شهر شکی در آذربایجان

شکی یکی از شهرهای سرسبز و زیبای آذربایجان است که به دلیل تبلیغات ضعیف هنوز توریست زیادی راهی آن نمی‌شود و به همین دلیل شهر به طرز خاصی بکر و دست نخورده باقی مانده...

شهر شکی در آذربایجان

 میدان اصلی شهر را یک پارک بسیار بزرگ، پر از خانه‌های درختی تشکیل می‌دهد. این قسمت از شهر تقریباً جدید است و در دوره‌ی معاصر شکل گرفته. در شکی قلعه‌ی حاجی چلبی از اهمیت بسیاری برخوردار است، حاجی به نوعی یک قهرمان ملی و پدر معنوی این شهر محسوب می‌شود و مورد احترام مردم است. کاروان‌سرای خان‌سرایی با درخت‌های خرمای معروفش و قندیل‌های تالارش یکی دیگر از دیدنی‌های مهم در شکی هستند. اتاق‌های این کاروان‌سرا داری در و پنجره‌های مشبک‌کاری بسیار زیبایی هستند، اصولاً مشبک یکی از سوغات شکی است. داخل اتاق‌ها علاوه بر این مشبک‌ها نقاشی‌هایی از جنگیدن حاجی چلبی نیز می‌بینیم، که خبر از دلاوری‌های وی در میادین جنگ می‌دهد. حال که صحبت از حاجی چلبی به میان است بد نیست بگوییم او کیست و چه کرده که در همه‌ جای شهر اسمش را بر در و دیوار و روی مکان‌های مهم می‌بینید. داستان از ١٧١٦ میلادی آغاز می‌شود، سالی که شهر توسط سیل ویران شد. البته حاجی در آن زمان کار خاصی نکرده، اما شهر حسابی از رونق افتاده بود، در ١٧٤٠ است که حاجی چلبی تصمیم می‌گیرد شهر را بازسازی کند. او در نوخا - که اسم قدیمی شکی است- یک قلعه می‌سازد. و همچنین در مبارزاتی بنیان‌گذار خوانین مستقل در آذربایجان می‌شود. البته این قلعه نجات‌دهنده‌ی شکی نیست چرا که باز هم سیلاب شهر را با خاک -یا بهتر است بگوییم، گِل- یکسان می‌کند، اما این بار چون شهر مهم است دوباره قد علم می‌کند. شکی ، مشخصاً به خاطر ابریشمش معروف است و هنوز که هنوز است در بازارهای این شهر روسری‌های ابریشمیِ درجه یک را پیدا می‌کنید.
شکی نه فقط سرسبز که از حیث فرهنگی هم غنی است. موزه‌ی رشید بی افندی یک موزه‌ی مختص به قوم‌شناسی است که اشیای باستانی و صنایع دستی قابل توجهی، عموماً مربوط به شکی را در خود گردآوری کرده است. از دیگر دیدنی‌های شکی یک کلیسای روسی با معماری خاص و به شکل استوانه است و البته کاربری آن امروزه از کلیسا به موزه عوض شده و مجموعه‌ای از اشیای هنری تولید شده در شکی مثل فلزکاری، قلاب‌دوزی و سفال‌گری را شامل می‌شود. ارزش این اشیا تا حدی است که غیر قابل قیمت‌گذاری تشخیص داده شده‌اند. اما جالب‌ترین موزه در شکی موزه‌ی مشبک است. چنان که گفته شد شکی شهر مشبک‌ها است. مشبک‌سازی در واقع هنری است قدیمی که در ایران هم رواج دارد. در هنر مشبک، چسب، میخ، پیچ و شی خارجی نقشی ندارد، در واقع قطعات چوب مثل پازل در هم چفت می‌شوند و یک کلِ بزرگ‌تر مثل در پنجره یا پاراوان را شکل می‌دهند.
رستوران‌های شکی بسیار ارزانند و در هر خیابان معروف شکی لا‌اقل یک رستوران خوب را پیدا خواهید کرد. آش و پیتی از غذاهای معروف در شکی‌اند. پیتی غذایی است که شبیه به آبگوشت خودمان است، حتی طرز خوردن آن همراه با تلیت کردن نان و جدا خوردن گوشت است. همچنین شکی برای شیرینی‌هایش معروف است، حکم حلوایِ شکی در آذربایجان، مثل کلوچه‌ی شمال ایران می‌ماند.
منبع:همشهری آنلاین
ویرایش وتلخیص:آکاایران
 

 میدان اصلی شهر را یک پارک بسیار بزرگ، پر از خانه‌های درختی تشکیل می‌دهد. این قسمت از شهر تقریباً جدید است و در دوره‌ی معاصر شکل گرفته. در شکی قلعه‌ی حاجی چلبی از اهمیت بسیاری برخوردار است، حاجی به نوعی یک قهرمان ملی و پدر معنوی این شهر محسوب می‌شود و مورد احترام مردم است. کاروان‌سرای خان‌سرایی با درخت‌های خرمای معروفش و قندیل‌های تالارش یکی دیگر از دیدنی‌های مهم در شکی هستند. اتاق‌های این کاروان‌سرا داری در و پنجره‌های مشبک‌کاری بسیار زیبایی هستند، اصولاً مشبک یکی از سوغات شکی است. داخل اتاق‌ها علاوه بر این مشبک‌ها نقاشی‌هایی از جنگیدن حاجی چلبی نیز می‌بینیم، که خبر از دلاوری‌های وی در میادین جنگ می‌دهد. حال که صحبت از حاجی چلبی به میان است بد نیست بگوییم او کیست و چه کرده که در همه‌ جای شهر اسمش را بر در و دیوار و روی مکان‌های مهم می‌بینید. داستان از ١٧١٦ میلادی آغاز می‌شود، سالی که شهر توسط سیل ویران شد. البته حاجی در آن زمان کار خاصی نکرده، اما شهر حسابی از رونق افتاده بود، در ١٧٤٠ است که حاجی چلبی تصمیم می‌گیرد شهر را بازسازی کند. او در نوخا - که اسم قدیمی شکی است- یک قلعه می‌سازد. و همچنین در مبارزاتی بنیان‌گذار خوانین مستقل در آذربایجان می‌شود. البته این قلعه نجات‌دهنده‌ی شکی نیست چرا که باز هم سیلاب شهر را با خاک -یا بهتر است بگوییم، گِل- یکسان می‌کند، اما این بار چون شهر مهم است دوباره قد علم می‌کند. شکی ، مشخصاً به خاطر ابریشمش معروف است و هنوز که هنوز است در بازارهای این شهر روسری‌های ابریشمیِ درجه یک را پیدا می‌کنید.
شکی نه فقط سرسبز که از حیث فرهنگی هم غنی است. موزه‌ی رشید بی افندی یک موزه‌ی مختص به قوم‌شناسی است که اشیای باستانی و صنایع دستی قابل توجهی، عموماً مربوط به شکی را در خود گردآوری کرده است. از دیگر دیدنی‌های شکی یک کلیسای روسی با معماری خاص و به شکل استوانه است و البته کاربری آن امروزه از کلیسا به موزه عوض شده و مجموعه‌ای از اشیای هنری تولید شده در شکی مثل فلزکاری، قلاب‌دوزی و سفال‌گری را شامل می‌شود. ارزش این اشیا تا حدی است که غیر قابل قیمت‌گذاری تشخیص داده شده‌اند. اما جالب‌ترین موزه در شکی موزه‌ی مشبک است. چنان که گفته شد شکی شهر مشبک‌ها است. مشبک‌سازی در واقع هنری است قدیمی که در ایران هم رواج دارد. در هنر مشبک، چسب، میخ، پیچ و شی خارجی نقشی ندارد، در واقع قطعات چوب مثل پازل در هم چفت می‌شوند و یک کلِ بزرگ‌تر مثل در پنجره یا پاراوان را شکل می‌دهند.
رستوران‌های شکی بسیار ارزانند و در هر خیابان معروف شکی لا‌اقل یک رستوران خوب را پیدا خواهید کرد. آش و پیتی از غذاهای معروف در شکی‌اند. پیتی غذایی است که شبیه به آبگوشت خودمان است، حتی طرز خوردن آن همراه با تلیت کردن نان و جدا خوردن گوشت است. همچنین شکی برای شیرینی‌هایش معروف است، حکم حلوایِ شکی در آذربایجان، مثل کلوچه‌ی شمال ایران می‌ماند.
منبع:همشهری آنلاین
ویرایش وتلخیص:آکاایران
 

گردآوری توسط بخش آذربایجان سایت آکاایران
تبلیغات