا در ماه بهمن، به 34 درجه زیر صفر می رسد. مغولستان دارای اقتصاد كشاورزی بوده، و صادرات آن شامل: گندم – جو – سیب زمینی – اسب و گاو است. از ذخایر زیرزمینی مغولستان می توان بهبه نفت – زغال سنگ آهن – طلا – مس و قلع اشاره كرد.

حكومت : جمهوری
مساحت : 000/565/1 كیلومترمربع
جمعیت : 000/095/2 نفر
رشد سالانه جمعیت : 8/2 درصد

پایتخت : اولان باتور
زبان : خالخا- مغولی
دین : بودائی
واحد پول : تاگریك

تاریخ

کشور مغولستان زادگاه و خاستگاه قوم مغول می‌باشد که از دیرباز میان سرزمینهای آسیایی نمادی از خشونت و خونریزی بوده اند.نخستین مردمانی که از مغولستان برخاستند و کشورهای چندی را به ویرانی کشیدند هونها به رهبری آتیلا بودند.مغولها بیش از هر کشوری به چین دست درازی می‌کردند و امپراتوران چین برای آسایش از دست ایشان دست به ساخت دیوار چین زدند. بزرگ‌ترین رهبر تاریخی مغولها چنگیزخان بود که توانست قبیله‌های مغول را یکپارچه سازد و رقیبان را نابود گرداند.وی نخست چین را گشود. آنگاه به ایران و اروپا تاخت و خونریزیهای بسیار پدید آورد. فرزندان او تا سالها فتحهای نیای خود را پی می‌گرفتند. پس از چنگیز و فرزندانش سرزمین مغولستان گمنام ماند.در زمان نزدیک به ما این سرزمین زیر چیرگی شوروی گردانده می‌شد.

اقتصاد

مغولستان دارای اقتصاد کشاورزی بوده، و صادرات آن شامل: گندم – جو – سیب زمینی – اسب و گاو است. از ذخایر زیرزمینی مغولستان می‌توان بهبه نفت – زغال سنگ آهن – طلا – مس و قلع اشاره کرد.

فرهنگ


این کشور از واپسمانده‌ترین کشورهای جهان است و فرهنگ مردم آن از روزگار کهن تا به امروز تغییر چندانی نیافته است.ایشان به سوارکاری و رزم دلبستگی بسیاری دارند و در جشنواره‌های بومی خویش مرد و زن بدینگونه کارها دست می‌زنند