گامبیا - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد گامبیا ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت گردشگری آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

گامبیا کشوری است در غرب آفریقا . پایتخت آن بانجول است.


جغرافیا

جمهوری‌ گامبیا با 11 هزار و 295 کیلومتر مربع‌ مساحت‌ در ساحل‌ غربی‌ قاره‌ آفریقا قرار گرفته‌ است‌. گسترش‌ این‌ کشور در جهت‌ طول‌ جغرافیایی‌ است‌ و طول‌ آن‌ به‌ 320 کیلومتر می‌رسد. گامبیا همچون‌ باریکه‌ای‌ در طول‌ شرقی‌ ـ غربی‌ در داخل‌ سنگال‌ قرار دارد و از طریق‌ باریکه‌ای‌ در غرب‌ با اقیانوس‌ اطلس‌ هم‌ مرز است‌.

طول‌ مرزهای‌ گامبیا با جمهوری‌ سنگال‌ به‌ 740 کیلومتر و طول‌ ساحل‌ این‌ کشور با اقیانوس‌ اطلس‌ به‌ 80 کیلومتر می‌رسد. حداقل‌ 18 درصد از خاک‌ گامبیا قابل‌ کشاورزی‌، 9 درصد مراتع‌ طبیعی‌ و 28 درصد جنگلی‌ است‌.

رود گامبیا که‌ 1127 کیلومتر طول‌ دارد با آبرفتهای‌ خود، نواحی‌ حاصلخیزی‌ برای‌ این‌ جمهوری‌ بوجود آورده‌ است‌. موقعیت‌ استوایی‌ و قرار گرفتن‌ در مجاورت‌ اقیانوس‌ اطلس‌ موجب‌ گرم‌ و مرطوب‌ شدن‌ آب‌ و هوای‌ گامبیا شده‌ است‌.


تاریخ

در سال‌ 1455 میلادی‌ پرتغالیها خاک‌ گامبیا را اشغال‌ کردند ولی‌ این‌ کشور 3 قرن‌ بعد یعنی‌ در سال‌ 1765 مستعمره‌ انگلستان‌ شد. گامبیا پس‌ از مبارزات‌ طولانی‌ در سال‌ 1965 به‌ استقلال‌ رسید. در سال‌ 1981 کنفدراسیونی‌ از سنگال‌ و گامبیا به‌ نام‌ «سنگامبی‌» تشکیل‌ و مقرر شد رئیس‌ جمهور سنگال‌ به‌ عنوان‌ رئیس‌ و همچنین‌ رئیس‌ جمهور گامبیا به‌ عنوان‌ نایب‌ رئیس‌ این‌ کشور انتخاب‌ شوند ولی‌ در عین‌ حال‌ دو کشور حاکمیت‌ خود را حفظ‌ کنند. این‌ قانون‌ کماکان‌ در گامبیا اجرا می‌شود.




سیاست

آقای‌ «یحیی‌ عبدالعزیز جامه‌» از سال‌ 1996 تاکنون‌ رئیس‌ جمهوری‌ دمکراتیک‌ گامبیا است‌.

گامبیا علاوه‌ بر سازمان‌ ملل‌ متحد (UN) ، در بانک‌ توسعه‌ آفریقا (ADB) ، کنگره‌ اقتصادی‌ آفریقا (ECA) ، سازمان‌ خواروبار و کشاورزی‌ ملل‌ متحد (FAO) ، گروه‌ 77 (G-77) ، بانک‌ بین‌المللی‌ ترمیم‌ و توسعه‌ وابسته‌ به‌ بانک‌ جهانی‌ (IBRD) ، سازمان‌ بین‌المللی‌ هواپیمایی‌ کشوری‌ (ICAO) ، کنفدراسیون‌ بین‌المللی‌ اتحادیه‌های‌ کارگری‌ آزاد (ICFTU) ، جامعه‌ توسعه‌ بین‌المللی‌ (IDA) ، بانک‌ توسعه‌ اسلامی‌ (IDB) ، صندوق‌ توسعه‌ کشاورزی‌ (IFAD) ، سازمان‌ بین‌المللی‌ کار (ILO) ، سازمان‌ بین‌المللی‌ مهاجرت‌ (IMO) ، سازمان‌ ارتباطات‌ دریایی‌ (INMARSAT) ، سازمان‌ بین‌المللی‌ پلیس‌ جنائی‌ (INTERPOL) ، سازمان‌ کنفرانس‌ اسلامی‌ (OIC) ، اتحادیه‌ ارتباطات‌ دور (ITU) ، جنبش‌ عدم‌ تعهد (NAM) ، سازمان‌ وحدت‌ آقریقا (OAU) ، سازمان‌ منع‌ سلاحهای‌ شیمیایی‌ (OPCW) ، کمیسیون‌ توسعه‌ و تجارت‌ سازمان‌ ملل‌ متحد، (UNCTAD) ، سازمان‌ اقتصادی‌، اجتماعی‌ و فرهنگی‌ ملل‌ متحد (UNESCO) ، سازمان‌ توسعه‌ صنعتی‌ ملل‌ متحد (UNIDO) ، اتحادیه‌ جهانی‌ پست‌ (UPU) ، سازمان‌ بهداشت‌ جهانی‌ (WHO) ، سازمان‌ جهانی‌ مالکیت‌ معنوی‌ (WIPO) و سازمان‌ تجارت‌ جهانی‌ (WTO) عضویت‌ دارد.

تقسیمات کشوری

گامبیا از 6 بخش‌ تشکیل‌ شده‌ و مرکز حکومت‌ آن‌ شهر «بانجول‌ » است‌. از دیگر مراکز پرجمعیت‌ گامبیا می‌توان‌ به‌ شهرهای‌ «سره‌ کوندا » و «بریکاما » اشاره‌ کرد.


سیاست

آقای‌ «یحیی‌ عبدالعزیز جامه‌» از سال‌ 1996 تاکنون‌ رئیس‌ جمهوری‌ دمکراتیک‌ گامبیا است‌.

گامبیا علاوه‌ بر سازمان‌ ملل‌ متحد (UN) ، در بانک‌ توسعه‌ آفریقا (ADB) ، کنگره‌ اقتصادی‌ آفریقا (ECA) ، سازمان‌ خواروبار و کشاورزی‌ ملل‌ متحد (FAO) ، گروه‌ 77 (G-77) ، بانک‌ بین‌المللی‌ ترمیم‌ و توسعه‌ وابسته‌ به‌ بانک‌ جهانی‌ (IBRD) ، سازمان‌ بین‌المللی‌ هواپیمایی‌ کشوری‌ (ICAO) ، کنفدراسیون‌ بین‌المللی‌ اتحادیه‌های‌ کارگری‌ آزاد (ICFTU) ، جامعه‌ توسعه‌ بین‌المللی‌ (IDA) ، بانک‌ توسعه‌ اسلامی‌ (IDB) ، صندوق‌ توسعه‌ کشاورزی‌ (IFAD) ، سازمان‌ بین‌المللی‌ کار (ILO) ، سازمان‌ بین‌المللی‌ مهاجرت‌ (IMO) ، سازمان‌ ارتباطات‌ دریایی‌ (INMARSAT) ، سازمان‌ بین‌المللی‌ پلیس‌ جنائی‌ (INTERPOL) ، سازمان‌ کنفرانس‌ اسلامی‌ (OIC) ، اتحادیه‌ ارتباطات‌ دور (ITU) ، جنبش‌ عدم‌ تعهد (NAM) ، سازمان‌ وحدت‌ آقریقا (OAU) ، سازمان‌ منع‌ سلاحهای‌ شیمیایی‌ (OPCW) ، کمیسیون‌ توسعه‌ و تجارت‌ سازمان‌ ملل‌ متحد، (UNCTAD) ، سازمان‌ اقتصادی‌، اجتماعی‌ و فرهنگی‌ ملل‌ متحد (UNESCO) ، سازمان‌ توسعه‌ صنعتی‌ ملل‌ متحد (UNIDO) ، اتحادیه‌ جهانی‌ پست‌ (UPU) ، سازمان‌ بهداشت‌ جهانی‌ (WHO) ، سازمان‌ جهانی‌ مالکیت‌ معنوی‌ (WIPO) و سازمان‌ تجارت‌ جهانی‌ (WTO) عضویت‌ دارد.


تقسیمات کشوری

گامبیا از 6 بخش‌ تشکیل‌ شده‌ و مرکز حکومت‌ آن‌ شهر «بانجول‌ » است‌. از دیگر مراکز پرجمعیت‌ گامبیا می‌توان‌ به‌ شهرهای‌ «سره‌ کوندا » و «بریکاما » اشاره‌ کرد.




اقتصاد

گامبیا همچون‌ بسیاری‌ از کشورهای‌ آفریقایی‌ از اقتصادی‌ ضعیف‌ و نامتعادل‌ برخوردار است‌. اثر سالها بهره‌ کشی‌ کشورهای‌ استعمارگر، هنوز قدرت‌ توسعه‌ اقتصادی‌ را به‌ گامبیا نداده‌ و بی‌سوادی‌ شمار زیادی‌ از جمعیت‌ این‌ کشور و نیز کمبود منابع‌ اقتصادی‌ قابل‌ اتکا موجب‌ شده‌ است‌ تا گامبیا در ردیف‌ یکی‌ از کشورهای‌ فقیر جهان‌ قرار گیرد.

نرخ‌ تولید ناخالص‌ داخلی‌ گامبیا که‌ در سال‌ 1990 حدود 317 میلیون‌ دلار بود اکنون‌ با اندکی‌ افزایش‌ به‌ 437 میلیون‌ دلار رسیده‌ است‌. این‌ در حالی‌ است‌ که‌ متوسط‌ نرخ‌ رشد تولید ناخالص‌ داخلی‌ این‌ جمهوری‌ در فاصله‌ سالهای‌ 1990 تا 1998 حدود 46/3 درصد بود.

حداکثر سرمایه‌های‌ جذب‌ شده‌ خارجی‌ در این‌ کشور طی‌ 10 سال‌ گذشته‌ حدود 15 میلیون‌ دلار است‌ و نرخ‌ تورم‌ اقتصادی‌ در این‌ جمهوری‌ حدود 5/2 درصد برآورد می‌شود. متوسط‌ درآمد سرانه‌ مردم‌ گامبیا حدود 340 دلار در سال‌ است‌.

محصولات‌ کشاورزی‌ 23 درصد، تولیدات‌ صنعتی‌ 13 درصد و فعالیتهای‌ خدماتی‌ 64 درصد از تولید ناخالص‌ داخلی‌ گامبیا را شامل‌ می‌شود. بانک‌ جهانی‌ و صندوق‌ بین‌المللی‌ پول‌ در پایان‌ سال‌ 2000 میلادی‌ با اختصاص‌ بخشی‌ از یک‌ وام‌ 34 میلیارد دلاری‌ به‌ کشورهای‌ فقیر آفریقا و ازجمله‌ گامبیا به‌ منظور کاهش‌ بدهیهای‌ خارجی‌ این‌ کشورها موافقت‌ کردند.

85 درصد از مردم‌ گامبیا از طریق‌ کشاورزی‌ و دامداری‌ امرار معاش‌ می‌کنند و بادام‌ زمینی‌ درصد از تولیدات‌ کشاورزی‌ و صادرات‌ گامبیا را تشکیل‌ می‌دهد. ارزن‌، ذرت‌، برنج‌، کاساوا (نوع‌ میوه‌ مخصوص‌ مناطق‌ استوایی‌) و دانه‌های‌ روغنی‌ جزو دیگر تولیدات‌ کشاورزی‌ گامبیا هستند.

گامبیا در سال‌ 1995 و 1996 به‌ ترتیب‌ 23 و 32 هزار تن‌ انواع‌ ماهی‌ از دریا صید کرد. ضمن‌ آنکه‌ در سال‌ 1998 مجموع‌ تولید سبزیجات‌ این‌ کشور به‌ 8 هزار تن‌، انواع‌ میوه‌ به‌ 4 هزار تن‌ و انواع‌ مواد پروتینی‌ به‌ 8 هزار تن‌ رسید.

فرآورده‌های‌ بادام‌ زمینی‌، تن‌ ماهی‌، پوست‌، نوشابه‌، جمع‌آوری‌ و بسته‌بندی‌ محصولات‌ کشاورزی‌، صنایع‌ چوب‌، پوشاک‌ و صنایع‌ فلزکاری‌ جزو تولیدات‌ صنعتی‌ گامبیا به‌ شمار می‌روند.

از سوی‌ دیگر الماس‌، لاتریت‌ و سنگهای‌ ساختمانی‌ جزو منابع‌ معدنی‌ گامبیا هستند.

در سالهای‌ اخیر آمریکا، سنگال‌، بلژیک‌، ایرلند، اسپانیا، انگلستان‌، هلند، فرانسه‌ ایتالیا، آلمان‌، سوئیس‌ و پرتغال‌ جزو مهمترین‌ شرکای‌ گامبیا بوده‌اند.

واحد پول‌ گامبیا «دالاسی‌» نام‌ دارد که‌ به‌ یکصد «بوتوت‌» تقسیم‌ می‌شود. هر دلار آمریکا تقریباً با 6/11 دالاسی‌ برابری‌ می‌کند.

تراز پرداختهای‌ تجاری‌ گامبیا در سالهای‌ 1997 و 1998 به‌ ترتیب‌ (172-) و (206-) میلیون‌ دلار بود.

فرهنگ

حدود ۹۰ درصد مردم‌ این‌ کشور مسلمان‌ سنی مذهب هستند . ضمن‌ آنکه‌ ۹ درصد از ساکنین‌ این‌ جمهوری‌ پیرو مسیحی و مابقی‌ آنیمیست‌ می‌باشند.

زبان‌ رسمی‌ مردم‌ گامبیا انگلیسی‌ است‌ ولی‌ در اغلب‌ محاورات‌ روزمره‌ از زبانهای‌ مختلف‌ بومی ‌نظیر « ولوف‌ » ، « فیولا » « ماندینکا » استفاده‌ می‌شود.

منبع:ویکی پدیا

گامبیا گردآوری توسط بخش گامبیا سایت آکاایران
تبلیغات