در مقالات «شیرین ترین جهاد ،محبت به همسر» و «احساس ،چاشنی لازم زناشویی »،10 راهکار برای شیرین تر شدن زندگی زناشویی برای شما کاربران عزیز گفته شد . باامید به اینکه با به کار گیری این راهکارها خانواده ی گرم وموفقی داشته باشید در این مقاله5 راهکار دیگر تقدیم می گردد.

1- عقده ها و ناکامی های گذشته تان را دور بریزید.

عقده های روانی و کودکی خود را در زندگی جدید بروز ندهید! حتماً داستان سطل زباله را شنیده اید که می گویند : «شما هر بار که نتوانسته اید ، احساسات و هیجانات منفی خود را بیرون بریزید ، آنها را به درون یک سطل زباله، ریخته اید.» که همان ضمیر ناخودآگاهتان می باشد که در آن احساسات سرکوب شده و رنج های گذشته از اوایل تولد تا به حال جمع شده اند. و این رنج ها کم کم قسمتی از وجودتان گردیده است. هر قدر این سطل پرتر باشد، شما کم کم توانایی عشق، صمیمیت و دوستی را از دست می دهید. برای اینکه این سطل را خالی کنید و مثل آفتاب که برف را ذوب می کند ، آنها را از بین ببرید ، بکوشید به دیگران احساس عشق و محبت داشته باشید. آن قدر عشق و محبت به همسر و فرزند خود داشته باشید که احساس درد و رنج و نفرت گذشته از ذهن شما پاک شود. اگر چنین تلاشی نکنید، دایم همسرتان را مسئول این رنج ها می دانید ، و تصور می کنید او مقصر است و دست به دعوا و مشاجره می زنید. در حقیقت آن عقده ها دوباره رشد کرده با فکر امروز شما درگیر می شوند و عصبانیتتان را چند برابر می کنند. در این صورت ممکن است عکس العمل عجیبی از شما سر زند که هرگز قابل جبران نباشد ، و تازه بعد از فروکش کردن خشم، ناراحت شده و مجبور هستید که عذرخواهی کنید. احتمالاً در این میان صدمات عاطفی بدی نیز به فرزندتان زده اید، پس ابراز عشق و محبت را هرکز فراموش نکنید.

«محبت، گوهر گرانبهایی ست که در بعضی قلب ها، خاکستر روی آن را گرفته. این پوشش نازک و مختصر را با تبسم و خندیدن بردارید تا گوهر گرانبهایی که پنهان شده است، آشکار شود و با درخشش خود، روح و قلب همگان را روشن سازد.»

2- مسئولیت تربیت فرزندان خود را بپذیرید.

پیامبر صلی الله علیه وآله فرموده اند: «بچه ها، آینه ی رفتار شما هستند.» پس اگر فرزند شما در تحصیل و تربیت دچار مشکل می شود، کسی را مقصر ندانید و همیشه از خودتان سلب مسئولیت نکنید. معمولاً خانواده های ما اگر فرزندانشان بد تربیت شوند، می گویند: «جامعه یا مدرسه» و یا برخی از مادران به اقوام شوهر ربط می دهند!  مواظب باشید، «از کوزه همان برون تراود که در اوست.» دیگران را مقصر بدتربیتی فرزند خود ندانید. شما در منزل بوده اید، با همسرتان برخورد داشته اید، لقمه ی حلال یا حرام به منزل آورده اید و در برابر رفتار فرزندتان، عکس العمل نشان دادید. کودکی که در شبانه روز % اوقات خود را در کنار پدر و مادر به سر می برد، چه کسی می توانسته است، روی او تأثیر گذار باشد؟ مطمئن باشید اگر دیگران روی فرزند شما تأثیر گذاشته اند، زمینه و بستر آن را خود شما فراهم کرده اید.

3- مراقب خلأ عاطفی فرزندتان باشید.

برخی از خانواده ها نمی دانند چگونه برخورد کنند و دائماً در افراط و تفریط هستند. اگر فرزند شما دختر است، پدر باید واقعاً او را مورد مهر و محبت خویش قرار دهد، مبادا او خلاء عاطفی داشته باشد و در آینده بخواهد این خلأ پدر را با دیگران جبران کند. حضرت محمد صلی الله علیه وآله وسلم، درباره ی دخترش می فرماید: «فاطمه، پاره ی تن من است.» این جمله از نظر روان شناسی خیلی ارزش دارد. آیا اشکال دارد، شما هم با دختر خودتان این گونه باشید؟  شما مادران هم مواظب باشید، با فرزند پسرتان عاطفی برخورد نمایید. نکند خدای نکرده او را از محبت خود محروم کنید و فردا خود شاهد خلاء عاطفی و گرایش او به جنس مؤنث باشید.

رابطه ی خوب زن و مرد، آمیزه یی از زیباترین تلاقی چشم ها، گیراترین تبادل کلام و هماهنگ ترین تپش دل ها ست که باعث جلب لطف و رحمت خداوند است.

4- جواب مهربانی، مهربانی ست.

از زمان های دور گفته اند: « از هر دست بدهی، از همان دست پس می گیری.» در رابطه با همسرتان، اگر درست برخورد کنید، مطمئن باشید رفتار متقابل را نظارگر خواهید بود. زیرا اگر برای مدتی از یک نفر مهربانی، ایثار و خوبی ارائه شود و از طرف دیگری نباشد، به تدریج طرف مقابل نیز رفتارش را تغییر خواهد داد. اگر شما همسرتان را خوار و کوچک بشمارید ، مطمئن باشید بعد از مدتی او نیز با شما چنین رفتاری خواهد داشت. بعضی مواقع اگر شما تحقیر می کنید و تحقیر نمی بینید، گمان نکنید قوی هستید ، همسرتان از درون، خودخوری می کند. در حقیقت، غم و ناراحتی خود را درونی می کند و عاقبت این شما هستید که باید اعصاب ضعیف او را تحمل کنید. نه تنها نسبت به همسر خود، بلکه نسبت به دیگران هم همین طور است. مثلاً نسبت به مادر یا پدر همسر خود اگر گل بدهید، گل می گیرید. اگر خار تقدیم کنید، خار می گیرید و خودتان مسبب این رفتار شده اید. به قول معروف: «هر چه را برای خود نمی پسندی، برای دیگران هم مپسند.» واقعاً جمله ی زیبایی ست. رابطه ی خوب زن و مرد ، آمیزه یی از زیباترین تلاقی چشم ها، گیراترین تبادل کلام، هماهنگ ترین تپش دل ها، چراغ روشنی و جلب لطف و رحمت خداوند است.

5- به عنوان پدر در خانواده موظف باشید.

پدر مهربان و عزیز! شما در خانواده نقش اساسی دارید. خودتان را دست کم نگیرید. شما خانم های محترم هم هرگز همسرتان را تحقیر نکنید ، زیرا از دید فرزند، پدر به عنوان برجسته ترین مهره ، نیرومندترین و زیباترین انسان است! پدر از نظر کودک، سمبل «قدرت» وقهرمان است. وای بر حال پدری که قدرت او زیر سؤال رفته باشد! اگر پدر احساس ضعف کند، اعتماد کودک از بین می رود و اضطراب و فقدان امنیت در او شکل می گیرید. به قول معروف از دید فرزند، پدر در خانه بت است. نگذارید این بت، شکسته شود. همچنین پدر، سند حیات کودک و الگوی عمل اوست. پدر باید ضمن حفظ اقتدار، از خود موجودی متین و دوست داشتنی به نمایش بگذارد.

حضرت علی علیه السلام، این ابر مرد تعلیم و تربیت جهانی، می فرمایند: «خودتان را تا سرحد کودکی پایین آورید.» پس بکوشید در خانه هم اقتدار و هم محبت داشته باشید. محبتی که از دل پراقتدار بیرون آید، آن قدر شیرین است که قابل توصیف نیست! البته منظور، اقتدار استبدادی نیست، یعنی کودک باید هم مطیع منطق شما باشد و هم مورد لطفتان قرار گیرد.

برای همسرتان هم همینطور .شما باید چون کوه محکم و چون دریا آرامش بخش باشید.

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش عشاق موفق سایت آکاایران
تبلیغات